Filmrecensie: American Psycho

American Psycho is een thriller uit 2000 gebaseerd op het boek van Bret Easton Ellis met dezelfde titel. De film vertelt het verhaal van Patrick Bateman (gespeeld door Christian Bale), een jonge rijke investment banker en tevens seriemoordenaar. Het speelt zich af aan het eind van de jaren tachtig in upper-class New York. De film vangt aan met een serie simpele allerdaagse zaken, zoals een gewone vrijdagavond waarin Bateman en zijn collega’s te zien zijn in een aantal nachtclubs, waar ze zich te buiten doen aan cocaïne en alcohol en zich arrogant en irritant gedragen, precies zoals yuppies dat kunnen doen.

De focus van het verhaal verandert echter snel. Bateman raakt geobsedeerd door saaie dagelijkse bezigheden, zoals naar de sportschool gaan of het terugbrengen van video’s naar de videotheek, evenals het plegen van gruwelijke moorden. Wat deze film zo verontrustend maakt en tegelijk intrigerend, is het feit dat voor Bateman iemand op een afgrijselijke manier om het leven brengen net zo normaal is als naar zijn werk gaan of naar de stomerij.

Langzamerhand begint Bateman steeds meer zijn grip op de werkelijkheid te verliezen en zijn moorden worden steeds gewelddadiger en complexer. Hij houdt het niet bij het simpel wurgen of doodsteken van vrouwen, maar gaat zich te buiten aan marteling, mutilatie, kannibalisme, verkrachting en necrofilie. Hij begint ook steeds meer tegen zijn vrienden en collega’s verhalen te vertellen over seriemoordenaars. Op een gegeven moment vertelt hij zelfs over zijn eigen moorden en geeft toe wat hij gedaan heeft, maar niemand gelooft hem.

Dat vond ik nog het schokkendste aan deze film. Een seriemoordenaar vermoordt tig mensen op een gruwelijke manier en vertelt dit ook nog doodleuk aan elk ieder die maar in zijn buurt komt en niemand geloof hem. Niemand gelooft wat hij zegt, omdat het eigenlijk niemand iets kan schelen. Het is verontrustend toe te moeten kijken hoe een seriemoordenaar er mee weg komt, omdat niemand het genoeg kan schelen hem te stoppen.

Ik las het boek een paar jaar voordat ik de film zag en zoals vaak het geval is met verfilmingen van boeken, vond ik het boek beter. De kracht van het boek ligt voor mij bij het feit dat alle vreselijke dingen die Bateman doet zo allerdaags en zakelijk beschreven worden. Het gebeurt recht onder de ogen van iedereen en niemand kan het iets schelen. Dit is ook in de film te zien, maar het is minder nadrukkelijk aanwezig. Deze film is niet voor iedereen, maar als je wel tegen een beetje bloed en zinloos geweld kunt, is het zeker een aanrader. En daarna het boek lezen.