Terechte glorie voor Corbijns Control

Terechte glorie voor Corbijn’s Control Alom geprezen debuut van de succesvolle Nederlandse fotograaf Anton Corbijn (1955) over Ian Curtis (1957-1980) Gezien: Filmhuis Almere, donderdagavond 6 december Het is 1977, we leren Ian Curtis kennen als een poëtische, ietwat melancholieke jonge man. Hij is opgegroeid in een armoedige voorstad van Manchester, en huwt de schichtige, verlegen Debbie. Zonder duidelijke ambitie wordt hij de zanger van een bandje, dat later de naam Joy Division krijgt. Ian heeft het moeilijk met de voorspelbaarheid in zijn leven en met het aanstaande vaderschap. Onverwacht succes overvalt de bandleden, Ian blijkt mentaal en fysiek niet opgewassen tegen de verleidingen en het onregelmatige bestaan. Hunkering naar de veiligheid van het vertrouwde brengt hem in verwarring, met dramatische gevolgen.

Anton Corbijn begon zijn carrière als fotograaf van het muziektijdschrift Oor. Hij trok wereldwijde de aandacht met de hoezen van de CD’s van U2, onder andere The Joshua Tree en Achtung Baby, en regisseerde talloze videoclips van wereldberoemde bands. Voor de film Control won Corbijn twee filmprijzen op het festival van Cannes, de prijs voor de beste Europese film en de prijs voor de beste debuterende regisseur.

De New-wave groep Joy Division was niet de allergrootste in hun tijd, de film gaat ook niet zozeer over de opkomst en de ondergang van de groep. Het is de persoonlijke strijd van Ian Curtis, die ons tegelijkertijd iets vertelt over de somberheid in de popscène eind jaren zeventig, ontsproten uit de uitzichtloosheid van de Britse jeugd. Door het feilloze gevoel van Corbijn voor beeldende tragiek wordt gesproken tekst overbodig. De personages blijven daardoor helaas oppervlakkig, en het verhaal wat kort door de bocht. De enigszins zwijgzame zwart/wit verfilming is traag en statisch, en maakt het weergaloos mooi. Zelfs de voorspelbare finale is schokkend gefilmd. Ieder die volwassen werd in de jaren zeventig zou de film moeten zien. En ieder die deze jaren gemist heeft trouwens ook.