The Prince of Egypt
The Prince Of Egypt is in meerdere opzichten een film waar naar opgekeken moet worden. Niet alleen is dit de eerste geanimeerde musical uit de DreamWorks-stal (het productiebedrijfje van Steven Spielberg), het is ook de technisch meest geavanceerde tekenfilm ooit gemaakt. De prent gebaseerd op het Mozes-verhaal uit de Exodus. Dat bleek een hele opdracht, vooral omdat de makers trouw wilden blijven aan het originele gegeven.
The Prince of Egypt
Tekenfilms staan er om bekend dat ze de geschiedenis of legenden vaak verdraaid weergeven teneinde het kleinemensenvolkje het zo gemakkelijk mogelijk te maken. Dreamworks heeft zich hiertoe echter niet laten verleiden. Ook al ging het om een kinderfilm, de makers hechtten het grootste belang aan de authenticiteit en de precisie van het verhaal. Alle onderdelen van de productie voerden researchwerk: het verhaal zelf, de aardrijkskunde, de architectuur, de kleding van het Egyptische Keizerrijk, enzovoort. De filmmakers raadpleegden archeologen, geschiedkundigen, theologen, egyptologen, Bijbelkenners en godsdienstige leiders. De sleutelfiguren van het technische team trokken zelfs op studiereis naar Egypte en de Sinawoestijn.
“Het kwam erop aan het Bijbelse materiaal trouw te blijven, een sluitend verhaal te bouwen, de gevoelens van de personages weer te geven en een film te maken waarin de toeschouwers zich letterlijk zouden in vastbijten,” zegt story supervisor Kelly Asbury. “Het was ook belangrijk dat het personage van Mozes toegankelijk zou blijven. Men mag niet vergeten dat hij een mens is. En dat is juist één van de boodschappen die we hebben willen doorgeven: Mozes was meer dan louter een boodschapper; hij was een man die een opdracht had aanvaard en die het daar soms moeilijk mee had en de grootste angsten doorstond.”
Ook al neemt The Prince Of Egypt op sommige vlakken een loopje met het oorspronkelijke Bijbelrelaas (baby Mozes wordt bijvoorbeeld gevonden door de vrouw van de farao, niet door zijn dochter), hij blijft over het algemeen trouw aan het origineel en zijn betekenis. Net zoals in de Bijbel begint de film met een scène van slavenarbeid: de Hebreeërs moeten een monument bouwen voor de Egyptische farao Seti. Vervolgens zien we hoe Hebreeuwse baby's door soldaten worden meegenomen en hoe zij als afval in de rivier worden gedumpt. Een moeder vlucht met haar pasgeborene naar de rivier; ze raakt voor een laatste keer zijn hand aan (een verwijzing naar Michelangelo's schilderij De Schepping Van Adam) en laat hem vervolgens in een mand de rivier afdalen. Deze symbolische betekenis van water, die in dit geval zowel voor de dood als voor het leven zorgt, is een constante in het Mozes-verhaal, waar de makers van The Prince Of Egypt zich stevig hebben aan vastgeknoopt: het plaatsen van het kind in de Nijl symboliseert de chaotische waters van de creatie. Dat is niet alleen een verwijzing naar de Ark van Noach, maar ook naar het einde van het verhaal, als Mozes en de Hebreeërs de opengesplitste zee oversteken. Deze sterke symbolische kracht van water is vandaag nog altijd gekend, denk maar aan het doopritueel.
Wat de visuele uitwerking betreft deden de makers vooral een beroep op de creaties van drie grote kunstenaars: de gedetailleerde houtgravures van de 19e eeuwse Franse Bijbelillustrator Gustave Dor (die al te zien waren in DreamWorks' Amistad); The Delicate Lighting van impressionist Claude Monet; en Lawrence Of Arabia van filmmaker David Lean (die ook Spielbergs Saving Private Ryan inspireerde).
Ook vergelijkingen met klassiekers als Ben Hur en The Ten Commandments zijn nooit ver weg. “Steven (Spielberg, nvdr) vroeg aan welke criteria een grote tekenfilm in mijn ogen moest beantwoorden: het verhaal moest een groot allegorisch vermogen hebben en in verband gebracht kunnen worden met onze tijd; het verhaal moest wonderlijke situaties bevatten om sterke emoties los te weken bij de toeschouwer; het Goede moest op het Kwade zegevieren en muziek moest één van de hoofdingrediënten zijn die het verhaal vorm gaven. Steven keek mij toen aan en zei: 'Bedoel je zoals The Ten Commandments?', en ik antwoordde: 'Precies',” aldus producent Katzenberg. Die invloed vindt ook zijn letterlijke weergave in de titel die werd overgenomen van Dorothy Clarke Wilsons boek The Prince Of Egypt. Dat werk diende als basis voor Cecil B. DeMille's The Ten Commandments, waarin Charlton Heston de rol van Mozes op zich neemt.
Tot slot werden de makers ook voor de moeilijke opdracht gesteld om de oude Egyptische beschaving zo getrouw mogelijk weer te geven, zonder de toeschouwer daarbij uit het oog te verliezen. “De Egyptische wereld moest er op het scherm nog indrukwekkender uitzien dan hij in werkelijkheid is,” zegt decorbouwer Darek Gogol. Hij vervolgt: “Als je in Egypte aan de voet van de tempels staat, besef je dat deze bouwwerken de wolkenkrabbers uit de Oudheid waren. Het is verbazend hoe overweldigend deze architectuur thans nog overkomt. Bovendien bleken alle Egyptische tekeningen uit de Oudheid die ik bestudeerde getekend zonder enig reliëf. Egyptenaren hadden geen besef van perspectief. Daarom zien de gebouwen er volkomen vlak uit, vertonen ze geen vluchtpunten.” Deze Egyptische pracht staat echter in sterk contrast met de bescheiden Hebreeuwse nederzettingen. De wereld van de Hebreeërs is meer organisch. De huizen zijn aangetast door regen, wind en zand. Ze zijn asymmetrisch en verkeren in slechte staat.
Ook de bewoners van beide werelden zijn zeer verschillend. De Egyptenaren hebben scherpe en duidelijke gelaatstrekken. De Hebreeërs zijn meer gedrongen en hebben een losser silhouet. Het was de eerste keer dat Bijbelfiguren op zo'n realistische manier werder weergegeven. Het ziet er dus naar uit dat The Prince Of Egypt de grenzen van de tekenfilm opvallend heeft verlegd.
Info
- Jaar: 1998
- Speelduur: 99 min.
- Regie: Brenda Chapman, Steve Hickner…
- Acteurs: Val Kilmer, Ralph Fiennes, Michelle Pfeiffer, Sandra Bullock, Jeff Goldblum, Danny Glover, Patrick Stewart, Helen Mirren, Steve Martin, Martin Short
Verwante artikelen
- De eerste vijf boeken van de bijbel: Wie de bijbel leest, begint meestal bij het begin. Om deze reden hier een korte inhoud van de eerste vijf boeken van de bijbel: Genesis, Exoudus, Leviticus, Numeri en Deu…
- Tora-exegese 72: Mozes en de Messias - Exodus (4:13): De Joodse wijzen stellen dat de eerste verlosser de laatste verlosser zal zijn. Dit wil niet zeggen dat Mozes en de Masjiach (messias) dezelfde zijn. Moz…
- Wat is de Tora? - de Geschreven en Mondelinge Tora: De Tora is de as waar omheen het Jodendom draait. Als je wilt weten wat de Joodse benadering is inzake een bepaalde kwestie; als je wilt definiëren wat het…
- Islam: een sceptisch perspectief - 3: In mijn voorgaande artikelen heb ik enige voorbeelden aangedragen die de perfectie en de authenticiteit van de Koran ter discussie stellen. Dit dringt ook door bij bepaa…
- Bijbelboeken - oude en nieuwe testament: De Bijbel bestaat uit verschillende boeken, onderverdeeld in het Oude en Nieuwe Testament. De Joden kennen alleen het Oude Testament en noemen het de Tenach.
Reageer op het artikel "The Prince of Egypt"
Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.
