De ondergang van de muziekindustrie

Tot halverwege de jaren 90 was de muziekindustrie een sterke business, er werd volop geld verdiend en dus ook goed in geïnvesteerd. Tot Napster verscheen, mensen begonnen steeds meer gebruik te maken van het internet, waar muziek gratis van Napster kon worden gedownload. De verkoop van platen begon te dalen, echter nog niet heel ernstig. Napster werd aangeklaagd en ging offline het gevaar leek geweken, zo deden de grote platen maatschappijen het voorkomen. Hoe heeft het dan zo ver kunnen komen?

Het begin van het einde?

Vóór Napster verscheen was er geen vuiltje aan de lucht voor de grote platenmaatschappijen, het geld stroomde binnen, verkoop cijfers waren goed en men kon hier en daar een risico nemen met iets totaal nieuws. Toen was Napster daar, de verkoop cijfers gingen omlaag. Dit initiatief van een student om muziek met elkaar te kunnen delen groeide in ene wel heel hard. Voor het eerst leek het internet gevaarlijk te worden voor de muziekindustrie. Er was de mogelijkheid dat er voor het eerst op grote schaal muziek kon worden gedeeld, een manier die weinig moeite koste en goede kwaliteit opleverde. Dit probleem werd aangepakt en Napster ging uit de lucht, en toen ging het pas echt fout. Toen Napster offline ging, dachten de platenmaatschappijen het probleem te hebben opgelost, een voorbeeld te hebben gezet voor wat er zou gebeuren als iemand anders weer met zo'n initiatief zou komen. Men heeft hun hoofd weer onder de grond gestopt en gedaan alsof er nooit iets gebeurt was, in plaats van zelf op de nieuwe markt in te spelen. Er zat een gat van 2 jaar tussen het offline gaan van Napster en de eerste contracten met Itunes, in een tijd waarin het internet sterk groeide en steeds makkelijker toegankelijk werd was dit veel te lang, overal doken programma's op waarmee makkelijk muziek kon worden gedeeld met anderen, tegen de tijd dat de platenmaatschappijen hun contracten sloten met Itunes was de economische waarde van muziek in de hoofden van de consument verdwenen, alleen de muzikale waarde was nog over. Men moest een grote sprong nemen, maar niemand heeft het aangedurfd tot er geen andere uitweg meer bleek te zijn, maar toen was het al te laat. De markt voor cd's zakte zodanig in dat platenmaatschappijen in de problemen kwamen.

De muziekindustrie van nu

De hedendaagse muziekindustrie richt zich niet meer enkel op het produceren van albums, dit is financieel niet winstgevend genoeg maar om van te kunnen bestaan. Om deze reden zijn de platenmaatschappijen zich ook gaan bemoeien met de omringende verkoop, zoals merchandise en het toeren van de bands. Maar wat men hier niet bij verteld is dat de inkomsten van de artiesten voornamelijk uit het toeren en de merchandise kwamen. De afname van de verkoop cijfers heeft er voor gezorgd dat men uiteindelijk minder ging investeren, de oplagen van de nieuwe albums werden lager, en er begonnen steeds meer platenzaken te verdwijnen uit de winkelstraten. Ook de platenzaken zelf leden hier onder, denk aan bijvoorbeeld een boudisque die ondertussen verdwenen is. Anderen platenzaken richten zich ondertussen voornamelijk op andere media, zoals dvd's en games, welke nog wel verkopen. Maar ondertussen word het steeds moeilijker om daadwerkelijk een fysiek album te bemachtigen. In plaats van een cd of vinyl verzameling hebben we nu een lijst met files in Itunes. Nog een nadelig effect van de tegenvallende verkoop van muziek van de afgelopen 10 jaar is dat de platenmaatschappijen minder risico's durven te nemen, er word minder muziek uitgebracht en wat er wel word uitgebracht zijn voornamelijk de gerenommeerde artiesten waarvan men weet dat het gaat verkopen, marketing van de nieuwe artiesten en albums is heel beperkt, hoe gaat het zich ontwikkelen?

Hoe gaat het verder?

De muzikale kwaliteit blijft natuurlijk altijd een gespreksonderwerp wat nooit uit de mode raakt. Grotendeels is het afhankelijk van meningen, al is het dat niet helemaal waar natuurlijk. Voorlopig lijkt het er op dat we vast zitten aan de gerenommeerde artiesten en de Disney pop. Maar als we Moby mogen geloven, komt het weer goed. Hij zei: “de ondergang van de muziekindustrie, is eigenlijk goed voor de muziek zelf.” Zal de muziekindustrie zichzelf om zeep helpen en opnieuw opstaan met artiesten die daadwerkelijk goede muziek maken? Dan is er nog de toekomst van de cd en voornamelijk een volledig album, blijven artiesten bij de grote platenmaatschappijen of zullen ze steeds vaker zelfstandig door gaan? In de huidige situatie zou het steeds makkelijker worden om je muziek zelf uit te brengen, zonder tussenkomst van een platenmaatschappij. Het word steeds makkelijker en goedkoper om zelf muziek op te nemen, steeds meer artiesten hebben een thuis studio, wat gebeurt er als deze besluiten zelf verder te gaan en hun muziek voornamelijk via Itunes te verkopen? En zal dit gebeuren in de oude vorm van een volledig album of zullen er gewoon zo nu en dan wat losse nummers van artiesten verschijnen?