Diversen en Amsterdam

Paradiso, unieke Amsterdamse poptempel

Paradiso, unieke Amsterdamse poptempel

Paradiso is een begrip in de Nederlandse muziekwereld en ook daar buiten. Iedereen kent het wel. Voor iedere artiest is het een droom om in Paradiso te staan. Vele grote namen hebben al opgetreden in de voormalige kerk. Bijvoorbeeld U2, toen ze nog onbekend waren. Tijd om Paradiso verder uit te lichten.


Paradiso is sinds 1968 gehuisvest inhet gebouw dat in 1879 in opdracht van de Vrije Gemeente (een geloofsgroep die zich had afgescheiden van de Hervormde Kerk) werd gebouwd door architect Gerlof Bartholomeus Salm. Sinds Paradiso het pand heeft betrokken, is de gevel weliswaar enkele malen van kleur veranderd – vanaf 1981 geheel in de stijl van die jaren zwart – maar de sobere architectuur heeft in de loop der jaren slechts hier en daar een kleine wijziging ondergaan. In essentie bevindt het gebouw zich nog vrijwel in de oorspronkelijke staat.

Eind jaren 60 was de groep hippies nog steeds groeiende en er bestond een grote behoefte aan een eigen onderkomen. Een plek waar men elkaar kon ontmoeten, kon debatteren en naar muziek kon luisteren. Bij gebrek aan huisvesting was het Vondelpark die plek en van over de hele wereld kwamen gelijkgestemden naar Amsterdam.

In 1967 werd de voormalige kerk van de Vrije Gemeente gekraakt. Het gebouw had geruime tijd leeggestaan en stond op de nominatie om gesloopt te worden. De krakers werden direct met harde hand verwijderd, maar na de nodige onderhandelingen kwam er in januari 1968 een toezegging van de gemeente Amsterdam dat het gebouw voorlopig gebruikt mocht worden. Het werd omgedoopt tot Paradiso en vanaf de openingsavond was het afgeladen. In het begin werden er in Paradiso vooral happening-achtige avonden georganiseerd: veel wierook, films, vloeistof dia’s, acts met naakte meisjes onder een stuk plastic en een open microfoon. Langzaamaan werd Paradiso meer en meer een poppodium waar bekende namen optraden. Dit werd afgewisseld met de wekelijkse filmvoorsteling en één maal per week een jazzavond.

Vanaf 1971 werden er theaterworkshops en yogacursussen gegeven en in de kelder bevond zich de ‘Akademie-Inferno’ waar men geheel volgens de tijdgeest kon batikken, leerbewerken, weven en foto’s afdrukken. Ondanks dat Paradiso inmiddels een internationaal bekend poppodium was geworden, bleef de hippiesfeer lang in Paradiso hangen tot in 1977 Punk en New Wave een nieuwe tijd lieten aanbreken. Weliswaar werd al in de jaren 80 gestreeft naar een zo breed mogelijke programmering maar pop bleef toch de hoofdmoot vormen en vooral Punk en New Wave bleven lang hun stempel op de poptempel drukken.

Vanaf 1990 zijn veel organisatorische verbeteringen doorgevoerd. En inmiddels is Paradiso een cultuurcentrum waar zowel overdag als ’s avonds evenementen plaatsvinden, programma’s die zich richten op zeer diverse publieksgroepen.
Gestreeft wordt naar een programmering die van hoog niveau is en de kritische smaak van het publiek voortderend voedt. Kern van de programmering is nog altijd popmuziek, daar dank Paradiso dan ook zijn wereldfaam aan.

Andere aktiviteiten worden op dusdanige wijze om deze kernaktiviteiten gerangschikt dat er altijd in min of meerdere mate verband is met de popcultuur. Beide aspecten van de programmering versterken elkaar en scheppen vaak voorwaarden voor elkaars voortbestaan. Deze wijze van programmeren is een voortdurene investering in publieksopbouw.
© 2007 - 2009 Vissmeister, gepubliceerd in Diversen (Muziek en Film) op 15-10-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Vissmeister is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Paradiso, unieke Amsterdamse poptempel"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.