Brassed Off - Recensie
“Eén van de grootste moeilijkheden bij Brassed Off, was de onmogelijkheid om hem in een categorie onder te verdelen. Het is geen komedie, hoewel er veel grappige scènes inzitten. Het is evenmin een tragedie, ook al is de ondertoon vaak dramatisch. En ondanks de grote aanwezigheid van muziek in de film, is het zeker geen musical,” aldus regisseur Mark Herman, die eerder de Disneyprent Blame It On The Bellboy inblikte.
Brassed Off
Wat wou hij met deze film bereiken? Wou hij een romantische komedie maken? Een film over de gemeentelijke fanfare? Of een studie van de hedendaagse mijnindustrie? Feit is wel dat de mijnen in Noord-Engeland het centrale uitgangspunt van de film vormen. Deze mijnen lagen mee aan de basis van de industriële revolutie, maar moeten nu noodgedwongen gesloten worden omdat steenkool geen geld meer opbrengt. Dat vormt een groot probleem, omdat indertijd hele dorpen rond zo'n mijn werden gebouwd.Het stadje Grimley in de film mag dan wel een hersenspinsel van de regisseur zijn, de werkelijke situatie blijft wel dezelfde. Herman bekijkt de problematiek vanuit het standpunt van de plaatselijke fanfare. Eigenlijk niet zo vreemd als je weet dat iedere industrie in het Noorden van Engeland zo zijn eigen vereniging heeft. Daar de bewoners van Grimley op het punt staan hun job te verliezen, is ook de fanfare aan haar laatste dagen toe. En dat is sterk tegen de zin van dirigent Danny (Pete Postlethwaite), die van de fanfare zijn levenswerk heeft gemaakt.
De situatie wordt nog wat slechter wanneer Gloria (Tara Fitzgerald) zich komt aanmelden. Zij is een vreemde in het dorp, maar wordt toch geaccepteerd omdat haar vader vroeger de fanfare geleid heeft. Maar Gloria werkt voor de bazen en bepaalt dus mee de toekomst van hun mijn. Haar concurrentiële positie en bemoeizucht zorgen bij haar collega's voor een vijandige houding. Tot overmaat van ramp wordt groepslid Andy (Ewan McGregor) ook verliefd op haar en sterft Danny bijna aan een hartaanval.
Origineel is het uitgangspunt wel, maar of het ook een groot deel van de bevolking zal interesseren is zeer de vraag. Fanfaremuziek is immers al een tijdje passé. Bovendien ligt de nadruk soms iets te veel op de muziek, waardoor het interessante gedeelte van de film te veel op de achtergrond blijft.
Door deze oppervlakkige aanpak en zijn besluitloosheid stijgt de film nooit boven de middelmaat uit. Het is dan ook een raadsel waarom steracteurs als Pete Postlethwaite (In The Name Of The Father, The Usual Suspects), Tara Fitzgerald (het liefje van Hugh Grant in zowel Sirens als The Englishman Who Went Up A Hill) en Ewan McGregor (vaste klant bij Danny Boyle) zich voor dit project hebben ingezet.
Info
- Jaar: 1996
- Speelduur: 107 min.
- Regie: Mark Herman
- Acteurs: Pete Poslethwaite, Tara fitzgerald, Ewan McGregor
Verwante artikelen
- Simon de Film (2004): Intro: Simon één van de betere Nederlandse films van de afgelopen jaren, waarin zowel humor als drama in voorkomt. Daarom was Simon in 2004 genomineerd voor een Oscar voor ''Beste buite…
- Samenvatting: Music and sound effects in horror films: John Hübinette is zeer geïnteresseerd in geluid en muziek. Hij componeert onder andere ook muziek voor non-commerciële computerspelletjes. En ook houdt…
- Film recensie : I now pronounce you Chuck and Larry: Film bespreking over de bioscoop film "I now pronounce you Chuck and Larry". Met in de hoofdrol Adam Sandler, Kevin James en Jessica Biel.
- Film Recensie : Paperhouse (Horror-Fantasy): Bij horror denk je misschien aan veel bloed en gore details, ieder z'n fun, maar mocht je op zoek zijn naar een wat meer subtiele horror dan zou deze film misschi…
- Recensie: There Will be Blood: Een recensie van There Will be Blood, gebasseerd op Upton Sinclair's roman "Oil!" uit 1927 over oliemagnaat Daniel Plainview uit Californië die met zijn zoontje zijn bedrijf ui…
Reageer op het artikel "Brassed Off - Recensie"
Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.
