Dvd-bespreking: Semi-Pro

'Semi-Pro' is een basketbalkomedie waarin komiek Will Ferrell in de huid kruipt van een coach annex speler annex omroeper annex eigenaar van een team dat actief is binnen de ABA, het kleinere broertje van de NBA. Alles speelt zich af in 1976, hilarische kostuums en haardracht incluis.

Het verhaal

De jaren zeventig: een periode vol kleurrijke kleding, enorme haardossen en slechte muziekteksten. Jackie Moon (Will Ferrell) is eigenaar, speler, coach en omroeper van de Flint Tropics, een basketbalteam uit Michigan dat hij heeft kunnen kopen dankzij het enorme succes van de ene hitsingle die hij heeft gehad als zanger, Love Me Sexy. De Flint Tropics komen uit in de American Basketball Association (ABA), op dat moment het kleinere maar avontuurlijkere broertje van de NBA.

Jackie Moon is veruit de meest extravagante coach binnen de ABA. Hij staat vooral gekend om zijn manier van promotie voeren. Zo belooft hij een check van 10 000 dollar (die hij niet heeft) aan wie erin slaagt om van het andere eind van het basketbalveld de bal in de ring te gooien en belooft hij gratis hotdogs met maïs (die niet voorhanden zijn) als zijn team een bepaald aantal punten scoort. Wanneer hij tijdens een vergadering met andere eigenaars te horen krijgt dat de ABA zal worden opgeslorpt door de NBA, lijkt dat aanvankelijk een godsgeschenk… tot blijkt dat enkel vier teams zullen toegelaten worden.

Moon slaagt erin om de andere bestuursleden te overtuigen om de vier beste teams de overstap te laten maken, maar hij heeft een probleem: zijn Flint Tropics zijn slecht. Erg slecht. Enkel sterspeler Clarence ‘Coffee’ Black steekt met kop en schouders boven de rest van het team uit. Hij zoekt en vindt echter versterking bij de Boston Celtics, waar hij in ruil voor een wasmachine Eddie Monix (Woody Harrelson) verlost van zijn statuut van eeuwige bankzitter. Monix gaat akkoord met de transfer, maar heeft extrasportieve motieven: Michigan is de thuisstad van zijn ex, de bevallige Lynn (Maura Tierney).

Al snel gaat Monix zich storen aan het feit dat Moon zich meer bezighoudt met het bedenken van gekke stunts (zoals zelf via een schans over een hoop half aangeklede cheerleaders springen of in een ring worstelen met een beer) dan met de tactiek van het team en begint langzaam de touwtjes in handen te nemen. Ondertussen wordt hij ook geconfronteerd met Kyle, het nieuw vriendje van Lynn, een loser die ook de grootste fan van Monix zelf is…

Bespreking

Sinds Will Ferrell in 1995 een vast lid werd van Saturday Night Live, heeft de man een ijzersterke reputatie als komiek opgebouwd. Door Entertainment Weekly werd hij nog verkozen tot ‘derde grappigste levende persoon’ en zijn fantastische imitaties van George W. Bush waren zowel op tv als op Youtube een enorme hit. Bovendien staat hij al jarenlang met stip in de top van hitparades als de ‘Power 50’-lijst van Premiere, de ‘Must List’ van Entertainment Weekly en zelfs de ‘50 Smartest People in Hollywood’-pikorde van datzelfde magazine.

Toch waren Ferrells films niet altijd even goed. Wel is duidelijk dat hij graag meespeelt in komische sportprenten. Zo kregen we al Kicking and Screaming (voetbal), Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby (racen), Blades of Glory (ijsschaatsen) en nu dus Semi-Pro, een film die tegelijkertijd heel veel respect toont voor het basketbal van de jaren zeventig en volkomen de draak steekt met de tijdsgeest.

Alles begint subliem, met het geweldige Love Me Sexy, een song die overigens werd geproduceerd door de legendarische Nile Rodgers. Het waren de filmmakers die met de tekst aan kwamen draven, maar in de extra’s zien we hoe Ferrell tijdens een brainstormsessie op de proppen kwam met de pakkende zanglijn, die perfect past bij de r&b van weleer. Ferrell blijkt ook nog eens een begenadigd zanger, met een warme stem, en de toon is met deze hilarische song dan ook meteen gezet.

Jammer genoeg blijkt niet alles even mooi te zijn. Regisseur Kent Alterman, die met Semi-Pro zijn eerste langspeler draaide, liet veel over aan het improvisatietalent van de aanwezige komieken, maar het script is niet overal even sterk. Zo lijkt Moon het enige echt ludieke personage, terwijl de meeste anderen in voornamelijk serieuze rollen kruipen. Het is een dichotomie die de schizofrene aard van de film benadrukt. Daardoor werkt Semi-Pro net niet goed genoeg als drama, maar werkt het als komedie onvoldoende op de lachspieren.

Bovenstaande bedenking betekent echter niet dat er niets te genieten valt. Er zijn wel degelijk erg grappige vondsten te vinden in deze film. Zo zijn er de stunts van Moon, het lachen met de rare kapsels en kleren, en de verbale uitwisselingen tussen de twee commentatoren die elke wedstrijd aanwezig zijn, Dick Pepperfield (Andrew Daly) en Lou Redwood (Will Arnett). Beide heren hebben vaak meer te vertellen over de knappe cheerleaders dan over het geleverde spel. Ook Oscarwinnaar Jackie Earle Haley is hilarisch als oude hippie en Flint Tropicsfan Duke, die er constant stoned en verward bijloopt.

Twee personages worden meer ontwikkeld dan je zou verwachten: de zwarte sterspeler Clarence en de blanke Monix. De keuze voor Woody Harrelson was geïnspireerd omdat de acteur ooit doorbrak met White Men Can’t Jump, maar zijn personage draagt vooral bij tot het dramatische aspect van de film, en niet tot de komedie.

Samenvatting

Uiteindelijk is Semi-Pro een onderhoudende film geworden die vaak doet glimlachen, maar zelden doet schaterlachen. Ferrell mag in de huid kruipen van het soort personage waar hij mee bekend is geworden (de excentrieke underdog die niet echt kaas heeft gegeten van wat hij doet) en een passage valt zelfs extra op: in een scène duikt Monix met zijn ex in bed en komt haar vriendje eerder thuis. In plaats van te schreeuwen zet hij zich in de zetel en begint hij bewonderend te masturberen omdat zijn liefje het aan het doen is met zijn grote idool. Dit soort cinema zorgt voor de ene bij walging, terwijl de andere de gedurfdheid op applaus onthaald, en een beetje controverse is altijd wel goed.

Extra’s

Wat de dvd van Semi-Pro wat ons betreft toch een aanrader maakt, zijn de extra’s. DFW blinkt niet altijd uit met het bonusmateriaal dat op dvd wordt geplaatst, maar deze keer werd alles wat we ook al kennen van de Amerikaanse versie van deze dvd gelukkig bewaard en dat resulteerde in heel wat extra leuke minuten. Vreemd, dus, dat ze maar heel beperkt op de achterkant van het hoesje worden weergegeven.

New Line heeft in het verleden al bewezen met uitzonderlijk sterk extra materiaal naar voren te kunnen komen en Semi-Pro is dus geen uitzondering. Zo krijgen we een kwartier vol weggelaten materiaal en improvisatie, een zeven minuten lange, uiterst informatieve documentaire over de ABA, een nog interessanter filmpje van dertien minuten over hoe de film werd gemaakt (waarbij opvalt hoeveel zorg er werd besteed aan de uniformen, gebouwen, zalen en kleren van de jaren zeventig te recreëren), vijf minuten informatie over hoe de song Love Me Sexy tot stand kwam, een vrij oninteressant stukje van drie minuten over een setbezoekje van ex-basketbalspeler Bill Walton, een kijkje van zes minuten op de locatie en vooral: een boeiende documentaire van vierentwintig minuten over het ontwikkelen van de film en regisseur Kent Alterman. Vooral daarin valt op met hoeveel liefde en enthousiasme deze film eigenlijk is gemaakt, en hoe gemotiveerd de acteurs zelf een basketbalopleiding hebben gevolgd. Super!

Beoordeling: **1/2

TECHNISCHE FICHE

• Regie: Kent Alterman
• Scenario: Scot Armstrong
• Productie: Jimmy Miller
• Cinematografie: Shane Hurlbut
• Muziek: Theodore Shapiro
• Montage: Debra Neil-Fisher

ARTISTIEKE FICHE

• Will Ferrell
• Woody Harrelson
• André Benjamin
• Maura Tierney
• Andrew Daly
• Will Arnett
• Andy Richter
• Rob Corddy
• Jacky Earle Haley

© 2009 - 2010 Dvandereyken, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 09-01-2009. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dvandereyken is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Film recensie : I now pronounce you Chuck and Larry: Film bespreking over de bioscoop film "I now pronounce you Chuck and Larry". Met in de hoofdrol Adam Sandler, Kevin James en Jessica Biel.
• Filmrecensie : White men can't jump: 'White men can't jump' is een komisch drama van 1992. In de hoofdrollen zie je Wesley Snipes en Woody Harrelson.
• Dierenfilms, films waarin dieren de hoofdrol spelen: Als je gek bent op honden, zijn films met een pup of volwassen hond in de hoofdrol extra leuk. Maar hetzelfde geldt voor paarden, dolfijnen, varkens, tijg…
• Humor in de speelfilm ‘Two Weeks Notice’: Dat Sandra Bullock komisch talent heeft is wel bekend en toch slaat ze zo nu en dan de plank stevig mis. Zo niet met Two Weeks Notice waar ze samen met Hugh Grant ee…
• Kenmerken van een Recensie: Het schrijven van een recensie is vereist op bijna alle middelbare scholen. Bij het vak Nederlands wordt hier vaak veel aandacht aan besteed. Toch is het na de uitleg nog niet voo…

Bronnen en/of referenties

• www.dfw.nl