Filmrecensie: Shoot 'Em Up dvd

Gestileerd geweld, inventieve actiescènes, een ruige antiheld, een baby, een 'lactosehoer' en... heel, heel, heel veel schietwapens! 'Shoot 'Em Up' is de beste actiefilm die we in lange tijd te zien kregen!

Verhaal

“Guns don’t kill people! But they sure help.”
Mr. Hertz, in Shoot ‘Em Up

We hebben het zelden meegemaakt dat de titel van een film zo goed de hele inhoud weerspiegelt als Shoot ‘Em Up. Voor een keer hebben we dan ook meer zin om lichtjes kwijlend en met een zekere adolescente adoratie (om maar eens een alliteratie te gebruiken) te praten over hoe inventief en diabolisch leuk deze prent is dan om uit te wijden over het plot. Wie zich tijdens de negentig minuten dat Shoot ‘Em Up met sneltreinvaart op het scherm voorbijsnelt niet amuseert, is ofwel veel te serieus of is zo hoogsensitief dat zelfs het zien van een bij aan de andere kant van een raam leidt tot wilde paniek en oncontroleerbare huiveringen.

Shoot ‘Em Up is rock-‘n-roll met een flinke geut metal, een met het testosterongehalte van tien losgeslagen Amerikaanse presidenten geïnjecteerd gewelddadig vehikel dat van begin tot eind een glimlach op het gelaat tovert. Aanleiding van zoveel heerlijks is Mr. Smith (Clive Owen), een ‘lone ranger’ die ’s nachts aan een bushalte zit te wachten terwijl een zwangere jongedame voorbij rent. De vrouw wordt achterna gezeten door een would-be moordenaar en onze (anti)held besluit met gezonde tegenzin in te grijpen, maar ontdekt al snel dat hij zal moeten afrekenen met een voltallige bende. Tijdens een bijzonder memorabele scène helpt hij de deerne in nood bij haar bevalling terwijl hij tegelijkertijd de ene bandiet na de andere neer maait. De moeder overleeft het niet en Mr. Smith besluit dan maar na een korte aarzeling de baby in zijn armen mee te nemen. Hij brengt het kindje naar de lactoseprostituee (zo genoemd omdat volwassen mannen haar betalen om melk te kunnen drinken uit haar borsten) Donna Quintano, die aanvankelijk weigert de baby onder haar hoede te nemen, maar uiteindelijk toch zwicht voor Mr. Smith. Ondertussen heeft crimineel meesterbrein Hertz (Paul Giamatti) echter in de mot dat zijn tegenstander geen doorsnee persoon is en activeert hij een heel legertje slechteriken om de baby terug in handen te kunnen krijgen…

Recensie

Hoewel Shoot ‘Em Up vooral steunt op flitsende actiescènes en het verhaal maar van secundair belang is, weet regisseur/scenarist Michael Davis, die ook al verantwoordelijk was voor het uiterst genietbare Monster Man, toch de nodige complexe plotelementen in zijn film te verweven. Centraal staan drie personages: de altijd coole mensenhater Mr. Smith, die wordt getypeerd als ‘de meest boze man ter wereld’, luxehoer-met-een-hart Donna en booswicht Paul Giamatti. Actieheld bij uitstek Clive Owen weet duidelijk uitstekend hoe hij van misantroop Mr. Smith een erg leuk personage moet maken. De man eet voortdurend wortels, weet in een toffe scène een vijand te doden door zijn favoriete groente door diens schedel te boren, en wordt razend wanneer iemand zich niet aan de verkeersregels houdt, maar toch ga je als kijker haast onmiddellijk om hem geven. Hoewel Mr. Smith onoverwinnelijk lijkt (hij wordt nooit geraakt, iets wat hij overigens zelf becommentarieert in de film), blijft de spanning er toch goed in zitten. Dat heeft te maken met Davis’ flitsende regie en haast perfect gevoel voor timing, maar ook met de altijd uitstekende Paul Giamatti, die zich met zichtbaar genoegen volledig laat gaan in de rol van ‘over the top’ meesterschurk. Zijn Hertz is een genie dat graag uitpakt met slechte grappen en oneliners. Daarmee probeert hij overigens ook zijn troepen te motiveren. De scène waarin Hertz wordt opgebeld door zijn vrouw terwijl hij op het punt staat om Mr. Smith door het hoofd te schieten en gewoon de gsm opneemt met de melding dat hij druk bezig is, is hilarisch en toont in enkele seconden beter hoe dit personage in elkaar zit dan een dertig minuten lang gesprek in een doorsnee Franse film. Donna is minder aanwezig in de film, maar ook zij is belangrijk, al was het maar opdat Mr. Smith geregeld iemand bij hem heeft om tegen te praten.

Shoot ‘Em Up is als een achtbaan die het adrenalinegehalte continu de hoogte inschiet. De actiescènes zitten vaak ingenieus in elkaar, Smith vindt geregeld heel creatieve manieren om zich te ontdoen van zijn achtervolgers en zijn vaardigheid met alle mogelijke schietwapens neemt geregeld cartooneske proporties aan. Zo maakt hij het Hertz onmogelijk om zijn wapen te richten door het molentje waarop de baby steeds sneller te doen draaien… door de handleuningen herhaaldelijk te raken met een kogel! Er is echter nog veel meer te ontdekken in deze film, maar we willen nog niet teveel verklappen. Shoot ‘Em Up is volstrekt ongeloofwaardig en dat is ook absoluut de bedoeling. Dat je toch om de personages gaat geven en geregeld vergeet dat iemand die enkele duizenden keren beschoten wordt gewoonlijk wel eens wordt geraakt, is volledig de verdienste van het scenario en het knappe regiewerk. Wij hebben de laatste jaren alvast niet meer zoveel pure fun gehad tijdens het bekijken van een film als tijdens Shoot ‘Em Up. (****) Overigens zijn ook de (korte) extra’s meer dan de moeite om te bekijken!

Technische fiche

• Regie: Michael Davis
• Producer: Rick Benattar, Susan Montford, Don Murphy
• Scenario: Michael Davis
• Muziek: Paul Haslinger
• Editor: Peter Amundson
• Fotografie: Peter Pau
• Speciale effecten : Colin Chilvers, Josh Hakian, e.a.

Artistieke fiche

• Clive Owen
• Paul Giamatti
• Monica Bellucci
• Stephen McHattie
• Greg Bryk

Met dank aan Warner Brothers
Meer info: Warner Brothers