Dvd-bespreking: Friday Night Lights

'Friday Night Lights' is een fantastische reeks over de lotgevallen van een fictief schoolteam dat 'American football' speelt. De serie is gebaseerd op de gelijknamige film, die werd geïnspireerd door een boek over echt team.

Achtergrond

Misschien hebben we het gemist, maar volgens ons is de fantastische serie Friday Night Lights bij ons nog niet op de televisieschermen te zien geweest. Hoogstwaarschijnlijk heeft dat iets te maken met het onderwerp waar de reeks op het eerste gezicht lijkt om te draaien: American football. Die sport is nu eenmaal niet zo populair in België. De spelregels en de vele onderbrekingen worden door de gemiddelde Vlaming of Nederlander dan ook niet al te goed begrepen. “Nou, dan laten we Friday Night Lights maar links liggen,” moeten de programmamakers van onze nationale zenders gedacht hebben, en misschien hebben ze wel gelijk. In een lichtelijk achterlijk landje waar absolute topseries als Babylon 5, Dexter, Damages, Red Dwarf en zelfs Battlestar Galactica veel te weinig gepromoot worden en op een veel te laat uur worden uitgezonden zou het ons niet echt verbazen als het grote publiek ook Friday Night Lights grotendeels zou negeren. Er zijn immers wel meer onbegrijpelijke zaken in de wereld. Gelukkig heeft Universal het eerste seizoen nu op dvd uitgebracht. 22 uitstekende afleveringen van drie kwartier verspreid over zes dvd’s, daar zijn we toch een weeklang voor in de sofa blijven zitten.

De titel doelt op de grote stadionlichten die vrijdag – de speldag bij uitstek – aangezet worden en werd rechtstreeks overgenomen van de film uit 2004 waarop deze serie is geïnspireerd. Die was dan weer gebaseerd op een boek uit 1991 waarin het boeiende verhaal van de Odessa-Permian Panthers werd uiteengezet. Dat ‘high school football team’ wist drie jaar daarvoor de staatfinales te bereiken na een erg indrukwekkend seizoen. De extreem getalenteerde Peter Berg (die velen nog zullen kennen als dokter Billy Kronk van Chicago Hope, of als de regisseur van Hancock) schreef het script voor de film, regisseerde die prent, en keert nu terug als voornaamste scenarist en ‘executive producer’ van de serie.

Friday Night Lights begint wanneer Eric Taylor (Kyle Chandler), de nieuwe coach van deze fictieve versie van de echte Panthers, zijn team voorberied op de eerste wedstrijd van het seizoen. Taylor is terechtgekomen in Dillon, Texas, een stadje waar haast niets lijkt te gebeuren. Door het gebrek aan leuke activiteiten is zowat iedereen er geobsedeerd door het footballteam van de lokale school. De jongens worden er aanzien als plaatselijke helden en zijn dan ook gewend dat ze daar de voordelen van kunnen plukken. Zo heeft zowat elke A-speler een eigen ‘rally girl’, wat zoveel betekent als een groupie die bijna alles zal doen om haar vriendje te plezieren, wordt er oogluikend toegestaan dat deze bonte verzameling minderjarigen alcohol koopt en hoeft er niet betaald te worden voor filmtickets.

Een groot deel van het spanningsveld in de serie ontstaat door de onervarenheid van Eric en diens vrouw, Tami. De coach wil het maken als topper, maar beseft al snel dat zijn baan aan een zijden draadje hangt. Winnen is bijna elke week van levensbelang, terwijl verliezende trainers best zo snel mogelijk hun biezen pakken. Ook de somtijds wat oneerlijke praktijken die daarmee gepaard gaan liggen Eric vooral in het begin zwaar op de maag. Tami heeft het dan weer erg moeilijk om zich te schikken naar de rol van de trainersvrouw. Privacy is haar bijna niet meer gegund, er wordt verwacht dat ze allerlei bijeenkomsten en feestjes regelt en bovendien is haar man vaak meer bezig met football dan met haar. Dat allemaal zorgt voor een erg vruchtbare bodem waar zowel dramatiek als komedie uit voortvloeit. De relatie tussen Eric en Tami is wel eens de ‘meest realistische tv-relatie ooit’ genoemd en die bewering ligt erg dicht bij de waarheid. Er wordt geen moeite gedaan om een perfect koppel voor te stellen en de discussies tussen het duo zullen voor de meeste kijkers erg bekend overkomen.

Even centraal staat het trio Jason Street (Scott Porter) – Billy Riggins (Derek Phillips) – Lyla Garrity (Minka Kelly). Jason is de ster van het team, de beste quarterback die Dillon in een tijdje heeft gezien, terwijl zijn vriendin, Lyla, excelleert als cheerleader. De twee vormen al erg lang een schijnbaar onafscheidelijk koppel en hebben allebei een sterke band met Riggins. Die laatste heeft ondanks een alcoholprobleem en een verstoorde relatie met zijn lichtjes immorele oudere broer het hart op de juiste plaats, maar is eveneens een vat vol ingehouden woede dat geregeld dreigt over te koken. Wanneer Street al in de eerste aflevering een foute tackle neerzet en zijn ruggengraat blesseert, blijkt al snel dat hij waarschijnlijk nooit meer kan lopen. Dat zou voor veel scenaristen voldoende reden zijn om het personage uit de show te schrijven, maar in de plaats daarvan volgen we in dit eerste seizoen Jasons revalidatie. Het hele proces wordt pijnlijk realistisch en dus erg geloofwaardig in beeld gebracht en veroorzaakt ook de nodige deiningen tussen Jason, Lyla en Riggins. Lyla weigert aanvankelijk te geloven dat haar vriendje nooit meer over het gebruik van zijn benen zal kunnen beschikken en irriteert hem alleen maar met haar geforceerd positivisme, terwijl Riggins zich schuldig voelt voor wat er gebeurd is en bovendien verliefd wordt op Lyla.

Na Jasons blessure wordt de introverte tweedejaarsstudent Matt Saracen (Zach Gilford) uitgeroepen tot nieuwe teamleider. De zachtmoedige Matt is aanvankelijk echter nog behoorlijk onzeker en weet niet zeker of hij het wel kan maken als quarterback. Bovendien wordt hij opgevoed door zijn grootmoeder, die naarmate de serie vordert steeds verder wegglijdt in haar dementie. Wanneer Jason ook nog eens valt voor de jonge Julie Taylor (Aimee Teegarden), is dat niet zo bevorderlijk voor zijn relatie met de coach. Verder is er ook nog halve ‘nerd’ Landry Clarke (Jesse Plemons), die zich soms iets te gretig optrekt aan Matts successen en zijn beste vriend geregeld bestookt met goedbedoelde raad die niet altijd even wijs is als hij zelf denkt.

Tenslotte is er nog de zwarte Brian ‘Smash’ Williams (Gaius Charles), een van de beste Panthers. Zijn status als enige echte kostwinnaar van zijn gezin weegt echter loodzwaar door op zijn schouders, waardoor hij begint domme dingen te doen om toch maar goede prestaties te kunnen afleveren.

Tel bij die bezetting ook nog eens de knappe, rondborstige jonge vamp Tyra Collette (Adrianne Palicki) als lichtjes ontspoorde ex van Riggins op en je hebt een sublieme bezetting die continu erg geloofwaardig staat te acteren. Geen enkel van de acteurs lijkt te kampen te hebben met een overdreven profileringdrang, waardoor de fundamenten die scenarist Kronk heeft neergelegd nooit verlaten worden. Dankzij de haast natuurlijke manier van acteren van vooral Kitsch, Gilford en Porter zijn de verschillende personages ook in staat om doorheen de 22 afleveringen te groeien, waardoor hun aanvankelijk eendimensionale persoonlijkheden steeds meer lagen blijken te hebben dan men eerst zou kunnen vermoeden.

Beoordeling

Intrinsiek is Friday Night Lights eigenlijk een lange soapopera, maar dan wel eentje die erg dicht bij het echte leven staat. De situaties zijn bijna altijd erg herkenbaar, terwijl de typisch Texaanse levenswijze erg effectief in beeld wordt gebracht. Sinds Dallas is er geen enkele serie meer geweest die zoveel gebruik maakt van het sappige inheemse accent, maar nooit wordt het gevoel opgewekt dat men uit de bocht gaat. De menselijke emoties, de dramatiek en de occasionele grappige situaties voelen daardoor aan als bekend terrein, maar toch weten de schrijvers telkens weer erg fris uit de hoek te komen. Zonder ooit echt vernieuwende onderwerpen aan te boren wordt alles erg boeiend verteld, waardoor het moeilijk is om na de eerste aflevering niet geboeid te blijven verder neuzen in de levens van deze sportlui, cheerleaders en hun entourages. Wanneer na enkele afleveringen ook het camerawerk iets minder begint te vertrouwen op technieken als opzettelijk schudden, wordt het allemaal eigenlijk nog interessanter. Dit is ijzersterke televisie die moet gezien worden en hopelijk beseffen ook onze televisiezenders dat zo snel mogelijk. ****

TECHNISCHE FICHE

• Regie: Jeffrey Reiner, Allison Liddi, Patrick R. Norris, Stephen T. Kay
• Scenario: Peter Berg, Buzz Biussinger, Kerry Ehrin, David Hudgins, Liz Heldens, Jason Katims, e.a.
• Productie: Sarah Aubrey, Nan L. Bernstein, John Cameron, David Nevins, Carter Harris, Peter Berg, Brian Grazer, e.a.
• Cinematografie: David Boyd
• Muziek: W.G. Snuffy Walden
• Montage: Peter B. Ellis, Angela M. Catanzaro, Scott Gamzon, Stephen Michael, e.a.

ARTISTIEKE FICHE

• Kyle Chandler
• Connie Britton
• Aimee Teegarden
• Adrianne Palicki
• Jesse Plemons
• Zach Gilford
• Gaius Charles
• Minka Kelly
• Taylor Kitsch
• Blue Deckert
• Scott Porter
• Derek Phillips
• Dirk Vandereyken

© 2008 - 2009 Dvandereyken, gepubliceerd in Film en Video (Muziek en Film) op 21-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De Amsterdam Admirals: De Amsterdam Admirals was de enige Nederlandse American footballclub in de NFL Europe league. Ze waren actief vanaf 1995 tot de opheffing van de NFL Europe league in 2007.
• TV Nostalgie : A Man Called Sloane: A Man Called Sloane was een amerikaanse televisiereeks met Robert Conrad die uitgezonden werd in de jaren 70.
• Hitzone 45, leuke cd!: De laatste tijd kwamer er weer meerdere cd's uit met liedjes uit de top-40, maar hitzone is van allen toch wel de bekendste en ook de serie die al het langste loopt. Altijd zijn op dez…
• Waar moet u opletten als u een DVD combinatie koopt?: Een dvd combinatie, iets van de laatste tijd wat vele graag willen hebben en ook kopen. Het voordeel van een dvd combinatie is dat u een programma gelijk…
• [Engels] Boekverslag: Forrest Gump: Dit is een Engelstalig boekverslag van het boek Forrest Gump door Winston Groom. Dit verslag bevat een beknopte samenvatting.

Bronnen en/of referenties

• Meer info: www.universalpictures.be