
Mooiste live-versies van Mark Knopfler (deel I)
Dit is de eerste serie met live-opnames van Mark Knopfler die op YouTube te vinden zijn. Dit artikel bevat Water Of Love, Why Aye Man, Speedway At Nazareth, Brothers In Arms en Song For Sonny Liston. Ik heb gekozen voor videos met het beste geluid. Per artikel kan ik vijf links maken naar YouTube. Ze zijn onderaan het artikel te lezen. Andere video links zijn te vinden in andere artikelen van mij. Dit is deel I.
Water Of Love
Dit is eigenlijk een nummer uit de tijd dat Mark Knopfler nog bij Dire Straits speelde. Het komt van het eerste album Dire Straits (1978). Dire Straits speelde het nummer live tijdens de eerste drie jaren van haar bestaan. Daarna is er nooit meer een live-versie verschenen. Tot 1996, toen hij in Londen het nummer speelde tijdens de Golden Heart tour. In Nederland heeft hij het nummer bij mij weten tijdens de tour niet gespeeld.Deze live uitvoering op YouTube is in Londen in 1996 opgenomen tijden de Golden Heart tour. Het beeld is niet goed (een privé-opname), maar het geluid des te beter. De uitvoering verschilt nog al wat van de studio-opname. Het gitaargeluid klinkt voller. Het is mooier in mijn beleving. Daarnaast is er ook een achtergrond koortje bestaande uit een man een een vrouw die met het refrein meezingen. Dit nummer is echt een aanrader. Ik heb het op YouTube dan ook met het maximale aantal stemmen beoordeeld. Een link naar YouTube staat onderaan dit artikel.
Mark Knopfler: één van de beste gitaristen
Why Aye Man
Dit liedje is afkomstig van het studio-album Ragpicker's Dream (2002). Het nummer gaat over Britten die op het vaste land van Europa werken en terug verlangen naar Engeland. 'Why Aye Man' is een kreet dat door de Geordies gebruikt wordt, het betekent 'ja, natuurlijk'. Het refrein van het nummer is te horen als afsluiting van de BBC-serie 'Auf Wiedersehen, Pet' (Tot ziens, Pet). Acteur Jimmy Nail uit de serie zingt tevens mee op de single. Op deze live-uitvoering wordt het refrein ook meegezonden door Jimmy Nail. Er wordt lekker gedrumt en ook het gitaargeluid is helder. Op het eind speelt saxofonist Chris White (die vroeger mee toerde gedurende de laatste jaren van Dire Straits) nog een mooie solo. Why Aye Man werd ook gespeeld als openingsnummer van de Shangri-La tour van 2005. Die versie klinkt weer anders; zonder saxofoon, maar wel heel erg mooi en lang uitgesponnen. Deze linkversie op YouTube beoordeel ik met vijf sterren. Een link naar YouTube staat onderaan dit artikel.Speedway At Nazareth
Speedway At Nazareth is een nummer dat staat op de tweede solo-cd van Mark: Sailing To Philadelphia. Het is een song met een hele mooie opbouw. Mark heeft het geschreven in zijn Dire Straits periode, maar het is dus pas later uitgebracht. Het nummer gaat over autoracen, een hobby die Mark ook zelf beoefend. De finale van het nummer doet je geloven alsof jezelf in een raceauto zit met de muziek keihard aan. Het doet een beetje denken aan de muziek van Pink Floyd. Deze live-uitvoering is opgenomen in Rome. Zelf heb ik 'm vier maal live gehoord: drie keer in Amsterdam en eenmaal in Rotterdam (concert met Emmylou Harris). Die laatste uitvoering vond ik het mooist. Een link naar YouTube staat onderaan dit artikel.Brothers In Arms
Brothers In Arms is één van de mooiste nummers van Dire Straits afkomstig van het gelijknamige album Brothers In Arms (1985). Het scoort altijd hoog in de Top 2000. Deze live-opname is opgenomen in Montserrat waarbij Mark begeleid wordt door een heus orkest. De andere live-versies kennen synthesizermuziek als achtergrond. Nu dus een orkest. Het klinkt allemaal wat authentieker en het geeft een gevoel van een echte klassieke plaat. En dat is Brothers In Arms ook. De tekst gaat over de waanzin van een oorlog waarmee de mensheid vanaf het begin van haar bestaan meegeconfronteerd is en waar nog steeds vele mensen dagelijks onder lijden. De sfeer van de muziek doet je het lijden van de soldaten, die ook maar gewone mensen zijn, voelen. Niet voor niets is dit nummer in 2007 opnieuw uitgebracht op de 25ste herdenkingsdag van de Falklandoorlog waarbij de opbrengst gaat naar veteranen van die oorlog die nog steeds lijden aan het Post Traumatisch Stress Syndroom. Een link naar YouTube staat onderaan dit artikel.Song For Sonny Liston
Dit nummer is afkomstig van de cd Shangri-la uit 2004. Het gaat over het leven van bokser Sonny Liston. Charles L. "Sonny" Liston is een geweldig Amerikaanse bokser. In 1962 wordt hij wereldkampioen in het zwaargewicht door Floyd Patterson in de eerste ronde knock-out te slaan. Het is voor het eerst dat Patterson neer gaat en wordt uitgeteld. Liston verdedigt zijn titel succesvol tegen opnieuw Patterson, in een gevecht dat exact twee seconden langer duurt dan het eerste gevecht. Liston verliest in 1964 zijn titel aan Mohammed Ali toen hij voor de zevende ronde van hun gevecht niet meer uit zijn hoek komt en opgeeft. Op 38-jarige leeftijd wordt hij door zijn vrouw dood aangetroffen in hun huis, hij is dan al 6-8 dagen dood. Een politie-onderzoek sluit een misdrijf uit en concludeert met een heroïne-overdosis, iets dat gezien Listons fobie voor naalden opmerkelijk genoemd mag worden. Na zijn titelwinst weigert Liston op Europees-toernee te gaan, omdat hij dan ingeënt moet worden. Al deze zaken versterken de geruchten dat Liston vermoord zou zijn als gevolg van zijn contacten met de onderwereld. Listons dood gaat als onopgelost de boeken in.De sfeer die Mark in het nummer legt is geweldig. Het ritme van de akkoorden van zijn gitaar doen je geloven dat je naar een bokswedstrijd zit te kijken. De bas en drum versterken dit effect. Ook bij dit nummer blijkt weer hoe sfeergevoelig Mark kan componeren. Een link naar YouTube staat onderaan dit artikel.
Meer live-opnames zijn te vinden in mijn special De mooiste live-versies van Mark Knopfler. © 2007 - 2010 Etsel, gepubliceerd in Artiesten (Muziek en Film) op 23-08-2007, laatst gewijzigd op 25-04-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...
Gerelateerde links
Speedway At Nazareth, Song For Sonny Liston, Why Aye Man, Brothers In Arms en Water Of Love London96.Verwante artikelen
- Gitaren van Mark Knopfler (deel II): Veel is al gezegd en geschreven over de typische Mark Knopfler gitaarsound. Maar wat voor gitaren bespeelt Knopfler nou eigenlijk? In dit artikel (deel II) komende volgen…
- CD recensie: Real Live Roadrunning - M. Knopfler/E. Harris: In deze recensie beschrijf ik zowel de DVD als de CD versie van Real Live Roadrunning uit 2006. De live CD/DVD is een prachtig kunstwerkje van twee…
- Concertrecensie: Mark Knopfler in de Melkweg 2007: Dat Mark Knopfler voor een klein gezelschap een goed concert kan geven is geen nieuw gegeven. Er bestaat een dvd 'A Night In London' waarin hij ook een prim…
- Gitaren van Mark Knopfler (deel III): Veel is al gezegd en geschreven over de typische Mark Knopfler gitaarsound. Maar wat voor gitaren bespeelt Knopfler nou eigenlijk? In dit artikel (deel III) komen de vol…
- Dire Straits/Mark Knopfler in de top 2000 (1999-2009): In de top 2000 die sinds 1999 wordt uitgezonden scoren Dire Straits en Mark Knopfler altijd naar behoren. Vooral Dire Straits schijnt nog steeds erg pop…
Bronnen en/of referenties
- YouTube

Reageer op het artikel "Mooiste live-versies van Mark Knopfler (deel I)"

Ik ben al fan sinds Sultans of Swing en heb Dire Straits voor het eerst gezien in de Stadsschouwburg Eindhoven in 1978. Daarna nog diverse malen in Eindhoven (Philips), Arnhem, Rotterdam, Keulen, Amsterdam. Deze Site is bijzonder interessant, goed geschreven en goed gelinkt. Via deze (oude) Site heb ik veel informatie o.a. over bootlegs gevonden: http://www.neck-and-neck.com/.
Reactie infoteur op 31-10-2007:Bert, bedankt voor je reactie.
Ik ben ook fan sinds Sultans Of Swing, maar was destijds nog te jong om naar concerten te gaan. Dat deed ik een paar jaar later tijdens de Love Over Gold Tour. Ik was diep onder de indruk.
Bedankt ook voor de verwijzing naar de bootlegsite. Ik heb zelf thuis wat bootlegs liggen en wil deze allemaal in artikelen bespreken. Momenteel recenseer ik al het reguliere uitgebrachte materiaal van Dire Straits en Mark Knopfler (solo en film). Een groot karwei want Mark heeft geschreven, maar wel boeiend om alles door te nemen en te realiseren hoe goed het allemaal wel niet is.
Leuk!
Geinig om een artikel zo op te zetten, met de links er bij.
Reactie infoteur op 28-08-2007:Bedankt voor je reactie. Voor de echte Knopfler- fan is dit inderdaad handig. Je kan er zo je voordeel meedoen en hoeft niet apart naar YouTube te gaan.

