Sliding Doors - Filmrecensie

Behoor jij ook tot het soort dat iedere dag holt om de metro te halen en de wereld bij elkaar vloekt als dat niet lukt? Voor jou is Sliding Doors bedoeld. De filosofie van de film is immers dat de belangrijkste gebeurtenissen in je leven altijd zullen plaatsvinden, om het even wat je onderneemt.

Sliding Doors

Volgens scenarist/regiseur Peter Howitt staat het al van voor onze geboorte vast met wie we het bed zullen delen, hoeveel kinderen we zullen krijgen en op welk tijdstip en hoe we aan ons einde zullen komen. Of we onze metro halen of niet is dus van geen belang. Wat volgt blijft toch hetzelfde.

Howitt combineert dit boeiende uitgangspunt met een nog interessantere verpakking en grijpt daarvoor terug naar de reeds eerder uitgebrachte films Smoking/Non Smoking van Alain Resnais. Deze twee films beginnen exact hetzelfde, zij het niet dat in de ene prent een dame een sigaret opsteekt en in de andere niet. Dit kleine verschil zorgt ervoor dat de hele toekomst anders zal verlopen. In Sliding Doors wordt vertrokken van hetzelfde principe.

In het begin van de film zien we hoe Helen (Gwyneth Paltrow) haar job verliest en met hangende schouders naar huis vertrekt. Daar treft ze haar vriend Jerry (John Lynch) aan met een andere vrouw (een zenuwslopende Jeanne Tripplehorn). Ze besluit om haar leven een nieuwe draai te geven: ze laat haar lange haren kort knippen en blonderen, start haar eigen pr-firma op en begint een relatie met James (John Hannah), een man die ze op de metro heeft ontmoet.

Maar we krijgen ook te zien wat er gebeurde indien Helen haar trein zou gemist hebben, zijnde: ze komt thuis als de maîtresse van haar vriend net is vertrokken, wordt serveerster en blijft haar saai uiterlijk behouden. En James? Sorry, nooit van gehoord.

Op het eerste gezicht verlopen de verhaallijnen compleet anders, maar na verloop van tijd zien we hoe ze op elkaar beginnen te lijken. Lynch wordt in beide gevallen gedumpt wegens ongepaste seksuele praktijken, de twee Helens worden op hetzelfde moment zwanger... en komen tenslotte in de armen van John Hannah terecht.

Peter Howitt verliest echter al na tien minuten alle gevoel voor logica en wringt zich in de meest onmogelijke bochten om zijn filosofie in stand te kunnen houden.Tevergeefs, want dit heeft net het tegenovergestelde tot gevolg. Het maakt de film erg gecompliceerd en geeft hem zelfs een bovennatuurlijk tintje. Dit heeft weliswaar een grappig effect, maar de bedoeling van de film gaat er wel door verloren. Sliding Doors is best aangenaam, maar is niet zo slim als hij zich voordoet.

Info

• Jaar: 1998
• Speelduur: 99 min.
• Regie: Peter Howitt
• Acteurs: Gyneth Paltrow, John Hannah, John Lynch, Jeanne Tripplehorn

© 2008 - 2010 Avalon, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 03-02-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Avalon is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Band: The Doors: The Doors (1967-1973) geldt als één van de meest invloedrijke bands uit de jaren zestig. Gevormd rond de excentrieke Jim Morrison maakt de band langzame psychedelische rock waarbij de poëzie…
• Filmrecensie: Kill Bill Vol. 1: Kill Bill is alweer een meesterwerk van Quentin Tarantino, een klassieker die iedereen gezien moet hebben. Na het zien van deel 1 zul je niet kunnen wachten op deel 2.
• Dvd-bespreking: The Doors: Deze dvd van 'The Doors' is een heruitgave van Oliver Stones film over de legendarische gelijknamige psychedelische rockgroep en, vooral, frontman Jim Morrison.
• [Frans] Parijs, enkele bezienswaardigheden (3): Of u het nu zoekt voor een spreekbeurt Frans, of dat u binnenkort naar Parijs gaat, of gewoon geïnteresseerd bent in een stukje Frans. Voor u onderstaand wat m…
• Metro (stadsspoorweg): Een metro, of stadsspoorweg, is een snel middel van het openbaar vervoer voor het vervoeren van passagiers in stedelijke gebieden. Over het algemeen worden metro’s ondergronds aangeleg…