Carlos Gardel, de Koning van de tango

Carlos Gardel (1890-1935) wordt ook wel de Koning van de Tango genoemd, omdat hij een zeer grote rol heeft gespeeld bij het creëren van de tango canción en ervoor zorgde dat deze vanuit de bordelen en danslokalen van Buenos Aires in Parijs en New York terechtkwam, waardoor de tango canción wereldwijd een populair muziekgenre werd gedurende de twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw.

Carlos Gardel

Alhoewel in Frankrijk geboren, was Gardel het klassieke voorbeeld van een porteño immigrant. (Andere bronnen beweren dat Gardel in Medellín is geboren). Toen hij drie jaar oud was kwam hij met zijn alleenstaande, onbemiddelde moeder van Europa naar Buenos Aires. In zijn jeugd had hij allerlei soorten baantjes bijvoorbeeld in de huishouding, maar op jonge leeftijd slaagde hij er toch ook al in om buren en vrienden te entertainen met zijn extatische manier van zingen. Zijn echte zang-carrière begon, toen hij bevriend raakte met José Razzano (Uruguay). Zij werden een populair duo, totdat Razzano zijn stem kwijtraakte. Vanaf 1917 trad Gardel alleen op.

Zijn sentimentele baritonstem, zijn uitstraling van gentleman en zijn totale charisma maakten hem tot een onmiddellijk succes in Argentinië en andere Latijns-Amerikaanse landen. En ook wat dat betreft zat het hem mee: zijn ster rees in het gouden tijdperk van de tango, nl. in de twintiger en dertiger jaren van de vorige eeuw. Gardel was regelmatig op de radio te beluisteren en werd in een record tempo een ster.

Adíos Muchachos

Helaas kwam er een wreed einde aan zijn carrière in juni 1935, toen het vliegtuig waarin hij zat neerstortte in Medellín, Colombia. Om maar even aan te geven hoe populair de tango zanger was: naar aanleiding van zijn dood pleegde een Cubaanse vrouw in Havana zelfmoord, terwijl twee andere vrouwen in respectievelijk New York en Puerto Rico zichzelf probeerden te vergiftigen.

In een goede milonga is het nog steeds "not done" om "Adíos Muchachos" te spelen, omdat dit de laatste compositie van Gardel was vlak voordat hij verongelukte. Dit zou ongeluk brengen.

Carlos Gardel ligt begraven op het Cementerio de la Chacarita te Buenos Aires. Op zijn graf is een speciale gedenksteen opgericht: Carlos Gardel, El Zorzal Criollo, de zangvogel van Buenos Aires.
Andere bijnamen voor Carlos Gardel waren: Carlito, de Koning van de Tango, El Mudo.

Op het graf van Gardel staat een levensgroot beeld van hem. Iedere dag komt er een stoet aan pelgrims voorbij en niet zelden gebeurt het dat iemand een brandende sigaret achterlaat tussen de vingers van het stalen standbeeld. "Kom jongen, rook er nog één, of liever: zing nog eens zo'n mooie tango canción!"
Op 11 december 1990, zijn honderdste geboortedag, werd zijn graf bedolven onder een zee van bloemen.

Gardel zingt iedere dag beter

Gardel mag dan ( al lang) niet meer tot het land der levenden behoren, zijn fans - de zogenaamde gardelianos - blijven hem in groten getale trouw. Er gaat geen dag voorbij zonder dat zij naar zijn songs luisteren of zijn films bekijken.

Canciones van Gardel

"El día que me quieres, la rosa que engalara, se vestira de fiesta con su mejor color"
(De dag waarop je van me houdt, zal de opbloeiende roos zich feestelijk tooien in haar beste kleur)
Dit is een fragment uit één van de bekende tango canciónes van Gardel. El día que me quieres is ook de titel van een film van Gardel.

Titels van andere bekende canciones:

• Por una cabeza
• La Comparsita
• Caminito
• Adíos Muchachos

y mucho más!

Behalve dat de muziek van Gardel nog steeds overal te koop is en aan populariteit niet lijkt te hebben ingeboet, kun je ook ringtones op je GSM downloaden (Google: carlos gardel lyrics).

En tot slot voor de echte fan nog heel goed nieuws: als het goed is brengt Warner Brothers eind 2010 een film uit over het leven van Carlos Gardel.