Cd Recensies en Mark Knopfler

CD recensie: The Ragpicker's Dream - Mark Knopfler

Infoteur: Etsel

The Rackpicker's Dream is met gemengde gevoelens ontvangen. Enerzijds viel het album tegen omdat het meer dan ooit geen Dire Straits sound had, met uitzondering van Why Aye Man; anderzijds is het album zeer gewaardeerd omdat Mark Knopfler zijn eigen gangetje is gegaan en kwalitatief goede nummers heeft geschreven. Veel is akoestisch. De elektrische gitaar is wat meer op de achtergrond voor de sfeer. Het album bevat 13 nummers en duurt ruim 55 minuten.


The Ragpicker's Dream: veel folk muziek

Daarnaast is er nog een special edition met 4 live nummers. Deze duurt zo'n 27 minuten. Na het succes van Sailing To Philadelphia was The Ragpicker's Dream even wennen. Veel is akoestisch geschreven. De nummers gaan over gewone mensen en over veranderingen die hebben plaatsgevonden de laatste decennia. Mark zelf zegt veel van het hele muziek proces te houden: het schrijven van liedjes (ook al is dat soms moeilijk), de opnames in de studio en het geven van concerten.

THE RAGPICKER'S DREAM
THE RAGPICKER'S DREAM

Mening van Etsel over The Ragpicker's Dream

Why Aye Man is een fantastisch lied waar het album mee begint. Het betekent ' ja natuurlijk'. Het gaat over Geordies die in Europa op het vastland werk zoeken en terugverlangen naar Engeland. Het werd de titelsong van de serie 'Aufwiedersehen Pat'. De gitaarsolo is geweldig. Ook de live-versie op de special edition met de saxofoon mag er wezen. Devil Baby gaat over twee generaties freak shows op televisie. Tegenwoordig heb je Jerry Springer waar iedereen freak kan zijn. Het gitaarspel is helder en de melodie is prettig. Hill Farmer's Blues gaat over keuterboertjes die het moeilijk hebben vooral sinds het mond- en klauwzeervirus. Mark heeft vroeger zelf op een boerderij gewerkt als vakantiebaantje. Het is één van mijn favoriete nummers op het album. Vooral de elektrische gitaar geeft een mooi effect. A Place Where We Used To Live klonk aanvankelijk sneller toen Mark hem voor de band speelde. Maar pianist Jim Cox stelde voor om het langzamer te spelen. Het klinkt nu heel melancholisch. Mark kwam op het idee van het liedje omdat hij zocht naar zijn lagere school waar hij vroeger op gezeten had maar die bleek niet meer te bestaan. Ook ontmoette hij een vrouw die haar school wel terugvond. Knopfler vindt het leuk om terug te gaan in de tijd en te kijken naar veranderingen. Quality Shoe ontstond nadat Mark dat ergens zag staan in een winkel. Ik vind het een apart liedje. De live-versie verschilt niet veel van de studio-versie.

Fare Thee Well Northumberland gaat over hetzelfde thema als Southbound Again van het eerste Dire Straits album. Mark reisde vroeger per trein van New Castle naar Londen en vond de rivier de Tyne altijd een mooie plek om naar te kijken vanuit de trein. Het is een echte folksong met een voorname rol voor de bazouki in het begin. Marble Town is geschreven en gespeeld op een flat top Martin gitaar. Het lijkt op een Bob Dylan song. You Don't Know You're Born heeft de gitaarsound van Hank Marvin van The Shadows omdat Mark vroeger helemaal idolaat was van Hank Marvin's gitaarspel. Coyote is een wat onduidelijk liedje. Waarschijnlijk heeft het iets met een stripfiguur te maken. Ik vind het 't minst sterke nummer van het album. Wel is de bas lekker. The Rackpicker's Dream is de titelsong. Het is op verschillende manieren interpreteerbaar. Als een schrijver, zegt Mark, pik je van alles op en voegt het bij elkaar. In het liedje hebben de twee figuren een fles whisky en hun eigen dromen. Het is bijna geheel akoestisch. Daddy's Gone To Knoxville gaat ook weer over het verleden. Het lijkt op nummers die Mark Knopfler samen met Chet Atkins heeft gespeeld op het album Neck And Neck. Old Pigweed gaat over een wilde plant.

Conclusie: The Ragpicker's Dream is een kwalitatief hoogstaand album

Kwalitatief gezien is dit een goed album. Er staan veel folksongs op waar je van moet houden. Maar het is wel erg sfeervol. Als je er rustig naar luistert leer je de plaat te waarderen. Jammer dat Knopfler, nadat het album was uitgebracht, een motorongeluk kreeg zodat de geplande tour niet doorging. Maar als goedmakertje speelde Mark tijdens de tour van 2008 maar liefst vijf nummers live. Vooral de nummers Hill Farmer's Blues en Marbletown vielen erg op. The Ragpicker's Dream krijgt van mij vier sterren.

Credits

  • Mark Knopfler: gitaar en zang
  • Richard Bennett: gitaar
  • Jim Cox: piano en Hammond orgel
  • Guy Fletcher: keyboards en zang
  • Glenn Worf: bas
  • Chad Cromwell: drums

Guests

  • Glenn Duncan: viool
  • Paul Franklin: pedal steel gitaar
  • Mike Henderson: harmonica
  • Jimmy Nail: zang
  • Tim Healy: zang

Alle nummers zijn geschreven door Mark Knopfler. De plaat is een gezamelijke productie van Chuck Ainlay en Mark Knopfler.

Songs

  1. Why Aye Man (6.12)
  2. Devil Baby (4.02)
  3. Hill Farmer's Blues (3.44)
  4. A Place Where We Used To Live (4.31)
  5. Quality Shoe (3.51)
  6. Fare Thee Well Northumberland (6.27)
  7. Marbletown (3.32)
  8. You Don't Know You're Born (5.18)
  9. Coyote (5.55)
  10. The Rackpicker's Dream (4.20)
  11. Daddy's Gone To Knoxville (2.47)
  12. Old Pigweed (4.43)

Special Edition

  1. Why Aye Man (6.47)
  2. Quality Shoe (4.01)
  3. Sailing To Philadelphia (7.17)
  4. Brothers In Arms (9.02)
  5. Why Aye Man (video)

Meer over Dire Straits en Mark Knopfler is te lezen in mijn special Mark Knopfler en Dire Straits - Recensies Mark Knopfler solo.

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite.
© 2007 - 2009 Etsel, gepubliceerd in Cd Recensies (Muziek en Film) op 08-11-2007, laatst gewijzigd op 31-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • The Ragpicker's Dream - Mark Knopfler

Reageer op het artikel "CD recensie: The Ragpicker's Dream - Mark Knopfler"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.