Gitaarinterview met Mark Knopfler 1984 V (gitaarspel)

In dit vijfde en laatste deel van het mega-interview met Mark Knopfler uit 1984 in Guitar Player aandacht voor zijn gitaren, het gitaarspel en het schrijven van nummers.

Dit is een vervolg op deel IV.

Dus op je Dire Straits albums speel je op geleende akoestische gitaars?

Mark: "Ik heb wat Ovations, maar geen houten flat-tops. Hal (Lindes) heeft een Martin, en mijn Adamas gitaren een 6 en 12 snarige zijn een beetje op opnames gebruikt. Eén van mijn favoriete gitaren is de Gibso Chet Atkins solidbody classical, die op veel sessies aanwezig is sinds ik hem kreeg. Het is een erg mooi ding. Ik gebruik het ook op het podium, omdat je er erg luid mee kan spelen. De actie is laag, dus het probeert het beste te krijgen van beide werelden. Ik denk dat een groot succes is. Het is erg fijn ermee te spelen. Ik gebruikte het op de Bryan Ferry sessies, sommige sessies met Phil Everly, en bij de filmmuziek."

Wanneer je opnames maakt met een Ovation, speel je dan met een amp?

"Het klinkt meteen geweldig. Ik gebruik ook een amp buiten de studio met een microfoon erop. Op Local Hero, zonden we de Adamas heel veel direct uit."

Werk je solo's voor een sessie uit?

"Nee, niet echt. Soms ontstaat het in het midden en dan zoek je uit op welke manier het zal gaan en stop je het erin. Over het algemeen sprekend is het tamelijk geïmproviseerd. Ik zal vaak drie stukken spelen en ze opnemen en dan samenvoegen."

Blijf je gewoonlijk dichtbij de melodie van het lied of speel je een tegen melodie, in plaats van het uitwerken van loopjes en patronen?
Mark lacht: "Het gaat niet van down-da-da-da, down-da-da-da"

Afgaande op je live-album (Alchemy), ben je met langere solo's begonnen.

"Ik begon met het schrijven van andere secties voor liedjes zoals "Once Upon A Time In The West," in plaats van de geraamte achtige Communiqué benadering. Met de komst van de keyboards begon ik nieuwe stukjes te schrijven en werd ik geïnspireerd om dingen een beetje op te bouwen, om de volledige mogelijkheden van het lied uit te proberen, in plaats van een lineaire benadering dat kenmerkend was voor het vroegere geluid van Dire Straits."

Waarom heb je besloten om nu uit te komen met een live-album?

"Verschillende redenen. Ik wilde een plaat van de band hebben op dat bepaalde stadium. Ten tweede, we speelden voor ongeveer 750.000 mensen tijdens de laatste tour en veel fans vonden hun weg naar de kleedkamer. Eén van de belangrijkste dingen die de fans vroegen was een live-album. Ik wilde ook kijken of we een echte live-album konden maken zonder te knoeien met vele sporen -we zijn erin geslaagd."

Waarom heb je een drie-song EP opgenomen na Love Over Gold, in plaats van een hele album?

"Eigenlijk was de EP een tegenreactie op het album. Nadat je veel tijd gespendeerd hebt aan het maken van een zorgvuldig album, vele opnames van Private Investigation, dan is het enige wat je wilt Bebop-A-Lula spelen."

Varieer je veel met je amps en settings in de studio?

"We doen het op goed geluk. Voor het podium heb ik twee amps voor verschillende dingen. Het zijn Boogies met Marshall cabinets."

Wat doe je met effecten? Er is een interessante snelle echo op "Down To The Waterline".

"Ik heb geen idee wat dat was. Rhett Davies was de technicus op die plaat en hij houdt van Roland Chorus Ensembles, dus misschien is het dat. Ik gebruik eigenlijk een Roland op het podium. De meeste van mijn effecten zijn echo's. Ik heb een Delta Lab waar ik erg van hou."

Verkies je een bepaald merk snaren?

"Ze heten Dean Markley Custom Lights. Ik moet de wijdtes controleren (van hoog naar laag, 009, 011, 015, 026, 036, 046)."

Is er een patroon in je creatieve proces wanneer je een nummer schrijft?

Mark: "Nee er is geen formule, geen wet, Ik ben lui." Hij lacht. "Eén nummer kan snel komen en een ander neemt honderden uren in beslag met verschillende hoeveelheden dronkenschap."

Wat is je meest dronken lied dat je ooit geschreven hebt?

"Once Upon A Time In The West was er één van. Ik keek naar de film in een lichtelijk veranderende toestand."

Gebruik je een veel sporen cassette recorder om ideeën op te slaan en te komen met ordeningen?

"Nee. Ik zou het moeten doen. Ik gebruik zelfs geen bandrecorder. Ik schrijf gewoon dingen op in een boek. Er komen veel dingen op en ik ben ze de volgende ochtend vergeten. Soms denk ik: als ik wakker wordt en het nog steeds kan herinneren dan is het waard om herinnerd te worden."

Zit je gewoon op je gitaar te jammen om op melodieën te komen?

"Ja. Urenlang. En dan nog langer. Ik kan heel gelukkig zijn dagen achter elkaar te spelen. Soms zit ik achter de piano en raak een paar toetsen aan, maak vormen, maar ik ben niet wat je noemt een speler. Ik ben niet wat ik zal noemen een juiste muzikant op de gitaar. Ik voel dat ik een student ben die niet naar school gaat. Ik heb gewerkt uit het Mickey Baker boek (Jazz and Hot Guitar, boek 1) om wat extra akkoorden te krijgen. Ik hou ervan om nieuwe akkoorden te leren en er achter te komen wat ze betekenen en te gebruiken in wat ik schrijf. Ik ontwikkel langzaam op die manier."

Zijn de buiten projecten lastig om in te delen met het schema van Dire Straits?

"Het Dire Straits schema wordt gedeeltelijk gedicteerd door of ik wel of geen nummers heb geschreven en ook door de hoeveelheid andere dingen die ik wil doen. Als ik op alle aanbiedingen zou ingaan zou ik geen tijd hebben voor Dire Straits. Dus in zeker zin tast het de band aan. De band zou meer doen als ik niets anders te doen had. Maar dan zou het leven extreem saai zijn."

Heb je nog iets anders toe te voegen?

"Alleen dit (hij pakt zijn rode Schecter op): down-da-da-da, down-da-da-da, down-da-da-da..."

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite. © 2008 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Artiesten (Muziek en Film) op 06-03-2008, laatst gewijzigd op 06-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Guy Fletcher, toetsenist Dire Straits/Mark Knopfler: Guy Fletcher (25 mei, 1960) was toetsenist bij Dire Straits en werkt momenteel nog steeds samen met Mark Knopfler. Fletcher is een begenadigd keyboardspel…
• John Illsley, bassist van Dire Straits: John Illsley is vooral bekend als bassist van Dire Straits. Maar al ten tijde van de band maakte hij twee soloplaten. Nadat Dire Straits op hield te bestaan richtte Jo…
• CD recensie: Screenplaying - Mark Knopfler: Voor wie de beste filmsongs van Mark Knopflers eerste vier albums wil beluisteren is Screenplaying een waardevol album. Werkelijk de meest aansprekende liedjes sta…
• Gitaren van Mark Knopfler (deel I): Veel is al gezegd en geschreven over de typische Mark Knopfler gitaarsound. Maar wat voor gitaren bespeelt Knopfler nou eigenlijk? In dit artikel (deel I) komen de volgend…
• Comfort And Joy - Mark Knopfler: Comfort And Joy is filmmuziek van Mark Knopfler uit 1984 naar de gelijknamige film. De plaat is niet op cd uitgebracht. Wel bestaat er een mini-lp van die denk ik alleen in E…

Bronnen en/of referenties

• Guitar Player - Dan Forte