Benieuwd naar 'La Haine'?

La Haine is een film die in Frankrijk veel stof heeft doen opwaaien. De film begint met rellen tussen de politie en jongeren. De aanleiding voor de rellen was de zware mishandeling van Abdel tijdens een verhoor met de politie, waardoor hij zwaar gewond in het ziekenhuis komt te liggen.

Biografie: Mathieu Kassovitz

Mathieu Kassovitz op belandde jonge leeftijd in de filmwereld. Zijn vader, Peter Kassovitz is een beroemde Franse documentaire maker en zijn moeder monteert diens films. Zijn eerste stappen in de filmwereld waren als acteur. Op 12-jarige leeftijd speelde hij in zijn eerste film, de door zijn vader geregisseerde 'Au bout du bout de banc´. Hij leek verder door te breken als kinderster na zijn rol in de komedie 'L´Année prochaine... si tout va bien´. Daarna stortte hij zich op zijn studie. Na de afronding van de filmschool regisseerd hij in 1993 zijn eerste speelfilm : 'Metisse´. In 1993 schoot een politieman ‘per ongeluk’ een jongen door het hoofd, die vast zat geketend op het politie bureau. Mathieu Kassovitz wilde hierop reageren door de woedende jeugd een stem te geven via de filmwereld. Zijn interesse ging vooral uit naar de toename van haat in die banlieues.

In 1995 kwam deze en tot toe bekendste film, 'La Haine´, uit. De film ontving op het filmfestival van Cannes de prijs voor beste regie en werd door Jodie Foster gekocht voor distributie in de Verenigde Staten. Kassovitz introduceerde met 'La Haine´ een nieuwe stroming, de 'cinema de banlieue´: films die zich afspelen in en bezighouden met de problemen van de buitenwijken van de grote steden, een locatie die daarvoor nooit eerder in de Franse cinema betast was geweest. Naast het regisseren van meerdere films die zowel nationaal als internationaal bekend werden, speelde hij ook rollen in films als Le fabuleux destin d'Amélie Poulain(2001),Munich(2006), Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre(2002) en Birthday girl(2001)

Eerder werk van Mathieu Kassovitz op een rijtje:

• Babylon A.D. - 2008
• Gothika - 2003
• The Crimson Rivers - Les Rivières pourpres - 2000
• Assassin(s) - 1996
• La Haine - 1995
• Métisse – 1993
• Fierrot le pou – 1990
• Cauchemar blanc - 1991

Samenvatting van 'La Haine'

De film begint met een nieuwsbericht over rellen in de Parijse buitenwijken en over een agent die zijn pistool heeft verloren tijdens een van deze rellen. Deze rellen gaan tussen de politie en jongeren uit de Parijse buitenwijken, omdat de politie een jongen genaamd Abdel tijdens een verhoring zwaar heeft verwond. Abdel is een bevriend met de drie hoofdpersonen Hubert, Said en Vinz. Het wordt duidelijk dan Vinz erbij was die nacht dat de agent zijn pistool heeft verloren. Saïd en Vinz bezoeken Hubert in zijn boksschool die afgebrand blijkt te zijn. Nadat Hub stoom hebben afgeblazen, door tegen een boksbal aan te slaan, laat Vinz aan zijn vrienden zien dat hij het pistool had gevonden de nacht ervoor. Hij zegt tegen Saïd en Hub dat hij met het pistool een willekeurige agent gaat neer schieten als Abdel het niet overleeft.

Als ze naar de binnenstad van Parijs gaan om een criminele kennis van Saïd te bezoeken, loopt dit uit op ruzie tussen Asterix en Vincent. Beneden werden Saïd en Hubert opgepakt door politieagenten die voor het gebouw van Asterix stonden te wachten. Tijdens hun verhoor worden ze mishandeld. Na vrijlating komen de jongens erachter dat Abdel overleden is. De jongens komen in conflict met skinheads. Na afloop van de ruzie overhandigd Vinz zijn pistool aan Hubert die hem daartoe heeft overgehaald. Op het laatst zie je dat er een politieauto het plein op rijdt waar de jongens staan. Als de agent het wapen ziet schrik hij, en schiet hij vinz dood met een kogel door het hoofd. Hubert richt het pistool, dat Vinz kort ervoor aan hem heeft overgedragen op de agent, en de agent op Hubert. Het beeld word zwart en je hoort een schot, maar je weet niet wie dood is.

De hoofdpersonen

• Drie personen zijn het belangrijkst in dit verhaal.
• Vince gespeeld door Vincent Casse is van Joodse komaf.
• Hubert gespeeld door Hubert Kounde is van Afrikaanse afkomst.
• Saïd gespeeld door Saïd Taghmaoul is een arabier, uit Noord-Afrika, Marokko.

Wat zijn hun karakters?

• Vince: is opvliegend en agressief. Wanneer hij het er ergens niet mee eens is uit hij zich geweld of een woede-uitbarsting. Dit leidt soms tot vervelende scenario’s.
• Hubert: is de rustigste van het stel. Hij is wijs, niet agressief en maakt niet snel ruzie, maar is ook geen meeloper. Als hij het er ergens niet mee eens is, dan zegt hij dat ook. Hij wil graag weg uit de achterbuurt en de ellende dat het me zich meebrengt.
• Saïd: is druk en bijdehand. Hij vertelt dingen meerdere male, omdat zij vrienden niet naar hem luisteren. Zijn broer heeft invloed over hem; wanneer hij Saïd iets verbiedt doet hij het ook niet.

Recensie

Ik vind de film erg goed. Hij laat de realiteit zien in de achterstandwijken zonder de rol van de politie daarin af te zwakken. Dat de film in het zwart-wit is geschoten, was eerst wennen, maar naderhand snapte ik wel waarom. Op zwart en wit zie je alles zoals het is, harde emoties, drastische kleurverschillen (blank/zwart). Het wordt allemaal niet mooi gemaakt met kleuren maar laat gewoon de werkelijkheid zien. De film leek een soort van documentaire, omdat je de jongens vierentwintig uur volgt. Dat er bepaalde tijden werden aangeduid in een zwart vlak, werkte mee bij het beeld dat het hier om een documentaire zou moeten gaan.

Zoals ik hiervoor heb gezegd was het eerst even wennen om een film in het zwart-wit te bekijken, maar naderhand went dat. Verder werd alles gefilmd alsof iemand er met een handcamera bijliep. Een soort documentaire waarbij het leven van deze jongens wordt verteld. Hierdoor kon je je goed inleven in deze personen. Ik denk dat doordat je zo goed kon inleven in de hoofdpersonen, je kon zien hoe de crisis daar in die achterstandswijken er eigenlijk uitziet. Hierdoor zouden invloedrijke mensen, die deze film hebben gezien, deze mensen kunnen helpen, door ze niet meer buiten te sluiten van de maatschappij, maar juist tegemoet te komen. Ook de politie zou hierdoor kunnen worden aangepakt, omdat het gedrag dat zij vertonen tegenover de jongeren(zie verhoor Hubert en Saïd) niet mag worden toegelaten.

In Frankrijk leidde deze film tot een nieuw genre. Het geen waar je gewoon de werkelijkheid laat zien. Ik denk dat ook een deel van de boodschap de werkelijkheid was. Gewoon laten zien hoe men in de achterstandwijken denkt, hoe ze behandeld worden, hoe de politie tegenover ze staan, hoe zij tegenover de politie staan, de conflicten tussen de twee en nog meer. Ook de aanklacht tegen de politie is denk ik een van de boodschappen die hij hier naar voren wilde brengen. Verder komt ook het lot steeds terug, die niet onomkeerbaar lijkt. Misschien juist door deze werkelijkheid te laten zien van de Banlieue in Parijs, zou het lot wel onomkeerbaar kunnen worden, i.p.v. gedoemd buitengesloten te blijven.