Gitaarinterview met Mark Knopfler 1984 III (sessiewerk)

In dit artikel (deel III) delen van een interview met Mark Knopfler in Guitar Player uit 1984. Aan de orde komen Mark Knopflers sessiewerk, het spelen met andere muzikanten en filmmuziek.

Dit is het vervolg op deel II.

Wat wil je van het nummer weten als je voor iemand anders speelt?

Mark: "Ik wil de tekst weten en waar het nummer over gaat. Ik hou ervan om over de tekst te praten tot op een zekere hoogte. Dat is belangrijk voor me. Wat grappig en aardig van het materiaal van Bryan Ferry is dat Bryan precies andersom werkt dan waarop ik werk. Hij componeert eerst de muziek en vervolgens rolt daar de tekst uit. Dat is o.k. Maar weet je, ik zou tegen Bryan zeggen: 'Waar denk je dat dit over zal gaan? Een draakvlieg. Oh.' En dat kan spanning met zich meebrengen."

Wordt je meestal voor een sessie opgeroepen omdat iemand graag jouw bijzondere geluid wenst?

"Het varieert", zegt Mark. "Het gaat meestal om het hele gitaarspel. Veel dingen die ik doe relateren niet aan het Dire Straits geluid, als er al zoiets bestaat. Ik speel gewoon mijn Gibson Chet Atkins of mijn National, misschien slechts een gedeelte."

Je voelt je niet gestereotypeerd door je herkenbare geluid?

"Voor mij is dat geen beperking om sessies te doen. Ik hou er van verschillende stijlen te spelen op sessies. Op Tina Turners album Private Dancer staat het titelnummer dat ik geschreven heb. De Dire Straits band speelt het nummer, maar ik was druk met de sessies van Bryan Ferry. Dus Jeff Back speelt gitaar en het is de één na slechtste gitaarsolo die ik ooit gehoord heb."

Wat zijn de voordelen en nadelen van het doen van sessies of het werken aan film scores vergeleken met spelen in een band?

Mark: "Oh, het zijn alleen maar voordelen. Het maakt je alleen maar groter. Het is een uitdaging. Bij Cal deed ik al de muziek cues en ik had niet gedacht dat ik dat kon. Maar ik begon bij het begin en waggelde er doorheen van het één naar het andere stuk tot ik klaar was. Het is een fijn afgestemde film en de kleinste ding die je toevoegt of er afhaalt tast werkelijk aan wat er gaande is. Het is erg precies. Er zijn veel beslissingen te nemen. Het is deel van een beeld, maar tegelijkertijd wil je dat de muziek op eigen benen staat. Ik hou niet van soundtracks met één liet en de rest als opvulling. "

Werk je op een film score samen met de regisseur?

"Ja, bijvoorbeeld met Cal zorgde ik ervoor dat de regisseur, Pat O'Connor, bijna elke dag in de studio was. Ik trok hem als het ware erin. Dat is een andere reden waarom ik van het maken van filmmuziek hou: je doet iets voor iemand anders, en je werkt samen. Het is minder egoïstisch dan een eigen album maken. Het is leuk om onderdeel te zijn van een groter geheel."

Denk je aan een solo-album dat niet verbonden is met een film of met Dire Straits?

"Ik voel dat ik met de band voldoende uitdrukkingsmogelijkheden heb. Maar ik zou graag wat kleine platen maken voor verschillende soorten dingen, misschien iets rondom de gitaar of wat anders. En ik hou van sessies. Ik heb genoeg te doen zonder gefrustreerd te raken over het niet doen van solo-albums. De soundtracks geven mij de gelegenheid dat allemaal te doen. Om samen te kunnen spelen met saxofonist Mike Brecker en vibist Mike Mainieri of bassist Tony Levin is fantastisch. Ik kan het niet goed onder woorden brengen."

Heb je naast sessies en Dire Straits nog andere kansen gehad samen te werken met muzikanten op regelmatige basis?

"Een klein beetje", zegt Mark, "maar niet zoveel als ik zou willen. Maar dat komt vanwege de cyclus van gebeurtenissen rondom de band, de productie en de films. Ik hou ervan om met andere mensen te spelen. Ik denk dat meer muzikanten in het algemeen samen moeten spelen. Ik ben daar een grote voorstander van. Ik heb een klein project in mijn achterhoofd waar Mike Mainieri me over vroeg. We hebben gemijmerd om wat mensen bij elkaar te brengen en samen muziek te spelen. Het is allemaal een kwestie van tijd. Ik had graag dagen gezien van 60 uur."

Wordt het componeren voor Dire Straits sterk beïnvloed door film soundtracks? Veel van je nummers hebben het gevoel van The Good, The Bad, And The Ugly.

"Ja. Dat is Ennio Morricone. Hij heeft een grote invloed op me.

Hebben bepaalde literaire werken invloed op je teksten?

"Heel erg veel. Dat was mijn onderwerp op de universiteit en ik doceerde Engels voor een tijdje. Er zijn vele schrijvers: Shakespeare, veel Amerikaanse schrijvers, zoals Raymond Chandler, metafysische dichters."

Dit interview gaat verder in deel IV. © 2008 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Artiesten (Muziek en Film) op 18-02-2008, laatst gewijzigd op 12-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite.

Verwante artikelen

• John Illsley, bassist van Dire Straits: John Illsley is vooral bekend als bassist van Dire Straits. Maar al ten tijde van de band maakte hij twee soloplaten. Nadat Dire Straits op hield te bestaan richtte Jo…
• Guy Fletcher, toetsenist Dire Straits/Mark Knopfler: Guy Fletcher (25 mei, 1960) was toetsenist bij Dire Straits en werkt momenteel nog steeds samen met Mark Knopfler. Fletcher is een begenadigd keyboardspel…
• The Notting Hillbillies: The Notting Hillbillies is het hobbybandje van Mark Knopfler en een aantal vrienden. De band heeft tot op heden slechts 1 album uitgebracht. Wel treedt de groep zo nu en dan op, voor…
• Comfort And Joy - Mark Knopfler: Comfort And Joy is filmmuziek van Mark Knopfler uit 1984 naar de gelijknamige film. De plaat is niet op cd uitgebracht. Wel bestaat er een mini-lp van die denk ik alleen in E…
• David Knopfler: de broer van Mark Knopfler: David Knopfler is vooral bekend van Dire straits. Maar na drie jaar verlaat hij de band in 1980 om een solocarrière op te bouwen. Hoewel hij geen grote verkoopsucc…

Bronnen en/of referenties

• Guitar Player - Dan Forte