Mark Knopfler over Get Lucky (2009) - interview

Op 15 september 2009 komt het nieuwe album van gitaarlegende Mark Knopfler uit. Het album heet 'Get Lucky' en is al weer de zesde solo studio-album van Knopfler. Net zoals we de laatste jaren van Knopfler gewend zijn, zijn de nummers weer geïnspireerd door folk en blues waarbij zijn talent als liedjesschrijver nog meer naar voren komt dan voorheen. Dit is een interview met Mark Knopfler door Cypress. De tekst is vrij vertaald.

Mark Knopfler is bescheiden

Hoewel Knopfler door vele gitaarfans op handen wordt gedragen, is hij altijd bescheiden gebleven. "Ik ga gewoon verder. Dat is eigenlijk ook mooi, en ik geloof, dat hoe ouder men wordt hoe beter men dat weet in te schatten. Als jong broekie was dat allemaal normaal voor mij." Hoewel hij talent heeft, moet hij het met de jaren leren. Hij ging gewoon verder spelen. Alleen zo ontwikkelde hij zich.

"Ik ben zeer snel afgeleid", zegt hij lachend. "Dat zeiden mijn leraren althans over mij. Desondanks lukt het me over nieuwe zaken te schrijven. Zo gezien ben ik wel altijd nog die goede oude voddenraper. De dingen voegen zich gewoon, ze komen ergens samen en zo komt het dat ik veel te veel materiaal opneem. Over ideeën heb ik niet te klagen. Wanneer de andere bandleden er waren, konden we meteen de studio induiken en de volgende opnamen maken."

Oude bandleden

Knopfler heeft het nieuwe album met zijn vaste bandleden opgenomen. Het geeft de juiste stemming voor de opname. "We hebben respect voor elkaar."

Get Lucky als een roman met uitgewerkte karakters

Stel dat Get Lucky een roman zou zijn dan komen de karakters in de tekst volledig tot leven. Het openingsstuk Border Reiver gaat over een vrachtwagenbestuurder; Monteleone gaat over een eersteklas gitaarbouwer, en Piper To The End over een in de oorlog omgekomen oom van Mark.

Deze en andere karakters en thema's bekijkt Knopfler door de bril van zijn eigen kindertijd waar hij tot zijn achtste in Glasgow verbleef, waarna de familie Knopfler naar New Castle toog. "Kunnen we onze kinderjaren überhaupt ooit achter ons laten?" vraagt hij zich af. "Er zijn een paar dingen die ons al in de kindertijd fascineren en die ons daarna onze hele leven lang begeleiden."

Knopfler komt met een concreet voorbeeld: "Aan het einde van de Salters Road in New Castle was een kleine platenzaak. Een paar dagen hadden ze een Fender Stratocaster voor het raam staan, en ik was meteen betoverd toen ik de gitaar voor het eerst zag. Ik heb mijn neus tegen het raam gedrukt...een kleine jongen, die meteen uit school komt en door dit ding getekend is. Ook nu kijk ik nog naar de ramen van gitaarwinkels."

"Natuurlijk verandert het leven met de jaren, we worden allemaal een beetje volwassener, maar ik probeer dit deel van mijn leven een beetje jong te houden."

Get Lucky

In het nummer Get Lucky komt het autobiografische duidelijk naar voren. "Mijn eerste ontmoeting met iemand vond plaats met een type die in de winter in soul-groepen zong, om vervolgens in de zomer op jaarmarkten of als oogstarbeider in het zuiden zijn geld te verdienen, wanneer het weer dat toeliet", maakt Knopfler duidelijk. "Ik was ongeveer 15 jaar oud, moest ook nog naar school, en natuurlijk was ik waanzinnig jaloers op hem. Get Lucky is op hem en andere karakters geïnspireerd, die ik ontmoette op boerderijen, magazijnen of bouwplaatsen, totdat bik dan van de muziek kon gaan leven."

Border Reiver

De titel Border Reiver is aan de rovers ontleend, die voor ettelijke honderden jaren de Engelse-Schotse grens onzeker maakten. "Het stuk gaat over het moeilijke leven van vrachtwagenchauffeurs in de laatste jaren 1960. Wij leefden tot deze tijd in de buurt van de Albion-fabriek in Glasgow, en ik keek steeds naar de testrijders, hoe ze in trenchcoats en met veiligheidsbrillen het voertuig testten, voordat de cabine en het onderstel er opgemonteerd werden. Albions stonden om hun hoge kwaliteitsstandaard bekend, en de slogan van de firma luidde 'Zeker als de volgende zonsopgang'."

Buiten dat fungeert Border Reiver als schakel tot een stuk van het eerste album uit 1978, waarmee Knopfler (Dire Straits) bekend werd: "In New Castle woonden we langs de Al, de belangrijkste noord-zuid-lijn van het land", zegt Knopfler. "Al als achtjarige kende ik de opschriften van de grote transportondernemingen , omdat haar vrachtwagens door de plaats reden. Als tiener en begin twintig hebben veel chauffeurs mij meegenomen, wanneer ik dan weer als lifter onderweg was. Het liedje 'Southbound Again' (1978) gaat daarover, hoe ik al liftend door het hele land reisde en ik geleidelijk aan op Londen verliefd werd."

Piper To The End

Piper To The End is het laatste nummer van de cd. Het gaat over een in de Tweede Wereldoorlog omgekomen oom (Freddie) van Mark. Hij was doedelzakspeler in de Tyneside Scottish Brigade (Black Watch, Royal Highland regiment, eerste Bataljon, om prcies te zijn). Hij kwam als 20-jarige in Noord Frankrijk om.

"Natuurlijk ken ik hem niet persoonlijk, maar ik heb veel tijd doorgebracht met mijn oom Kingsley, de broer van mijn moeder. Hij heeft mij Boogie Woogie op de piano bijgebracht. Freddie was de oudere broer van Kingsley. Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot doedelzakken, en wanneer men in Glasgow en New Castle is kan men niet om de Keltische muziek heen. In het huis van mijn grootmoeder waren bijvoorbeeld veel platen van Jimmy Shand aanwezig."

In 2010 gaat Mark Knopfler weer toeren en zijn liedjes van het nieuw album en van Dire Straits te horen.

Voor een recensie, lees mijn volgend artikel: CD recensie: Get Lucky - Mark Knopfler (2009).

Titels van het album Get Lucky

1. Border Reiver 4:37
2. Hard Shoulder 4:36
3. You Can't Beat The House 3:25
4. Before Gas & TV 5:51
5. Monteleone 3:37
6. Cleaning My Gun 4:44
7. The Car Was The One 4:02
8. Remembrance Day 5:03
9. Get Lucky 4:36
10. So Far From The Clyde 6:01
11. Piper To The End 6:18

Muzikanten

• Mark Knopfler – zang en gitaar
• Guy Fletcher – keyboards
• Richard Bennett – gitaar
• Matt Rollings – piano, orgel
• Glenn Worf – basgitaar, contrabas
• Danny Cummings – drums, percussie

gast muzikanten

• John McCusker – viool, cittern
• Phil Cunningham – accordeon
• Michael McGoldrick – dwarsfluit, fluit

Meer over Dire Straits en Mark Knopfler is te lezen in mijn special Mark Knopfler en Dire Straits - Recensies Mark Knopfler solo.