Dvd-bespreking: Unearthed

Een horrorfilm met een sheriff (alweer!) van een klein dorpje in het zuidwesten van de Verenigde Staten als hoofdpersonage: we weten wat dat betekent! Veel zand, een monster en wat vals Indiaans spiritueel gedoe, dus. En dat is precies wat Unearthed ons geeft!

Verhaal

De knappe sheriff Annie Flynn (Emmanuelle Vaugier uit Saw IV, wiens verschijning onder andere al covers van mannentijdschriften mocht sieren – dankjewel, Maxim!) staat bekend als dronkaard. Voor ze in beschonken staat doorheen de filmscènes van Unearthed kan stappen, wordt ze echter opgebeld met de melding dat er een truckongeval is gebeurd langs de landelijke snelweg van New Mexico. Eenmaal ter plekke ontdekt onze zuipschuit van dienst dat de chauffeur verdwenen is. De enige aanwijzing is een vreemd stuk vlees dat op de grill van de truck is achtergelaten.

Nu, denk daar even over na. Wat zou je doen als je iets vindt wat op een afgehakte monstervinger lijkt? Indien mogelijk, zou je ongetwijfeld iemand anders erbij roepen om het vuile werk op te knappen, juist? Maar als je zelf een ordehandhaver bent, zal je hoogstwaarschijnlijk latex handschoentjes aandoen of het organisch materiaal met behulp van een pincet of zo in een plastic zakje dumpen. Misschien is het omdat Annie net iets teveel hersencellen verloren heeft door haar alcoholmisbruik, maar zij neemt het degoutante materiaal gewoon tussen haar vingers en bestudeert het een tijdje zelf voor ze het naar Nodin (Tonantzin Carmelo), een bevriende Indiaanse botanist, brengt. Drie keer raden wat die na een tijdje weet te bepalen? Juist! Het materiaal is (verrassing) niet afkomstig van eender welk wezen dat we kennen! “It’s alive, Jim, but not as we know it.”

Buiten de eerste tekenen dat er iets vreemd aan de hand is, heeft onze sheriff ook af te rekenen met ‘redneck’ Rob Horn (M.C. Gainey, die Tom speelde in Lost). Die vindt het niet bepaald leuk dat er de laatste tijd vee is verdwenen en geeft de arme Flynn gelijk de schuld. Niet verwonderlijk, want Annie lijkt meer sterke drank te kunnen verzetten dan de gemiddelde Ierse rockster. Natuurlijk heeft de vrouwelijke ordehandhaver eigenlijk niets te maken met de hele zaak. De ware dader is immers een monsterlijk wezen dat negenhonderd jaar geleden in het gebied begraven werd door een Indianenstam. Vanzelfsprekend is het een krankzinnige wetenschapper geweest (Luke Goss uit Blade II) die het bloeddorstig creatuur heeft ontwaakt en nu lijkt het vooral heel, heel veel honger te hebben. Tja, hoe zou je zelf zijn, na negen eeuwen onder het zand?

Bespreking

Dit soort films, waarin een monster wordt geschapen of ontwaakt door toedoen van mensen, werkt gewoonlijk het best als er iets te wreken is. Dat weten we al sinds Frankenstein en The Mummy. Wanneer we horen dat Annie Flynn een incident heeft veroorzaakt, lijkt het ook met Unearthed dezelfde kant op te gaan. Jammer, maar helaas: het eerste slachtoffer leren we niet eens kennen en de achtergrond van het groepje dat rond Flynn strijd zal leveren met het monster omdat ze door een gebrek aan benzine toch niet weg kunnen wordt te weinig uitgediept. Als zowat heel het verhaal dan ook nog eens vrij stereotiep is, betekent de nodige satire gewoonlijk de enige redding. Films als Tremors of Slither kennen wat raakvlakken met deze prent, maar nemen zichzelf op geen enkel moment serieus en slagen mede dankzij de lichtvoetige toetsen en inherent aanwezige humor. Niets van dat alles bij Unearthed, dat zichzelf erg serieus neemt en bovendien heel degelijke acteerprestaties kent, maar dat ondanks een royale hoeveelheid bloed nooit echt boeiend wordt. Dat heeft onder andere te maken met het feit dat het monster meestal zomaar opduikt uit de veel te donkere omgeving en zijn slachtoffers dan snel afmaakt. Er zijn geen echt interessante situaties of ‘leuke’ sterfscènes, terwijl het pijnlijk duidelijk is dat er zwaar bespaard moest worden op de speciale effecten die nodig waren om onze ‘moordenaar’ van dienst leven in te blazen. Als Unearthed nog een paar niveaus slechter was geweest, zou deze film nog uiterst genietbaar zijn als slecht gemaakte B-film. Omdat de prent niet hard genoeg stinkt, blijft ze uiteindelijk vlees noch vis. Dit is een leuk tussendoortje voor bijvoorbeeld Sci-Fi Channel, maar geen bioscoopfilm die je absoluut moet zien. Extra’s waren niet nodig. *

Technische fiche

• Regie: Matthew Leutwyler
• Scenario: Matthew Leutwyler
• Productie: Miranda Bailey, Francey Grace, D.J. Marini, Jun Tan
• Cinematografie: Ross Richardson
• Muziek: Joseph Bishara
• Montage: Shawna Callahan

Artistieke fiche

• Emmanuelle Vaugier
• Luke Goss
• Charles Q. Murphy
• Beau Garrett
• Tommy Dewey
• M.C. Gainey