Safe as Milk, Captain Beefheart

Het album Safe as Milk uit 1967 van Captain Beefheart is een geslaagde plaat met rauwe bluesy rock, die toch redelijk toegankelijk is. Acid-rock werd het ook wel genoemd. Captain Beefheart is het pseudoniem van de Amerikaanse muzikant en schilder Don Van Vliet. Evenals zijn vriend Frank Zappa wordt hij gerekend tot de grote jongens, die de popmuziek stevig hebben vernieuwd. Het is een geweldige zanger, maar we moeten niet gaan overdrijven. Muziek is gewoon muziek, vernieuwend bestaat niet.

Captain Beefheart

Captain Beefheart (1941) is het pseudoniem van de Amerikaanse muzikant en schilder Don Van Vliet. Op de middelbare school raakte van Vliet bevriend met Frank Zappa, die een grote invloed op hem had. In de jaren '60 maakte hij furore met zijn Magic Band, die rauwe blues vermengde met experimentele ideëen. De dubbel-lp Trout Mask Replica, wordt door velen als een van de hoogtepunten van de popmuziek uit de 20e eeuw gezien. De kapitein fungeerde niet alleen als componist en zanger, maar speelde ook harmonica en saxofoon. De Magic band was een groepje muzikanten waarmee hij samenwerkte. Hun muziek werd omschreven als 'blues', 'progressieve jazz', en 'folkblues van 21e eeuw'. Evenals Zappa joeg Captain Beefheart de zweep erover in zijn band. Hij gedroeg zich als een slavendrijver, die het uiterste van zijn muzikanten vroeg. De stem van Beefheart is uitermate goed. Rauw, hard, bluesy. In zijn teksten mocht hij graag allerlei surrealistische thema's aan elkaar plakken. Aaangezien de band in de eerste zes jaar na oprichting slechts 6 keer optrad, leek het erop alsof de muziek te modern voor haar tijd was. Pas nadat de Captain in 1970 naar Warner/Reprise ging, kreeg de Magic Band de promotie die het verdiende. Captain Beefheart heeft een kleine schare enthousiaste fans opgebouwd, zowel in de VS als in Europa. Vaak wordt hij vergeleken met Frank Zappa als een grootmeester van de popmuziek. Dit vind ik wat overdreven; het is niet zo moeilijk om een surrealistische plaat te maken. Het is veel moeilijker om iets heel erg goeds te maken wat tegelijkertijd toegankelijk is. Erg goed was hij wel, maar grootmeester, nee.

Safe as Milk

Het album is zwaar beïnvloed door de Delta Blues, iet swat duidelijk wordt vanaf de eerste maten van de opener Sure 'Nuff 'n Yes I Do". Het nummer is gebaseerd op "Rollin' and Tumblin'", dat bekend werd gemaakt door Muddy Waters. Tekstueel komen er ook hier en daar wat bekende quotes voorbij. "Well I was born in the desert..." is afkomstig van de song "New Minglewood Blues" door de Noah Lewis Jug Band. Ook een arrangement op Robert Pete Williams' "Grown So Ugly" is te horen. Een van de gitaristen is een nog zeer jonge Ry Cooder, die zowel normaal als met slide speelt. Ook deed hij een aantal arrangementen. Later zou hij uitgroeien tot een zeer bekend gitarist. De plaat omvat blues-rock, veel ritme variaties, soulvolle zang, doo wop, straight blues, en folk-rock. "Zig Zag Wanderer", "Call on Me," en "Yellow Brick Road" zijn zeer sterke riff-gebaseerde songs van de Captain. Maar er is ook al genoeg vreemds te horen op deze plaat, zoals "Electricity" en "Abba Zaba". De stem van de Beefheart is overdonderend aanwezig. Daar kan men niet omheen. De kwaliteit van de songs is goed, maar zeker niet briljant.
Zoals altijd in de muziek zijn noten verwijzingen naar ander noten, die in het verleden al eens gespeeld zijn. Daar ontkomt Beefheart ook niet aan. Een muzikant kan voor de tel spelen, precies erop, of er net naast; da's allemaal niet zo moeilijjk en dat hoeven we zeker geen avant-garde te noemen. Vernieuwend, nee hoor, gewoon oude dingen in een nieuw jasje.

De songs

• "Sure 'Nuff 'n Yes I Do" – 2:15
• "Zig Zag Wanderer" – 2:40
• "Call on Me" – 2:37
• "Dropout Boogie" – 2:32
• "I'm Glad" – 3:31
• "Electricity" – 3:07
• "Yellow Brick Road" – 2:28
• "Abba Zaba" – 2:44
• "Plastic Factory" – 3:08
• "Where There's Woman" – 2:09
• "Grown So Ugly" – 2:27
• "Autumn's Child" – 4:02