Tonka - Filmrecensie

In 1992 maakte acteur Jean-Hughes Anglade (de langharige slechterik uit Killing Zoë en Maximum Risk) bekend dat hij graag zou willen regisseren. Vijf jaar later heeft hij zijn hersenspinsels eindelijk in de goede vorm gekregen.

Tonka

De idee voor Tonka vond zijn oorsprong in India, waar Jean-Hughes Anglade in 1989 Nocturne Indien draaide voor Alain Corneau. Toen hij in Bombay aankwam, zag hij door de patrijspoort van het vliegtuig, een Indiaas gezin op blote voeten over de tarmac wandelen. Ze waren zich niet bewust van het gevaar dat de vliegtuigen voor hen konden betekenen. Een tweede beeld dat hem voor ogen bleef was dat van een meisje dat in volle snelheid over de autostrade holde; in haar ogen was zowel oneindige eenzaamheid als onbedwingbare levenskracht te bespeuren. Deze twee ervaringen vormden de inspiratiebron voor Tonka.

Het verhaal is dat van een sprinter (Jean-Hughes Anglade) die aan de vlieghaven van Roissy de Indiase vrouw Tonka (Pamela Soo) betrapt op winkeldiefstal. Hij raakt gefascineerd door de enorme snelheid waarmee ze wegvlucht. De sprinter heeft al heel wat wedstrijden gewonnen, maar is de laatste tijd in een neerwaartse spiraal terecht gekomen. Tonka moet hem helpen zijn vitaliteit en zelfvertrouwen te herwinnen. Uiteraard kan dat niet zonder dat er uitgebreid wordt gezoend en gevreeën.

Wat begon als een poëtisch liefdesverhaal tussen twee mensen van een verschillende cultuur en klasse (Tonka heeft geen officiële woonplaats, maar huist in een enorm colablik langs de autostrade), mondt al gauw uit in een nogal saaie sportfilm. In het eerste deel konden we nog uitvoerig genieten van gezellige dineetjes op de tarmac van Roissy; in de tweede helft krijgen we enkel nog de sprintwedstrijden te zien waar Tonka aan deelneemt. De verschillen qua stijl en onderwerp tussen begin en einde van de film zijn net zo verschillend als in From Dusk Till Dawn, met dat verschil dat de overgang hier niet onverwacht en ook niet gepast is.

Naast de structurele onevenwichtigheid vallen ook de overdreven simpele taal (een mislukte poging om poëtisch te zijn) en de ongeloofwaardige karakters op. Tonka is bovendien een vreselijk irritant personage: ze is lawaaierig, vulgair en onaantrekkelijk. Anderzijds voelt Pamela Soo zich sterk verwant met haar personage. We hopen van harte dat u haar nooit zult ontmoeten.

Info

• Jaar: 1997
• Speelduur: 113 min.
• Regie: Jean-Hugues Anglade
• Acteurs: Pamela Soo, Jean-Hugues Anglade