The Seldom Seen Kid van Elbow

Elbow is de Engelse groep van Guy Garvey die parallel met zijn band een carrière als DJ voor BBC6 uitbouwde. Met The Seldom Seen Kid is Elbow aan zijn vierde album toe in hun achtjarige carrière en ook deze cd is origineel en hartveroverend interessant.

Het wezen van de groep

Wie van vlakke, afgestreken pop houdt moet niet bij Elbow zijn. Garvey en zijn maats dragen originaliteit en creativiteit hoog in het vaandel en vergenoegen zich niet met makkelijk in het oor liggende deuntjes die in recordtempo de hoogste noteringen in de hitparades bereiken. Hun muziek is doordacht en verfrissend. Qualité supérieur.

De nummers op een rijtje

• Starlings: zacht nummer over omvergeworpen hoop, dat een lang uitgesponnen inleiding kent met daarbij een stem ondersteund door percussie die uit een andere wereld lijkt te komen en onderbroken wordt door lange, felle blazersstoten die tijdens het nummer ook weerkeren en een betoverende uitwerking hebben. Een zekere invloed van flamenco, interessant slagwerk, en poëtische doordenkertjes als ‘I’m five years ago and 3000 miles away’ met ijl koortje op de achtergrond.
• The Bones of You: typisch Elbow met die wat Stingachtige stem van Garvey. Je laat je meedrijven op de prachtige melodie. In de muziek werden elementen verwerkt van Gershwins ‘Summertime’. Kippenvelnummer.
• Mirrorball: akoestische gitaar, piano, strijkers. Garvey gaat je voor naar de heerlijkheden van een droom in dit ingetogen liefdesnummer.
• Grounds for divorce: deze succesrijke single is een stuwend nummer dat Led Zeppelin-trekjes vertoont. Het bijt in je vel als een niet aflatende agressieve bulldog. Een tragische dranksong waarin het personage zichzelf verliest in een put waar geen uitklauteren meer mogelijk is.
• An Audience With the Pope: slepende song die de filmmuziek van John Barry uit de jaren zestig in herinnering brengt. Zelfs een audiëntie bij de paus zal me er niet van weerhouden om naar je toe te komen, zingt Garvey.
• Weather to Fly: eenvoudig, dromerig, mantra-achtig met een ingehouden kopersectie naar het einde toe. ‘Perfect weather to fly’. Indeed.
• The Loneliness Of a tower crane driver: een overweldigend, majestueus nummer in overeenstemming met zijn thema, eenzaamheid.
• The Fix: een meeslepend duet met singer-songwriter Richard Hawley. Uit de mist van een metaforische beeldspraak duikt gokken op paarden en duiven op. Jazzy song.
• Some Riot: barst niet uit zoals de titel zou kunnen suggereren. Empatiscch nummer. Meevoelen met een vriend die zijn problemen in de drank verzuipt.
• One day like this: geritmeerd melancholisch klinkend nummer maar met een duidelijk positievere boodschap: de vreugde van het ontwaken met de vrouw in wier ogen de ik-persoon verdrinkt.
• Friend of Ours: simpel, kaal, ingetogen nummer dat aan de overleden musicus Bryan Glancy uit Manchester is gewijd, bij uitbreiding een ode aan de onbekende musici die overal zitten. “Love you mate’, zingt Garvey. De titel van de cd verwijst naar zijn maatje.
• We’re away: nog een traag slepend nummer met minimale begeleiding, blijkbaar op het laatst toegevoegd aangezien de tekst niet werd opgenomen in het begeleidend boekje noch in de inhoud van de cd.

Origineel en beklijvend

Elbow is een onderschatte groep die soms ingehouden maar hoogst eigenzinnige muziek maakt op teksten van Garvey zelf. Hun popsongs zijn melancholisch en hebben nood aan verschillende beluisteringen om er echt in te kunnen doordringen. Vaak worden ze ingeleid door lange intro’s die je reeds in de gewenste stemming brengen. Elbow is verfijnd inventief, creatief en leverancier van gelaagde teksten, die soms moeilijk te doorgronden zijn. De kippenvelmomenten zijn niet te tellen niet in het minst door de knappe stem van Garvey en de indringende muziek.
Het album werd opgedragen aan Bryan Clancy, wat waarschijnlijk het melancholische karakter van de meeste nummers verklaart.