Shangri-la en Mark Knopfler

CD recensie: Shangri-La - Mark Knopfler

Infoteur: Etsel

Shangri-La is de vierde soloplaat van Mark Knopfler. Het album is in 2004 uitgebracht. Het is een rustig voortkabbelende cd met uitgesponnen gitaarsongs waarin Knopfler te voorschijn komt als boeiend verhalenverteller.


Shangri-La: een uur vol onderhoudende verhaaltjes over het verleden

De cd bestaat uit 14 nummers en duurt ruim een uur. De muziek klinkt vertrouwd: tijdloos en degelijk. Knopfler duikt terug naar het verleden toen de wereld nog overzichtelijk was. De cd is gemaakt na een motorongeluk in 2003 toen hij toernee moest afzeggen. Hij had veel tijd om nummers te schrijven. Van Shangri-La zijn twee singles verschenen: Boom Like That en The Trawlerman's Song. De laatste staat op een One Take Radio Sessions waar acht nummers live worden gespeeld in de Shangri-La Studios in Malibu. Alle nummers zijn zoals gewoonlijk geschreven door Mark Knopfler zelf. Bij het produceren van de plaat heeft Mark gezelschap gehad van Chuck Ainlay.

SHANGRI-LA
SHANGRI-LA

Mening van Etsel over Shangri-La

De twee singles zijn wat mij betreft gelijk de twee hoogtepunten van de cd. Ze hebben een echt Dire Straits gehalte. Boom Like That gaat over Ray Kroc, de man die in de jaren vijftig het McDonalds imperium begon. Sommigen zien Ray Kroc als een visionair die America voorzag van een 'business model', terwijl de antiglobalisten daar later recht tegenover staan. Het nummer is het enige echte rocknummer op de cd. Live doet dit nummer het erg goed met een duet van twee gitaren. Mijn tweede favoriet is Trawlerman's Song. Dit is een lekker melodieus nummer met een aanstekelijk gitaarsound. Opvallend is dat Mark Knopfler op deze cd alle vocals zelf voor zijn rekening neemt. Dat heeft hij nog niet eerder gedaan. Meestal zingen bandleden de refreinen mee. Het geeft een mooi één stemmig geluid. Een lied dat live ook goed uit de verf komt is Our Shangri-La. Het is de titelsong van de cd en beschrijft het het utopische paradijs Shangri-La vernoemd naar een Tibetaans klooster. De pedal steel gitaar gespeeld door Paul Franklin geeft het liedje extra cachet. Je droomt als het ware weg naar het zonnige utopische paradijs. Een ander sterk nummer is Song for Sonny Liston. Het gaat over de bokser Sonny Liston, een icoon van zijn tijd. Opgegroeid in een crimineel milieu en uitgegroeid tot een vechtersbaas die onverslaanbaar was, zelfs voor Mohammed Ali. Hij was een monster, maar evengoed bang voor de zwarte verzetsbeweging of voor de strijd voor burgerrechten en zelfs voor injectienaalden. Knopfler geeft met zijn gitaargeluid een echte broeierige 'bokssfeer'.

Wat opvalt aan Shangri-La is dat de synthesizer ontbreekt. Piano en orgel spelen een hoofdrol. Ook de mondharmonica op het nummer Don't crash the ambulance is fantastisch. Zo weet Knopfler bij elk nummer wel een speciale sfeer op te roepen.

Conclusie: Shangri-La is een plaat vol verhaaltjes over het verleden met toepasselijke muziek

Hoewel Shangri-La een lekkere luisterplaat is die niet snel verveelt, geeft ik 'm 'slechts' vier sterren. Vergeleken met zijn soloplaat Sailing To Philadelphia is deze cd minder boeiend. De muziek kabbelt voort. De teksten zijn goed, de muziek past erbij maar ik mis iets van bezieling. Toch raad ik de plaat aan voor alle liefhebbers van Knopflers gitaarstijl dat zoals altijd verzorgd klinkt. En wat ook positief is dat alle nummers zo van elkaar verschillen en toch op een bepaalde manier een eenheid vormen.

Credits

  • Mark Knopfler: zang en gitaar
  • Guy Fletcher: piano en orgel
  • Richard Bennet: gitaar
  • Jimmy Cox: piano, orgel, mondharmonica
  • Glenn Worf: bas
  • Chad Cromwel: drums
  • Paul Franklin: pedal steel op 'Our Shangri-La' en 'Whoop De Doo'

Alle nummers zijn geschreven door Mark Knopfler. De plaat is geproduceerd door Chuck Ainlay

Songs

  1. 5:15 am (5:54)
  2. Boom, Like That (5:48)
  3. Sucker Row (4:56)
  4. The Trawlerman's Song (5:02)
  5. Back To Tupelo (4:31)
  6. Our Shangri-La (5:41)
  7. Everybody Pays (5:24)
  8. Song For Sonny Liston (5:06)
  9. Whoop De Doo (3:53)
  10. Postcards From Paraguay (4:07)
  11. All That Matters (3:08)
  12. Stand Up Guy (4:32)
  13. Donegan's Gone (3:04)
  14. Don't Crash The Ambulance (5:06)

Meer over Dire Straits en Mark Knopfler is te lezen in mijn special Mark Knopfler en Dire Straits - Recensies Mark Knopfler solo. Andere muziekrecensies zijn te lezen in mijn special CD-, DVD- en concertrecensies.

Gerelateerde link

Mark Knopfler fansite.
© 2007 - 2008 Etsel, gepubliceerd in Cd Recensies (Muziek en Film) op 23-10-2007, laatst gewijzigd op 26-03-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Etsel is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • Shangri-La - Mark Knopfler

Reageer op het artikel "CD recensie: Shangri-La - Mark Knopfler"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.