Hana-Bi - Filmrecensie

Takeshi Kitano is voor het grote publiek niet zozeer als regisseur bekend, dan wel als acteur. Vooral zijn rol in Merry Christmas Mr. Lawrence - waarin hij als sadistische kampleider David Bowie onder zijn hoede heeft - heeft bij velen cultstatus bereikt. Nochtans is Hana-Bi al Kitano's zevende project waarin hij de regie op zich neemt.

Hana-Bi (aka Fireworks)

Hana-Bi laat zich vooral kenmerken door de grote hoeveelheid aan symboliek. De titel staat hiervoor garant. Hanabi betekent vuurwerk, maar door een koppelteken te gebruiken in het midden van het woord krijgt het een heel andere betekenis. Hana is letterlijk bloem, voor Kitano het symbool van het leven. Bi daarentegen staat voor vuur, de representatie van het hiernamaals en eveneens een verwijzing naar de geweerschoten die in de film de dood veroorzaken. Deze tekens komen op gepaste tijdstippen naar boven, vooral via het tonen van schilderijen die door Kitano speciaal
voor de film werden vervaardigd.

De link met het verhaal is duidelijk. Nishi's vrouw is terminaal ziek. Hij probeert alles te doen om haar laatste dagen zo gelukkig mogelijk te maken. In plaats van zijn collega en vriend Horibe te vergezellen bij een opdracht, verkiest hij zijn levensgezellin op te zoeken in het ziekenhuis. Op dat moment wordt de man neergeschoten. Hij wordt half verlamd aan de rolstoel gekluisterd en omdat hij nu niet goed meer voor zijn familie kan zorgen, gaat zijn vrouw er vandoor en neemt hun dochtertje mee. Horibe leeft nu alleen aan zee en verdiept zich volledig in de schilderkunst. Ondertussen verlaat Nishi, onder invloed van de gebeurtenissen, het politiekorps. Hij doopt een oude gestolen taxi om in een politiewagen en gaat daarmee, vermomd als agent, een bank overvallen.

Hana-Bi is in vele opzichten weer typisch Japans. Zo is er de belangrijke rol die de stilte inneemt en de vreemde, bijna meelijwekkende psychologie van de personages. Door deze culturele verschillen slaat de film niet helemaal aan. Vooral datgene wat de prent een meerwaarde dient te geven (de verschillende psychologische lagen), zorgt dan ook voor zijn ondergang.

Niettemin kreeg Hana-Bi vorig jaar de Gouden Leeuw in Venetië. Door de mooie fotografie en het uitgebalanceerde, intimistische verhaal, kunnen we toch begrijpen waar die mensen hun mosterd zijn gaan halen.

Info

• Jaar: 1997
• Speelduur: 103 min.
• Regie: Takeshi Kitano
• Acteurs: Takeshi Kitano, Kayoko Kishimoto