De muziek van Mike Oldfield

In 1973 verbaasde hij de wereld met Tubular Bells: Mike Oldfield, multi-instrumentalist, musicus en componist. Dit album was een doorbraak voor de instrumentale rock-muziek. Oldfield was op slag beroemd.

Inhoud

• Achtergrond
• Muziekstijl
• De jaren bij Virgin
• Latere jaren
• Discografie

Achtergrond

Mike, volledig Michael Gordon) werd op 15 mei 1952 geboren als zoon van Maureen en Raymond Oldfield, beide werkzaam in de medische professie, hij als arts, zij als verpleegster. Hij was de jongste van de drie. Hoewel zijn ouders op het terrein van muziek niets lijken te hebben gedaan, waren zowel Mike als zijn broer Terry en zijn zus Sally bekwame en uiteindelijk succesvolle musici.

Hij ging naar school op het Presentation College in Reading dat nu niet meer bestaat. De Ierse Maureen voedde de kinderen op in het Katholieke geloof, maar dit lijkt bij Mike weinig wortel geschoten te hebben.

Op jonge leeftijd speelde Mike Oldfield al op de akoestische gitaar in de plaatselijke folk-clubs van Reading, Berkshire. Hij werkte mee aan een groep die in de stijl van de Shadows speelden en uiteindelijk vormde hij met zijn zus Sally in 1967 een folk-duo Sallyangle. Samen brachten ze in 1968 het album Children of the Sun uit.

Vervolgens werkte hij een tijd samen met zijn broer Terry als duo genaamd Barefoot. Dit werk was weer meer rock-georiënteerd.

In 1970 ging hij deel uitmaken van The Whole World van zanger Kevin Ayers. Eveneens lid van die groep was David Bedford. Hij was componist en steunde en bemoedigde Mike Oldfield bij de eerste fase van diens werk aan Tubular Bells.

Uiteindelijk maakte Mike Oldfield een demo-versie en probeerde de muziek industrie daarvoor te interesseren. Maar hij had weinig succes, tot hij tegen Richard Branson aanliep, die bezig was een eigen platen-label, Virgin, op te zetten. Bij zijn technici vond hij erkenning en zo begon hij aan de opname van het album, dat in 1973 uitkwam.

Muziekstijl

Mike Oldfield bespeelde alle instrumenten zelf en dubde de verschillende opnames om een symfonisch effect te verkrijgen. Er zouden op sommige plaatsen meer dan 1000 opnames gecombineerd zijn.

De stijl van de muziek is een combinatie van folk, rock, klassie en progressieve harmonieën. Hij was de eerste die een rock-idioom schreef met een tijdsduur van een symfonie-uitvoering.

Tubular Bells wordt nog steeds beschouwd als een van de meest betekenisvolle composities van de zeventiger jaren.

De jaren bij Virgin (1973-1991)

Tubular Bells was al een muzikale openbaring, maar toen het thema voor de film The Exorcist (1973) gebruikt werd, brak Oldfield internationaal helemaal door. In de VS eindigde de LP in de top 10 van de Charts.

En niet alleen Mike Oldfield profiteerde ervan, maar ook Richard Branson met zijn Virgin-label. Ook dat stond nu onmiddellijk duidelijk in de markt!

Het succes van Tubular Bells werd gevolgd door Hergest Ridge en Ommadawn, die qua stijl vergelijkbaar zijn en ook veel succes hadden. In Ommadawn introduceerde Oldfield muzikale elementen die ver uit elkaar lagen zoals Keltische doedelzakken, Afrikaanse drummers en een kinderkoor.

In 1975 vond een buitengewone uitvoering van Tubular Bells plaats: Het Royal Philharmonical Orchestra voerde het stuk uit, gedirigeerd door niemand minder dan David Bedford! Datzelfde jaar ontving hij een Grammy voor het Tubular Bells-thema in The Exorcist als Best Instrumental Composition.

Met Incantations en Five Miles Out brak hij met de symfonische lengtes voor zijn stukken en richtte hij zich weer op meer 'traditionele' formaten. De singles Portsmouth en In Dulce Jubilo deden het uitstekend. En later ook Moonlight Shadow met de stem van Maggie Reilly van het album Crises. Met Incantations begon Oldfield ook concerten te geven. Voor de promotie van het album maakte hij een Europese toor.

Later richtte hij zich meer op film en videa. Hij schreef de soundtrack voor The Killing Fields die hogelijks gewaardeerd werd. Hij produceerde ook film materiaal voor zijn album Islands dat aan een kant een lang instrumentaal nummer bevatte en aan de andere kant kortere rock/pop singles.

De volgende albums Earth Moving, Amarok en Heaven's Open waren commercieel geen grote successen en met name de laatste twee staan in het teken van een groeiende onmin met Richard Branson. Heaven's Open was het laatste album bij Virgin Records.

Latere jaren

Mike Oldfield stapte over naar het label Warner Music Group. Zijn eerste project daar was Tubular Bells II, een herinterpretatie van het oorspronkelijke werk, gepresenteerd tijdens een live concert in Edinburgh Castle.

Op het album The Songs of the Distant Earth ging hij verder met het introduceren van nieuwe stijlen. Dit album is gebaseerd op de roman van Arthur C.Clarke met dezelfde titel. De muziek is 'softer', meer 'New Age'. Ook het album Voyager omarmt nieuwe stijlen, ditmaal meer Keltische.

In 1998 produceerde hij weer een nieuwe versie van Tubular Bells, die ook zijn première had in een live-concert. Hier werden invloeden verwerkt van de dance music van het eiland Ibiza waar hij in die tijd woonde. Het was nog steeds gebaseerd op de thema's van Tubular Bells, maar had niet de oorspronkelijke twee delen.

Toch kon hij het niet laten weer wat nieuws te doen. In 1999 kwam Guitars uit, waar gitaren gebruikt worden voor alle geluid op het album, inclusief het slagwerk. En in datzelfde jaar verwerkte hij een overzicht van de verschillende historische ontwikkelingen in de muziek van het afgelopen millennium in The Millennium Bell.

Vervolgens ging hij zijn muziek combineren met een stuk virtual reality. Het eerste werk binnen dat kader was Tres Lunas een dubbel cd met op de ene cd muziek en op de andere het spel dat de speler in staat stelt met een wereld vol nieuwe muziek te interacteren.

Tubular Bells 2003 is een re-recording van de oorspronkelijke Tubular Bells op CD. Dit was om alle onvolmaaktheden die voortvloeiden uit de technische beperkingen van de 70-er jaren weg te werken. Het was een viering van de 30ste verjaardag van Tubular Bells, van Oldfields 50-ste verjaardag en zijn huwelijk met Fanny Vandekerckhove datzelfde jaar. De 'Master of Ceremonies' op het oorspronkelijke album, Viv Stanshall, was inmiddels overleden. Zijn rol werd overgenomen door John Cleese.

Dit album was tevens de basis voor een nieuw VR-project Maestro.

Bij het label Mercury bracht Oldfield in 2005 Light & Shade uit. Het is een dubbelalbum met op het ene album meer onstpannen muziek (Light) en op de andere meer melancholisch (Shade).

Momenteel werkt Oldfield weer aan een lang instrumentaal stuk, dat speelt rond Hallowe'en. Hierop speelt hijzelf alleen de grand piano en de klassieke gitaar, aangevuld met een koor en orkest. De titel wordt Music of the Spheres.

Discografie

Bij Virgin Records:

• Tubular Bells (1973)
• Hergest Ridge (1974)
• Ommadawn (1975)
• The Orchestral Tubular Bells (1975)
• Take Four (EP, 1978) - met Portsmouth en In Dulce Jubilo
• Incantations (1978)
• Exposed (1979) - Life
• Platinum (1979)
• QE2 (1980)
• Five Miles Out (1982)
• Crises (1983) - met Moonlight Shadow
• Discovery (1984)
• The Killing Fields: Original film soundtrack (1984)
• Islands (1987)
• Earth Moving (1989)
• Amarok (1990)
• Heaven's Open (1991)

Bij Warner Music Group:

• Tubular Bells II (1992)
• The Songs of Distant Earth (1994)
• Voyager (1996)
• Tubular Bells III (1998)
• Guitars (1999)
• The Millennium Bells (1999)
• Tres Lunas (2002) - met computer game
• Tubular Bells 2003 (2003)

Bij Mercury Records:

• Light and Shade (2005)
• Music of the Spheres (2008)

© 2007 - 2008 Bbuitendijk, gepubliceerd in Artiesten (Muziek en Film) op 07-12-2007, laatst gewijzigd op 24-12-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Bbuitendijk is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Mike - De kip die 18 maanden zonder kop leefde: Bent u in de stemming voor een macaber maar waargebeurd verhaal? Dan laten we u graag kennismaken met Mike, the Headless Chicken. Mike is de enige kip die na z…
• [Engels] Boekverslag: The Third Brother: Dit is een Engelstalig boekverslag over het boek The Third Brother van Nick McDonell. Dit boekverslag bevat een uitvoerige samenvatting van het verhaal.
• Mike Leigh - Career Girls: Na veertien films heeft Mike Leigh zijn sociale en politieke thema's aan de kant gezet. Al draagt hij de typische huis-tuin-en-keuken-problemaktiek nog even hoog in het vaandel.
• #1 Hits van 1983: Voor een artiest is het een hele eer als al zijn of haar fans hun nummers mooi vinden. Maar het is voor een artiest helemaal geweldig als zijn plaat hoog in de ranglijsten komt. Helemaal al…
• Biografie: Beach Boys: De Beach Boys zijn ontstaan in 1961 en opgericht door Brian Wilson, Dennis Wilson, Carl Wilson, Mike Love en Al Jardine. De Wilsons waren broers van elkaar, Mike Love een neef en Al Ja…

Bronnen en/of referenties

• Algemene Muziek Encyclopedie (De Haan Haarlem) Deel 7
• The Penguin Encyclopedia of Popular Music (Ed. Donald Clarke)
• Wikipedia - Mike Oldfield