Filmrecensies en Film

Dvd-bespreking: Noise

Dvd-bespreking: Noise

'Noise' is een eigenzinnige, bevreemdende film van regisseur/scenarist/producer Henry Bean met Tim Robbins in de hoofdrol. De prent handelt over een man die zo geïrriteerd geraakt door het vele lawaai in Manhattan dat hij besluit er eigenhandig iets aan te doen.


Het verhaal

Terwijl David Owen (Tim Robbins) in een New Yorks bistrootje zit, wordt hij aangesproken door Ekaterina Filippovna, een knappe, Russische freelance auteur (Margarita Levieva). Ze vertelt hem dat ze weet dat hij de Rectifier is. Owen lijkt niet geneigd om de beschuldiging te ontkennen en dat is niet verwonderlijk, want de Oost-Europese dame stelt de vraag alsof ze hem bewondert. Dat is het startsein voor een lange aaneenschakeling van anekdotes, waarin Owen eerlijk vertelt over zijn cellospelende vrouw, Helen (Bridget Moynahan), zijn dochtertje, Chris (Gabrielle Brannan), maar vooral over zijn aversie voor luide geluiden.

We krijgen te zien hoe David het moeilijk heeft om te vrijen terwijl er buiten een autoalarm afgaat en hoe hij zich stoort aan drilboren, sirenes, vuilniswagens en meer. Vooral de autoalarmen irriteren hem mateloos. Studies hebben immers uitgewezen dat ze zo goed als nutteloos zijn en dieven storen zich er doorgaans helemaal niet aan. Omdat niemand iets lijkt te willen doen aan de situatie, trekt hij erop uit om een paar auto’s te vernielen waarvan de alarmen aanslaan.

Na zijn eerste arrestatie bekent hij aan Helen dat hij al jarenlang banden kapot steekt en andere vandaalstreken uithaalt. Davids echtgenote krijgt het al snel moeilijk met zijn gedachtegang, die steeds meer begint te evolueren naar een obsessie. Haar onbegrip en Davids onwil om te veranderen of een psycholoog op te zoeken drijft het koppeltje steeds meer uiteen, wat ertoe leidt dat de man zich een soort geheime identiteit aanmeet: die van de Rectifier. Nadat hij Ekaterina ontmoet, probeert zij ook politieke en legale kanalen aan te boren in de hoop dat de arrogante burgemeester (William Hurt) uiteindelijk zal bijdraaien en een wet zal uitvaardigen die autoalarmen verbiedt…


Bespreking

Noise is een eigenaardige film van de hand van regisseur, scenarist en producer Henry Bean, die eerder al tekende voor het eigenzinnige The Believer, waarin we een jood konden volgen die neonazi was. Net als The Believer onderzoekt Noise existentiële thema’s als zelfhaat, woede en hulpeloosheid, maar dan wel met een licht ironisch en humoristisch sausje. Echt grappig wordt het nooit – daarvoor is onze ‘Rectifier’ net iets te donker van inborst – maar geregeld konden we een glimlach toch niet onderdrukken. De prent wordt overigens enkel meer prangend als je weet dat Bean het verhaal baseerde op zijn eigen ervaringen. Jawel, de filmmaker werd zelfs ooit eens gearresteerd voor hetzelfde soort vandalisme als waar de fictieve Owen voor veroordeeld wordt! Misschien is het daarom dat Bean het gedrag van Owen nooit echt veroordeeld en het verhaal injecteert met een dosis filosofie. Hegel wordt verschillende malen vernoemd en tijdens een gratuit triootje slaat een van de meiden zelfs aan het filosoferen. Het is soms allemaal een beetje gekunsteld, maar ook oprecht en bevreemdend, wat op een bizarre manier aantrekkelijk werkt. Net als enkele vrouwen interesse krijgen in het hoofdpersonage omwille van zijn eigenzinnig gedrag en zijn gedrevenheid om mensen van overtollig lawaai af te helpen, wordt de kijker geïntrigeerd door het rare verhaal dat scenarist Bean te vertellen heeft.

Zo nu en dan wordt de illusie gebroken door een paar keer de film terug te draaien en te tonen dat Owen een andere beslissing heeft genomen, een ander pad heeft gekozen. Een enkele keer herinnert hij ons er zelfs aan dat hij maar een fictief personage is. Op die manier probeert de regisseur ons niet af te stoten, maar te betrekken. Het probleem daarbij is dat zijn hoofdpersonage – en waarschijnlijk hij zelf – echt wel mentaal labiel is. Ondanks het feit dat hij zichzelf ziet als een kruisvaarder, is het duidelijk dat hij beter de hulp van een therapeut zou inroepen om zich minder te irriteren aan het lawaai. Bean laat die suggestie wel een keer opperen, maar het voelt niet aan alsof hij er zelf mee akkoord gaat en daardoor verliest zowel de film als Owen aan sympathie en onschuld. Het mag een klein euvel lijken, toch zorgt het ervoor dat we Beans hersenspinsels geregeld net iets te verwrongen vonden om ons volledig te laten absorberen door wat hij te zeggen heeft.


Zelf zijn we overigens nooit een fan geweest van Tim Robbins, maar toch zijn de acteerprestaties over de hele lijn erg sterk. Als de regisseur net iets minder van zichzelf had getoond en had gekozen voor een minder voorspelbaar en zeemzoet einde, was dit ongetwijfeld een uitstekende film geworden, maar nu moet Noise het stellen met een simpele ‘goed’. Dutch FilmWorks heeft deze prent overigens uitgebracht zonder extra’s. Jammer, maar het houdt de prijs wel laag.

**1/2

TECHNISCHE FICHE

  • Regie: Henry Bean
  • Scenario: Henry Bean
  • Productie: Henry Bean, Susan Hoffman, Meike Kornrumpf
  • Cinematografie: Andrij Parekh
  • Muziek: Phillip Johnston
  • Montage: Julie Carr


ARTISTIEKE FICHE

  • Tim Robbins
  • Bridget Moynahan
  • William Hurt
  • Margarita Levieva
  • Gabriella Brennan
  • Maria Ballesteros
  • William Hurt
© 2008 - 2009 Dvandereyken, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 29-10-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

Bronnen en/of referenties

  • www.dfw.nl

Reageer op het artikel "Dvd-bespreking: Noise"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.