Artiesten en Gitaarinterview

Gitaarinterview met Mark Knopfler 1984 I (harde werker)

Infoteur: Etsel

In de jaren 1980 werd Mark Knopfler gezien als hardst werkende muzikant. Naast zijn werk voor Dire Straits, schreef hij filmmuziek, produceerde hij platen van andere artiesten zoals Aztec Camera en Bob Dylan, en speelde mee met andere muzikanten zoals Bryan Ferry. Delen van een interview met Mark Knopfler in Guitar Player uit 1984 (deel I).


Guitar Player Interview in 1979

Voor een interview met Mark Knopfler in 1979 zie hier. Het eerste album Dire Straits werd door de lezers van Guitar Player gekozen als beste gitaaralbum van 1978. Knopfler bereikte ook de eerste plaats als beste nieuw talent. Sindsdien heeft Dire Straits in ogenschijnlijk alle landen goud en platina behaald, maar het was alles behalve een onmiddellijk succes. Het tweede album Communiqué werd al opgenomen nog voordat het eerste album de Amerikaanse charts beklom. Mark Knopfler is Dire Straits. Ogenschijnlijk elk nummer, melodieus motief, bas line, en drum beat zijn een product van Knopflers creatieve geest. Het is moeilijk voor te stellen om Mark Knopfler solo bezig te zien dat veel verschilt van Dire Straits (inmiddels is overigens het tegendeel wel bewezen! Etsel). In 1984 waren Mark en John Illsley nog de enige overgebleven bandleden van de oorspronkelijke setting. Gitarist David Knopfler verlaat de band voor de opnames van Making Movies; drummer Pick Withers verlaat Dire Straits na de opnames van het vierde album Love Over Gold. De vervangers zijn drummer Terry Williams, gitarist Hal Lindes en keyboardspeler Alan Clark.

Invloed op andere gitaristen

Mark Knopflers gitaarstijl heeft een aanzienlijke invloed op de gitaargemeenschap, zoals Eric Clapton en Carlos Santana. De stijl is er één van finesse en zuinigheid in plaats van brute kracht. Zijn 'out-of-phase-' toon, excentrieke melodie, en buitengewoon gebruik van 'hammer-ons' en 'pull-offs' karakteriseren zijn gitaargeluid. Zijn gitaarspel zonder plectrum is even gevarieerd als dat het onderscheidend is, van de National Steel gitaar op Romeo And Juliet tot het akoestisch werk op Private Investigations en de Keltische melodieën op Local Hero. Op het live-album Alchemy komen de kenmerkende lange gitaarsolo's duidelijk naar voren.

Mark op zijn Schecter
Mark op zijn Schecter

Er bestaat volgens Mark Knopfler geen typische Dire Straits sound

Mark: "Ik denk niet aan Dire Straits als een geluid. Het hangt van het nummer af en het materiaal dat we doen is zo gevarieerd. Ik denk niet aan geluiden als Amerikaans of Engels of Japans of Duits. Dat betekent niets: het is alleen maar de muziek. Het is of goede muziek of slechte muziek en goede muziek voor mij is muziek met 'soul'. In het andere materiaal ben ik niet geïnteresseerd."

Voor de filmmuziek Local Hero lijkt Knopfler beïnvloed door Keltische muziek waarin hij opgroeide. "Ik ben in Schotland geboren en heb er de eerste zes jaar van mijn leven gewoond. Toen verhuisde ik naar Newcastle-On-Tyne in noordoost Engeland, vlakbij Schotland. Dus ik heb veel van die muziek gehoord en het is natuurlijk erg sterk. Je kan de Keltische invloed in veel country muziek horen zoals bij Gary Rafferty."

Rock and Roll

Rock and roll was de eerste muziek dat Mark speelde. "Ik hoorde mijn oom Kingsley boogie woogie op de piano spelen toen ik acht of negen jaar oud was. Mijn eerste platen die ik mijn moeder liet kopen waren van Lonnie Donegan (heeft Knopfler later nog een lied over geschreven op het album Shangri-La, Etsel). Dat was voor ik tien jaar oud was. Ik moest tot mijn vijftiende wachten voor ik een gitaar kreeg, omdat mijn vader wilde dat ik het zou waarderen. Het was een Hofner V-2. Het kostte 50 pond. Het had de vorm van een Strat en het moest rood zijn."

Mark: "Amerikaanse gitaren waren tamelijk zeldzaam in Engeland in de beginjaren 1960. Een Strat was een wonder. Toen ik 14 of 15 was waren de Shadows van grote invloed en zij waren de eerste met Strats in Engeland. Cliff Richard bracht ze voor hen mee. Hank Marvin speelde solo op een Strat en Bruce Welch speelde ritmegitaar op een Tele."

Knopfler werd ook beïnvloed door Amerikaanse instrumentale bands uit de eindjaren 1950 en beginjaren 1960. "Ik ging naar een vriendje van me en die speelde 49 keer voor mij 'Because They're Young' door Duane Eddy. Ik kon er de hele dag naar luisteren: de Twang. Herinner je de Fireballs? Ik heb één single van de Fireballs met 'Quite A Party' aan de ene kant en 'Gunshot' aan de ander kant. Ik draaide het 4900 keer. Ik was er helemaal idolaat van. Als mijn zus over haar vriendjes praatte, luisterde ik naar Radio Luxemburg naar Ben E. Kings ,'Spanish Harlem' of ,'Hey, Baby' door Bruce Channel -dat soort muziek.

Was Mark ook geïnteresseerd in rockabilly? 'Ja, Elvis in zijn beginperiode natuurlijk en één van de grootste waren de Everly Brothers -met Chet Atkins op gitaar; natuurlijk, dat wist ik niet want ze schreven toen hun namen niet op de platen. Maar hij is waarschijnlijk de grootste van allemaal. Dan had je nog Ricky Nelson met een plaat 'Just A Little Too Much', dat niet veel aandacht kreeg en ik wist niet dat James Burton op gitaar speelde. Jerry Lee Lewis was een andere gigant.

Traditionele razz Dixieland muziek

Veel Engelse rock gitaristen begonnen te spelen met tarditionele razz Dixieland muziek. Mark is daar niet mee begonnen. "Het enige waar kinderen van mijn generatie aan werden blootgesteld waren 'novelty' pop nummers zoals 'Midnight In Moscow' door trompetist Kenny Ball of 'Stranger On The Shore' door klarinetspeler Acker Bilk. Alles ging trapsgewijs. Nadat ik mijn Hofner kreeg, durfde ik mijn vader niet te vragen om een amplifier omdat het zoveel kostte. Dus ik leende een akoestische gitaar van een vriend. Ik wilde de hele tijd rock and roll spelen, ik moest ertoe gedwongen worden om folk muziek te spelen. Natuurlijk dat was erg goed, want ik leerde er door fingerpick te spelen. De eerste keer dat ik een 4/4 claw-hammer picking patroon hoorde, was ik totaal verkocht. Later kocht ik National Steel-body gitaren van Steve Philips, die ook prachtige gitaren bouwde.

Ik studeerde geen verschillende stijlen. Ik probeerde de spirit te absorberen in plaats van een academische benadering. Ik heb nooit gitaarlessen gevolgd. Ik ben er niet trots op, maar het leek de juiste weg. Het is niet de beste manier. Ik raad het niet alle lezers aan."

Dit interview gaat verder in deel II.

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite.
© 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Artiesten (Muziek en Film) op 11-02-2008, laatst gewijzigd op 14-06-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Guitar Player - Dan Forte

Reageer op het artikel "Gitaarinterview met Mark Knopfler 1984 I (harde werker)"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.