The Nightfly - Donald Fagan

'Verveelt nooit'. Het gaat hier om de plaat the Nightfly van voormalig Steely Dan lid Donald Fagan. De kreet heb ik meerdere keren gehoord, en persoonlijk kan ik dit niet ontkennen. De plaat kwam uit in 1982 en was daarmee zijn tijd ver vooruit. Hoe moet jazzy pop eigenlijk klinken? Nou zo dus.

The Nightfly

Donald Fagan en Walter Becker formeerden de rockband Steely Dan in 1972. Ze vormden de kern van de band en schreven alle nummers. De band maakte een soort fusion-achtige rock. In de studio speelde Becker bas en lead gitaar, Fagan was zanger-toetsenist. Na het uitkomen van de 3e studio LP in 1974 verlieten geleidelijk aan steeds meer leden de band. Dit leidde ertoe dat het duo de daarna volgende albums als projecten benaderde; voor elke plaat werd een keur aan sessiemuzikanten ingehuurd die afkomstig waren uit de creme de la creme van de rock en jazz. Het grootste succes scoorden ze in 1977 met de plaat Aja.

Het duo ging uit elkaar, waarna Fagan zijn solo-album the Nightfly uitbracht in 1982. De verkoop van de plaat bereikte platinum-status in Amerika, en de single I.G.Y. haalde de top 20 in de charts.

Jazz of pop?

De plaat is een zeldzame mix van pop en jazz; voor liefhebbers van dit genre een absolute must. De Wall Street Journal schreef: 'One of pop music's sneakiest masterpieces'. De plaat is een vroege digitale opname, gemaakt op apparatuur die nog in de kinderschoenen stond. In een interview begin jaren tachtig, vertelde Fagan dat er veel tijd verloren is met het oplossen van problemen met de opname apparatuur.

Dat is niet te horen, want de geluiden zijn een lust voor het oor. Veel jazzy akkoorden, laid-back gespeeld, mooie koortjes, en vooral zeer goed gezongen allemaal. Hoewel jazz duidelijk doorklinkt in de muziek, verdient de plaat meer het predikaat pop. Echte jazz gaat tekeer als een beest bij wijze van spreken. Fagan zelf verklaarde meerdere malen dat hij popmuziek lang niet zo interessant en goed vindt als jazz.

Dit is meteen het enige minpuntje wat men hem zou kunnen verwijten: net iets te glad en netjes allemaal. Maar ach, in deze tijd waarin er zoveel rommel uitkomt is dat een kleinigheidje.

De songs

• I.G.Y. (International Geophysical Year) – 6:05
• Green Flower Street – 3:40
• Ruby Baby – 5:38
• Maxine – 3:50
• New Frontier – 6:23
• The Nightfly – 5:45
• The Goodbye Look – 4:47
• Walk Between Raindrops – 2:38