Filmrecensies en Rock

Dvd-bespreking: The Doors

Dvd-bespreking: The Doors

Deze dvd van 'The Doors' is een heruitgave van Oliver Stones film over de legendarische gelijknamige psychedelische rockgroep en, vooral, frontman Jim Morrison.


Verhaal

The Doors opent in een donkere ruimte waar rood en zwart overheersen. Het is de verjaardag van Jim Morrison en zijn stem wordt opgenomen. Nog voor de kijker door kan hebben wat er aan het gebeuren is, volgt er een flashback naar 1949, terwijl Riders on the Storm, een van de beste songs van The Doors, op de achtergrond weerklinkt. Er lijkt zich een drama te hebben afgespeeld tussen enkele lokale ordehandhavers en een indiaans gezin, het evenement dat Oliver Stone gebruikt om Morrisons latere verwrongen kijk op het leven en drugsmisbruik impliciet gedeeltelijk mee te verklaren.

In de volgende scčne volgt de inmiddels volwassen Morrison, nu met bravoure en verve vertolkt door Val Kilmer, een meisje dat hij heeft gezien op het strand. Hij verklaart onmiddellijk dat zij de ware voor hem is en de kus volgt al snel. Het is een goed voorbeeld van Morrisons ongebreidelde, maar grotendeels richtingloze energie en lak aan conventies. Wanneer de man voor een volle zaal met medestudenten een door hem gedraaid filmpje toont, weet de professor hem al te vertellen dat het pretentieus en stuurloos is, waarop Morrison zonder aarzelen stopt met de les.

Bespreking

Al vanaf de eerste minuten zet Oliver Stone op die manier de juiste toon van deze film, die de titel The Doors heeft meegekregen, maar eigenlijk niets meer of minder is dan een halve biografische studie van de opmerkelijke frontman. Morrison praat zonder omwegen, lijkt geen schroom te kennen en consumeert tussendoor meer drugs dan het gemiddelde nijlpaard zou kunnen verdragen. Als psychedelisch sfeerbeeld mag deze film tellen, want zonder ooit goedkoop over te komen, lijkt The Doors zo nauw verbonden te zijn met de excessen die hier worden getoond dat een cleane Oliver Stone bijna onmogelijk denkbaar is. Toch vermijdt Stone de drang om al teveel abstracte beelden en ronddraaiende kleuren te tonen. De prent is soms wat fragmentarisch en toont, ondanks het feit dat de zanger een echte dekhengst was, maar een paar liefjes van Morrison, maar heeft voldoende samenhang om boeiend te blijven. Dat is overigens ook mogelijk dankzij de sublieme acteerprestatie van Val Kilmer, die er niet alleen uitziet als de echte Morrison, maar zowel diens gedragingen als stem haast perfect imiteert. In tegenstelling tot wat het geval is in de meeste films van dit soort, heeft Kilmer ook een aantal zanglijnen voor zijn rekening genomen. Het resultaat is een broeierige, sexy film waarin het charisma van Morrison duidelijk naar voren komt, maar die ook een grote hoeveelheid decadentie uitstraalt.

Met zoveel acteergeweld rond zich doen sommige acteurs het beter dan anderen. Zo doet Crispin Glover het alleraardigst als de krankzinnige kunstenaar Andy Warhol en is Christina Fulton uitstekend als Nico van de Velvet Underground, maar lijken Kyle MacLachlan en Meg Ryan niet echt op hun plaats. Ryan toont heel wat geduld met de rol van volgzame groupie, maar geraakt gaandeweg steeds meer verloren onder de enorme schaduw die Kilmer over haar werpt. Al was dat misschien de bedoeling.

De geweldig gefilmde ‘optredens’, de geslaagde sfeerzetting en de prachtige vertolking van Kilmer kunnen echter niet alle mankementen verhullen. Zo is de film soms wel wat te traag en springt Stone hier en daar teveel van de hak op de tak. Bovendien probeert de regisseur iets te hard om ons ervan te overtuigen dat Morrison best wel oké was. De psychologische en filosofische beschouwingen over de dood horen bij een film als deze, maar de trage afwikkeling zorgt soms voor saaie momenten. Vooral daardoor blijft The Doors een erg goede, maar geen sublieme film.

Er is bijzonder veel bonusmateriaal voorhanden voor deze film, maar jammer genoeg bevat deze heruitgave daar haast niets van, een nalatigheid die we Universal Pictures maar moeilijk kunnen vergeven. We krijgen enkel een documentaire over ‘Morrison in Parijs’ en drie biografieën die niets meer zijn dan wat tekst. Spijtig, want er is ook 45 minuten extra film beschikbaar. Het ontbreken hiervan drukt de prijs wel, maar zorgt ervoor dat deze dvd geen meerwaarde heeft tegenover de oorspronkelijke uitgave op videocassette. Wederom een gemiste kans, dus, al blijft de film meer dan goed genoeg om de aanschaf toch te rechtvaardigen. ***

TECHNISCHE FICHE

  • Regie: Oliver Stone
  • Scenario: Randall Jahnson & Oliver Stone
  • Productie: Bill Graham, Sasha Harari, A. Kitman Ho
  • Cinematografie: Robert Richardson
  • Muziek: The Doors, Paul A. Rothchild, Val Kilmer, etc.
  • Montage: David Brenner, Joe Hutshing

ARTISTIEKE FICHE

  • Val Kilmer
  • Meg Ryan
  • Kyle MacLachlan
  • Kevin Dillon
  • Michael Madson
  • Billy Idol
© 2008 - 2009 Dvandereyken, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 11-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • www.universalpictures.com

Reageer op het artikel "Dvd-bespreking: The Doors"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.