Dvd-bespreking: The Office - seizoen drie

'The Office' is een hilarische en meerdere malen bekroonde 'mockumentary' waarin de neurotische Michael Scott (Steve Carrel) en zijn werknemers worden gevolgd door een fictief camerateam.

Voorbeschouwing

Een poos geleden bespraken we al het tweede seizoen van de Amerikaanse versie van The Office. Wanneer een komische serie zoveel indruk maakt en zo hard op de lachspieren werkt, is het altijd maar de vraag of de schrijvers dat meerdere seizoenen lang weten vol te houden en het moet gezegd worden: in zijn derde jaargang bevestigt The Office niet alleen maar, er worden nog nieuwe dimensies aangesneden.

Over de serie

Voor wie de serie niet kent (schaam u!): The Office is een valse realityreeks (of ‘mockymentary’) die de lotgevallen volgt van de werknemers van een papierbedrijfje uit Scranton, Dunder Mifflin, dat zelfs zijn eigen (valse) website heeft gekregen: www.dundermifflin.com. Centraal figuur is de neurotische baas van de Scrantonafdeling, Michael Scott, die met brio wordt vertolkt door Steve Carell (onlangs nog te zien in Get Smart). Scott is een wereldvreemde, goedbedoelende man die vroeger weinig vriendjes had en nu zo onzeker door het leven stapt dat hij vaak handelt uit een enorme drang naar aandacht en bevestiging. Het is een subliem personage, want – zoals Carell tijdens een panelgesprek dat tussen de vele extra’s terug te vinden is terecht opmerkt – Scott is eigenlijk in staat om de meest racistische, seksistische en onterende dingen te zeggen zonder dat je het hem echt kwalijk kan nemen. Hij wéét immers gewoon niet beter. Wanneer hij tussendoor meermaals opmerkt dat het een mirakel is dat de dikke, lelijke Phyllis Smith (Phyllis Lapin) gaat trouwen, wanneer hij tijdens een bespreking over homoseksualiteit zijn anders geaarde werknemer ongevraagd op de lippen kust om te bewijzen dat hij ruimdenkend is, wanneer hij zijn vrouwelijke medewerkers meeneemt naar een lingeriewinkel om aan te tonen dat het zwakke geslacht wordt geapprecieerd op de werkvloer, lachen we wel en voelen we heel wat plaatsvervangende schaamte, maar kunnen we alles toch nog relativeren omdat Scott gewoon intrinsiek een goed mens is… en de slechtste leugenaar aller tijden blijft.

Net dat sympathieke aspect van iemand die ons verder spontaan met het hoofd doet schudden is wat de Amerikaanse versie van The Office nog genietbaarder maakt dan het nochtans ook uitstekende Britse origineel. Deze Michael is immers niet een gemeen iemand die anderen opzettelijk kwaad berokkent, zoals zijn Engelse tegenhanger David Brent dat wel is. Tegelijkertijd verhoogt het de geloofwaardigheid van een serie waarin Scotts werknemers en collega’s nooit luidkeels om zijn ontslag roepen en waarin hem zelfs een promotie wordt voorgesteld. Nog belangrijker: Het laat de serie toe om ook meer pure, warme momenten in te bouwen.

Het verhaal

Warme momenten die aanvankelijk in de eerste plaats lijken te moeten komen uit de relatie tussen de subtiele grappenmaker Jim Halpert (John Krasinski) en de gelijkgezinde maar bedeesde secretaresse Pam Beesly (Jenna Fischer). In de vorige twee seizoenen konden we al zien dat deze twee diepe gevoelens voor elkaar koesteren, maar dat Pam die niet kon beantwoorden wegens haar rommelige relatie met Roy Anderson (David Denman), die als verpakker in het magazijn van het bedrijf werkt. Tijdens de slotaflevering van de tweede jaargang konden we zien dat Jim het uiteindelijk aandurfde om Pam te kussen… maar in de eerste aflevering van deze boxset komen we te weten dat hij uiteindelijk werd afgewezen. Pam zou immers trouwen met Roy.

Alles blijkt echter heel anders te zijn verlopen. De gekwetste Jim heeft een overplaatsing gevraagd en gekregen naar het bedrijfsfiliaal in Stamford om weg te kunnen zijn van Pam, die uiteindelijk wel haar huwelijk en meteen ook haar relatie met Roy heeft afgeblazen. Geen van beide collega’s durft echter uit te komen voor de ware motivatie achter die beslissingen, wat tot enkele pakkende momenten leidt, bijvoorbeeld wanneer Pam tijdens het uithalen van grapjes Jims aanwezigheid mist, terwijl Jim zelf ontdekt dat dezelfde ‘practical jokes’ die hij uithaalde met kantoornerd Dwight Schrute (Rainn Wilson) niet op hetzelfde gelach worden onthaald als in Scranton. Het is dan ook bijna poëtisch – en een sublieme vondst van de scenaristen – dat Jim uiteindelijk valt op zijn nieuwe collega, Karan Filippelli (Rashida Jones), de enige op zijn nieuwe werkplaats die uiteindelijk zijn stunts weet te appreciëren en die zijn ‘partner in crime’ wordt.

Het wordt allemaal nog spannender wanneer de tak in Stamford opgedoekt wordt en samensmelt met die in Scranton, waardoor Jim zich genoodzaakt ziet terug te keren naar zijn oude kantoor, met zijn nieuw liedje in zijn kielzog.

Dankzij enkele ingrepen zijn de schrijvers erin geslaagd ervoor te zorgen dat de relatie tussen Jim en Pam blijft boeien, maar ook de andere relaties op kantoor evolueren. Een van de katalysatoren daarvoor is de irritante Andy Bernard (Ed Helms), die samen met Jim en Karen naar Scranton verhuisd, maar daar weinig vrienden maakt. Aanvankelijk weten Michael en Andy elkaar te vinden, maar het spreekt voor Michael dat hij Andy al snel zelf ontmaskert als idioot.

Andy zou misschien een te irritant personage zijn, ware het niet voor zijn immense geldingsdrang, die haast onmiddellijk conflicteert met die van Dwight Schrute, die in Andy meteen een bedreiging ziet voor zijn denkbeeldige positie net onder Scott. Dwight is een film- en comicfan, een zelfverklaarde held die onder andere pepperspray en knuppels in zijn lades bewaart en zich buiten in een tweetal erg verrassende episodes etaleert als trouwe helper van de baas. En toch… Ook Dwight leren we in het derde seizoen beter appreciëren. Niet noodzakelijk wanneer hij het over zijn bijzonder vreemde en ongetwijfeld ultrarechtse familie heeft, maar wel wanneer hij Michael tijdens een paar moeilijke periodes verdedigt, wanneer hij een razende Roy eigenhandig stopt voor die Jim in elkaar kan slaan en wanneer hij Pam probeert te troosten. Opeens snappen we het dan: ook Dwight heeft zijn hart op de juiste plaats. Zijn geheime relatie met Angela Martin (Angela Kinsey) wordt verder uitgediept en daarbij krijgt zelfs koude tante Angela een iets menselijkere dimensie toegemeten, eentje waarbij ze geregeld toont toch erg passioneel te kunnen zijn, ook al blijft ze een van de meest afkeurende en gesloten personages in de reeks.


Er is echter meer. De relatie tussen de onophoudelijk taterende maar domme Kelly Kapoor (Mindy Kaling, die ook heel wat afleveringen van de reeks heeft geschreven) en haar collega ad interim Ryan Howard (B.J. Novak), bijvoorbeeld, maar vooral de verrassende ontluikende romance tussen Michael en zijn bazin, Jan Levinson (Melora Hardin), die een enorme aantrekkingskracht voor Scott blijkt te voelen, maar tegelijkertijd ook meer labiel is dan we verwachtten. De andere personages blijven meer karikaturen, maar ook dat is belangrijk omdat er anders teveel zou veranderen in tweeëntwintig afleveringen: Stanley (Leslie David Barker) zit nog steeds tegen zijn zin zijn pensioen af te wachten en kruiswoordraadsels te maken, Kevin (Brian Baumgartner) kan zijn glimlach niet onderdrukken wanneer het over seks en vrouwelijk schoon gaat, Meredith (Kate Flannery) blijft grotendeels op de achtergrond (wat haar toelaat om soms verrassend uit de hoek te komen) en de door Michael gehate Toby (Paul Liberstein, net als Mindy Kaling een van de scenaristen van The Office) is zelf te sociaal onhandig om zijn taak binnen human resources naar behoren uit te voeren.

Het is Creed (Creed Bratton) die ondanks het feit dat hij niet vaak in beeld is enkele van de beste korte momenten krijgt. Creed is het ouderdomsdeken van het kantoor, maar de allusies naar zijn extreem wilde (vroegere) levensstijl zijn telkens hilarisch, terwijl het onvrijwillig uit de kast komen als homo van Oscar Nuñez (Oscar Martinez) voor een van de beste afleveringen zorgt in opener Gay Witch Hunt.

Bespreking

Het derde seizoen van The Office is misschien net iets minder hilarisch dan het vorige, maar veel consistenter dan de eerste jaargang. Meer afleveringen hangen nu sterk aan elkaar dan vroeger, wat de makers toelaat om de kijkers mee te zuigen in de verschillende verhaallijnen die magistraal door elkaar verweven zijn. Nog belangrijker: nu we de personages allemaal kennen, kunnen ze ook meer evolueren als personen. Het is niet meer nodig om hen voorspelbare dingen te laten doen opdat ze herkenbaar overkomen. Deze tweeëntwintig episodes worden getekend door grote veranderingen die de serie nog boeiender maken dan tevoren. Het hart dat daarbij getoond wordt, maakt alles nog genietbaarder, vooral omdat Michael Scott zelf meer in zijn mars blijkt te hebben dan we dachten. Hij is de enige die opdaagt tijdens een kunstvoorstelling van Pam. Hij probeert verschillende collega’s te troosten wanneer ze het moeilijk hebben. Zijn drang naar een relatie en warmte blijkt niet zo groot dat hij zich geen vragen begint te stellen wanneer hij het gevoel krijgt dat Jan hem vooral voor zijn lichaam wil. En uiteindelijk is hij gewoon trots op wat hij doet en erg, erg loyaal. Dit is een man die echt gelooft in zijn stelling dat Dunder Mifflin een fantastisch bedrijf is, wat hem sympathie oplevert wanneer hij een lezing verlaat die hij mag geven voor de universiteit waar Ryan school loopt, een man, ook, die probeert op te komen voor zijn idealen, hoe wereldvreemd die soms ook zijn.

Bovenal: The Office is hilarisch en een van de beste comedyseries ooit.

Extra's

Als dat allemaal nog niet genoeg is, kunnen fans hun hart opdoen aan de enorme hoeveelheid extra’s. Het bonusmateriaal alleen al is de prijs van deze boxset waard. Elke aflevering wordt begeleid door verwijderde scènes, en dan hebben we het niet over een paar stukjes van enkele seconden, wel over maar liefst DRIE uur aan extra materiaal, dat vaak even hilarisch is als de eigenlijke afleveringen zelf! Daarbovenop krijg je een dertiental minuten aan bloopers, een behoorlijk interessant panelgesprek, een fragment uit de zesenvijftigste Emmy Awarduitreiking, een paar grappige ‘features’ (Kevin die een soort kookprogramma presenteert op het kantoor en een rockende videoclip over Dwight Shrute), de winnende promotiefilmpjes voor de serie die door fans op YouTube konden geplaatst worden, een verlengde versie van Michaels presentatie van een oriënteringsvideo waarin hij en Dwight rappen en een ultrakort interview met filmgenie Joss Whedon, de bedenker van onder andere Buffy, The Vampire Slayer, Angel en natuurlijk het fantastische Firefly, die twee van de grappigste afleveringen van deze jaargang mocht regisseren en er meteen zijn eigen stempel op drukte.

Van de allereerste verbaasde blik op de gezichten van de collega’s van The Office tot het laatste moment van plaatsvervangende schaamte: dit is toptelevisie in een boxset die niemand zou mogen missen. *****

TECHNISCHE FICHE

• Regie: Greg Daniels, Ken Kwapis, Joss Whedon e.a.
• Scenario: Greg Daniels, Ricky Gervais, Stephen Merchant, Mindy Kaling, e.a.
• Productie: Greg Daniels, Ricky Gervais, Stephen Merchant, e.a.
• Cinematografie: Randall Einhorn
• Muziek: Jay Ferguson
• Montage: David Rogers, Dean Holland

ARTISTIEKE FICHE

• Steve Carell
• Rainn Wilson
• John Krasinski
• Jenna Fischer
• B.J. Novak
• Leslie David Baker
• Brian Baumgartner
• Angela Kinsey
• Phyllis Smith
• Kate Flannery
• Mindy Kaling
• Paul Lieberstein
• Creed Bratton
• Oscar Nuñez
• Melora Hardin
• Ed Helms
• David Denman
• Craig Robinson
• Rashida Jones

© 2008 - 2009 Dvandereyken, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 30-09-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De comedyserie The Office (US): The Office US is een Amerikaanse remake van de Britse serie The Office. The Office US is een geweldige comedy die uniek is in z'n soort. Het is geen standaardcomedy, maar een…
• De populaire tv-serie: One Tree Hill: One Tree Hill is een Ameriaanse drama serie. Er zijn ondertussen al 3 seizoenen. Het 4de seizoen wordt momenteel uitgezonden in Amerika.
• Office 2007: alles: Microsoft Office 2007 is de opvolger van Office 2003 en wordt samen met Windows Vista gelanceerd. Voor de gewone gebruiker kwam Office 2007 uit op 29 januari 2007, voor bedrijven al op 30…
• Lakeside Darts World Championship: De Lakeside (voorheen de Embassy) is hét darttoernooi. Het vindt elk jaar plaats in The Lakeside Country Club te Frimley Green, Engeland.
• Film recensie : I now pronounce you Chuck and Larry: Film bespreking over de bioscoop film "I now pronounce you Chuck and Larry". Met in de hoofdrol Adam Sandler, Kevin James en Jessica Biel.

Bronnen en/of referenties

• www.universalpictures.be