Filmrecensie: The last sect

Sydney st. James, een journaliste die de dagelijkse sleur van haar werk beu is, krijgt van haar baas de opdracht een artikel te schrijven over de datingsite artemis. Met enige tegenzin gaat ze op onderzoek uit met haar vervelende collega Sam, een irretant ventje dat twee jaar achter elkaar de titel fotograaf van het jaar op zijn naam mag zetten. Dit zelfde ventje laat Sydney terecht komen in een wereld waar niets is wat het lijkt.

Een interview in het midden van de nacht is niet de gewoonste zaak van de wereld. Noch de website 'vampireweb' die ontraceerbaar is. Niemand kan vertellen waar deze website vandaan komt maar toch is hij binnen zes maanden uitgegroeid tot een zeer populaire site. Via het internet kunnen mensen kijken hoe een man verslonden word door een groepje vrouwen... Letterlijk! Wat de mensen achter het beeldscherm echter niet weten is dat de beelden daadwerkelijk echt zijn, niet in scene gezet zoals je zou verwachten. Sam is één van de trouwe kijkers en kickt op het bloed dat de jonge vrouwen drinken. De hele vampierscene trekt hem ontzettend aan. Zijn keus om Sydney aan deze site bloot te stellen is dan ook niet onverwacht. Vlak voor het interview laat hij haar de beelden zien, iets waar Sydney niet echt van gedient is.

Aangekomen bij het gebouw van Artemis ontmoeten ze de prachtige Anna. Zij is degene die het bedrijf runt. De klik tussen Anna en Sydney is ietswat uitgemolken. De handen blijven net iets langer vastgehouden, flashes van een kus er doorheen, ogen die niet van elkaar afwijken. Niet veel bijzonders dus, maar wel aangenaam. Sydney en Anna zijn duidelijk van elkaar gecharmeerd maar 'the show must go on' dus het interview word gehouden.

Ondertussen maakt de kijker ook kennis met, hoe kan het anders, Dr. Abraham van Helsing. Ontzettend afgezaagd dus. Natuurlijk hoort er een vampierenjager in een vampierenfilm, maar om die jager meteen om te dopen tot dr. van Helsing vind ik haast hoveraardij. Er is maar één verhaal wat een dr. van Helsing heeft en alle andere dienen daar met hun handen van af te blijven. Mythe en verhaal mogen elkaar, wat mij betreft, niet kruisen. Dr. van Helsing is natuurlijk op zoek naar verschillende nesten, om zo de vampieren voorgoed van de aardbol te doen verwijderen. Zijn hulpje, een ietswat kneuzige engelse jongen, wijst hem op de site 'vampireweb'. De diagnose is snel gesteld, vampieren!

Bij thuiskomst blijft Sydney dromen van Anna, alleen heet ze in haar dromen 'anastacia'. De kijker komt door de scénes met dr. van Helsing er al snel achter dat het gaat om DE Anastacia, dochter van de vermoorde rusische tsaar Raspoetin. Ook niet bijsterend origineel maar beter dan het karakter dr. van Helsing. De dromen laten niet ter raden over, Anna versiert Sydney zonder op of omkijken, en deze lijkt er maar al te graag in mee te gaan. Het lijkt er dan ook op dat de schrijver van de film vampierisme als synoniem van het ontdekken van je geaardheid heeft genomen. Ook dit is niet de eerste keer dat dat gebeurt, dus wederom vervalt de film in clichés.

Uiteindelijk word het verhaal behoorlijk afgeraffeld. Tussen de dromen door word duidelijk dat Sydney 'de beschermer' van de vampiers is. Zij moet vrijwillig gebeten worden door Anna zodat haar sekte vampiers vijfentwintig jaar lang kan slapen om vervolgens sterker dan ooit terug te komen. Dr. van Helsing zou dr. van Helsing niet zijn als hij hier geen stokje voor probeert te steken. Hij lokt Anna in de val door een kruis voor haar gezicht te houden, met daarin een verstopte dolk, die zij honend wegduwd. Op het moment dat Anna uit wilt halen om dr. van Helsings keel door te snijden, steekt hij haar neer. Hij verzekert zichzelf ervan dat ze dood is en laat Sydney rouwend achter. Uiteraard is Anna nog niet helemaal dood, zodat ze Sydney nog net kan bijten. Drie keer raden bij wie Sydney de vampier als eerste op bezoek komt...

Kortom; Film zit bordenvol clichés maar kijkt wel lekker weg. Je moet van het gerne houden. En als je van het gerne houdt, moet je er niet te veel van verwachten. Hij is niet echt vernieuwend! © 2008 - 2009 Mcooijman, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 05-05-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Mcooijman is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Film Recensie : Paperhouse (Horror-Fantasy): Bij horror denk je misschien aan veel bloed en gore details, ieder z'n fun, maar mocht je op zoek zijn naar een wat meer subtiele horror dan zou deze film misschi…
• Filmrecensie: Kill Bill Vol. 1: Kill Bill is alweer een meesterwerk van Quentin Tarantino, een klassieker die iedereen gezien moet hebben. Na het zien van deel 1 zul je niet kunnen wachten op deel 2.
• Cloverfield - Filmrecensie: Voordat er ook maar iets bekend was over de film genaamd ‘Cloverfield’ begon men al volop te speculeren over de inhoud van deze film. De naam ‘Cloverfield’ verhult namelijk weinig…
• Guillermo del Toro: Filmografie: Met 'El Laberinto del Fauno (Pan's Labyrinth)' is Guillermo del Toro echt door gebroken. Toch had hij al een aantal naar mijn bescheiden mening indrukwekkende films gemaakt.
• John Carpenter's Vampires - Rio Bravo met tanden: Hoe combineer je vampieren en westerns? John Carpenter stelde de vraag en John Steakley leverde het antwoord. John Steakley's roman Vampires bevat immers all…

Bronnen en/of referenties

• http://www.imdb.com/title/tt0494746/