Filmrecensies en Film

The Sweet Hereafter - Filmrecensie

The Sweet Hereafter - Filmrecensie

Enkele jaren geleden las schrijver Russell Banks een artikel in de krant over een ongeval met een schoolbus. Hierbij kwamen alle kinderen van een kleine Amerikaanse gemeenschap om het leven.


Vanaf dat moment leefden de ouders in het zogenaamde sweet hereafter, een soort posttraumatische toestand waarin ze hun verdriet probeerden te verwerken en vergeten. Hierin werden ze echter gestoord door een geslepen advocaat die hun situatie wilde uitbuiten om zijn eigen demonen te verjagen. Eerst zette hij de bevolking ertoe aan de overheid te vervolgen. In een volgend stadium begon de gemeenschap elkaar met de vinger te wijzen. Deze gebeurtenissen verwerkte Russell Banks in zijn roman The Sweet Hereafter.

Toen actrice Arsine Khanjian dit boek las, gaf ze het onmiddellijk aan haar man, de Canadese regisseur Atom Egoyan (Family Viewing, The Adjuster, Exotica). Voor de eerste keer in zijn leven voelde hij de drang om het werk van een ander te verfilmen. Het eindproduct heeft echter nog maar weinig gemeen met het origineel. Het simpele
gegeven werd behouden, maar is aan een typisch Egoyaanse behandeling onderworpen.

Allereerst werkt de regisseur opnieuw met Cinemascoop, wat het intimistische verhaal een bijna episch karakter oplevert. De wijdse berglandschappen en de bijhorende muzikale score (van de hand van Egoyans vaste componist Michael Danna) werken dit effect nog meer in de hand.

Een tweede aspect is het vreemde tijdsverloop. Egoyan maakt onopvallend gebruik van flashbacks, flashforwards en opnamen die het heden weerspiegelen en dit voor bijna elk personage in de film. Het duurt een tijd voor je zijn systeem doorhebt en het is pas tijdens de laatste scène dat het geheel mooi samenvalt.

Wat de film nog het meest bijzonder maakt is de vergelijking die de cineast maakt met De Rattenvanger Van Hamelen. De Pied Piper is hier de advocaat (Ian Holm). Hij sleurt door zijn egoïstische plannen de hele bevolking (de kinderen in het gedicht) mee in het ongeluk. Er is slechts één iemand, namelijk het kreupele meisje Nicole (Sarah Polley), die zich niet laat vangen en de gemeenschap tenslotte weer samenbrengt.
© 2008 - 2010 Avalon, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 02-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Avalon is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "The Sweet Hereafter - Filmrecensie"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.