Marillion 1981-1988

Ergens in 1979 in Groot Brittanië besluiten Steve Rothery, Doug Irvine, Brian Jellyman en Mick Pointer een rockbandje op te starten. De naam; "Silmarillion". De bandleden hebben de naam gebaseerd op het boek "The Silmarillion" van J.R.R Tolkien. Om problemen met de erven van Tolkien te voorkomen, besluiten ze de naam in 1980 te wijzigen in "Marillion." Bij het horen van de naam Marillion word je meestal wat glazig aangekeken. Toch kent bijna iedereen deze Britse symfonische rockband.

Marillion

De naam Kayleigh doet al wel vaak een klein belletje rinkelen maar als je een klein stukje van de tekst zingt, herkend bijna iedereen het wel. “do you remember, chalkhearts melting on a playgrond wall, do you remember dawn escapes from moonwashed college halls”. Dit is tevens de enig echt grote bekende song van Marillion, terwijl ze veel mooier materiaal hebben gemaakt. Regelmatig staat het nummer Kayleigh hoog in de top zoveel 2000 aller tijden. Vreemd gezien de hoogste notering in de top 40 slechts nummer 16 was.

Fish

Met de komst van de boomlange Schot Derek William Dick, beter bekend als Fish, begon de band aan een periode die tot 1988 zou leiden tot een grote schare fans over de hele wereld. Fish dankt zijn naam aan het feit dat hij ooit eens een hele lange periode in bad zat om een tijdschrift te lezen en zo helemaal de tijd vergat. Bij het verlaten van de badkamer werd hem gevraagd of hij kieuwen had of een soort vis was. Boze tongen beweren dat hij de naam dankt aan zijn overmatige alcoholgebruik, wat volgens Fish zelf wel waar is, maar niet de reden van zijn nick naam. Zijn liefde voor alcohol onderstreept hij zelf met het album “Clutching at straws”.

Market square heroes
De eerste single die de band in 1982 uitbrengt is “market square heroes”. Wat direct opvalt is de poëtische stijl van de teksten. In plaats van dingen direct te benoemen word er een omschrijving gegeven. Zoals bijvoorbeeld; “I got a golden handshake that nearly broke my arm”, oftewel; ik werd keihard ontslagen.

Script for a jester’s tear.

Het eerste album uit 1983 van de band kreeg de prachtige naam “script for a jester’s tear” mee.

Het album bevat de volgende nummers;

1. Script for a jester’s tear
2. He knows you know
3. The web
4. Garden party
5. Chelsea monday
6. Forgotten sons

Een album met veel tempo wisselingen in de songs zelf. Ook de teksten staan weer vol met mooie omschrijvingen en zijn vaak zeer maatschappij kritisch. Garden party zet de upper class voor schut en forgotten sons brengt ons naar de ellende van jonge soldaten in verre vreemde landen. Na de Europese tour word er een korte live album uitgebracht genaamd “Real to reel”

Fugazi

Een jaar later, in 1984 dus, verschijnt het album “Fugazi”. De naam is afkomstig uit de Vietnam oorlog en staat voor; Fucked Up, Got Ambushed, Zipped In.

Het album bevat de volgende nummers;

1. Assassing
2. Punch & Judy
3. Jigsaw
4. Emerald lies
5. She chameleon
6. Incubus
7. Fugazi

De oudere jongeren onder ons die vroeger vaak naar “Countdown” keken kennen de intro van het zesde nummer zonder het vaak zelf te weten. Het programma begon namelijk met deze intro.

Misplaced Childhood

Het einde van een drieluik die in 1985 het levenslicht ziet. Het album gaat over een persoon die terugkijkt naar zijn jeugd.
Eigenlijk is dit album 1 heel lang nummer die in een soort hoofdstukken is onderverdeeld. Er staan 10 nummers op, maar eigenlijk is het 1 hele lange maxi single.

Het album bevat daarom de volgende hoofdstukken;

1. Pseudo silk kimono
2. Kayleigh
3. Lavender
4. Bitter suite, I Brief encounter, II Lost weekend, III Blue angel
5. Heart of Lothian, I Wide boy, II Curtain call
6. Waterhole (expresso bongo)
7. Lords of the backstage
8. Blind curve, I Vocal under a bloodlight, II Passing strangers, III Mylo, VI Perimeter walk, V Threshold
9. Childhoods end?
10. White feather.

De nummers 4, 5 en 8 zijn weer onderverdeeld in kleine subnummers. Op dit album staat het wereldberoemde nummer Kayleigh. Dat dit het laatste deel van een drieluik is zie je ook aan de kaft van het album. De door Mark Wilkinson ontworpen kaft verwijst naar de vorige twee albums en bevat kenmerken die op alle drie de albums aanwezig zijn. De ekster, de jester, de trouwring en de kameleon.

In 1986 komt er een deels live opgenomen mini album uit, die eigenlijk alleen voor de US markt wordt uitgebracht. De titel; Brief encounter.

Clutching at straws

In 1987 komt het laatste studio album van de band uit. “Clutching at straws” is een soort autobiografisch album waarin Fish een beetje een kijkje geeft in zijn leven. Het nummer “warm wet circles” is daar een mooi voorbeeld van. Warme natte rondjes zijn een synoniem voor de ietwat lauwe natte kringen die een bierglas achterlaat op de bar van een kroeg.

Het album bevat de volgende nummers;

1. Hotel hobbies
2. Warm wet circles
3. That time of the night (The short straw)
4. Going under
5. Just for the record
6. White Russian
7. Incommunicado
8. Torch song
9. Slainte Mhath
10. Sugar mice
11. The last straw

Op de kaft van het album zien we het afscheid van de jester in de tas van de man op de voorgrond, een van de symbolen van de drieluik.

The B-sides themselves

In 1988 komt er een album uit met alle nummers die ooit op de b-kant zijn verschenen. De naam van het album; “The B-Sides themselves”.

Het album bevat de volgende nummers;

1. Grendel
2. Charting the single
3. Market square heroes
4. Three boats down from the candy
5. Cinderella search
6. Lady Nina
7. Freaks
8. Tux on
9. Margaret (live)

Veel verstokte fans staan op hun achterste benen. Vanaf het begin hebben zij alle singles gekocht om ook aan die nummers te komen, en nu was hij voor iedereen beschikbaar. Voor jongere fans was dit een unieke kans om de totale discografie in een keer aan te schaffen. Volgens de platenmaatschappij was het niet hebben van de singles niet te vergelijken met het bezitten van dit album, omdat de kaften van de singles echte masterpieces waren van ontwerper Mark Wilkinson.

The thieving Magpie

December 1988 verschijnt het allerlaatste album van Marillion; “The thieving Magpie” ook wel “La Gazza ladra” genoemd. Het is een concertregistratie van de afscheidstour van de band. Het album opent met “La gazza ladra” van Rossini. La gazza ladra betekend de stelende ekster, oftewel the thieving Magpie. Verder staan op disc 1 nummers van album 1, 2 en 4. Als toetje is disc 2 de live uitvoering van het complete album “Misplaced childhood”.

De band bestond in deze laatste formatie uit;

• Fish- Zang en percussie
• Steve Rothery- Gitaar
• Pete Trewavas- Basgitaar
• Mark Kelly- Keyboards
• Ian Mosley- Drums

Vanaf 1989 begint het nieuwe Marillion aan een nieuw avontuur met zanger Steve Hogarth, en Fish aan een solocarriere, maar dat is weer een heel ander verhaal…..