Film recensie: Pride & Prejudice (2005)

Over Pride & Prejudice is al veel gezegd en geschreven. De laatste verfilming uit 2005 is een goede reden om het verhaal van Elizabeth Bennet en Mr. Darcy weer eens aan te halen.

Inleiding

In de laatste verfilming van Jane Austens Pride & Prejudice kruipen Keira Knightley en Matthew Macfayden in de rollen van Elizabeth Bennet en Mr. Darcy. Naast bekenden als Donald Sutherland als Mr. Bennet en Judy Dench als Lady Catherine wordt het verhaal over trots en vooroordelen in een nieuw jasje gestoken. Met succes overigens.

In vergelijking met het boek

Zoals bij veel boekverfilmingen is het lastig het hele verhaal terug te brengen op het witte doek. Zo ook bij deze verfilming van Pride & Prejudice. Waar het boek heel uitgebreid is in haar beschrijvingen, is de film veel beknopter en lijkt alles in een aansluitend aan elkaar te gebeuren. In de film zijn, in tegenstelling tot een BBC-remake van Pride & Prejudice, veel boekpassages weg gelaten, wat natuurlijk voor de hand ligt. Een boek van bijna 500 pagina’s is onmogelijk in twee uur filmtijd te proppen. Het is de makers goed gelukt om een selectie te maken uit de belangrijkste passages. Het is een zeer mooi geheel geworden. Al is het begrijpelijk dat er in een zeer korte tijd veel op je afkomt, vooral personages, wat niet voldoende uitgediept is. Pluspunt van de verfilming is zeker dat er enorm veel citaten letterlijk uit het boek zijn overgenomen. De teksten zijn erg bij het originele gehouden, wat het historische tintje ook goed door terug komt. Waar de film stopt, gaat het boek nog even verder. Echter denk ik dat de makers van de film er goed aan hebben gedaan om het laatste stukje aan ieders verbeelding over te laten.

Mening

Omdat het verhaal al uitvoerig is beschreven in het aanverwante artikel over het boek zal het hier niet nogmaals geplaatst worden. De film legt erg de nadruk op de romantische kant van het verhaal. Door de prachtige kostuums en decors waan je je ook snel in de 19e eeuw. Met behulp van prachtige close-up shots van veelbetekenende blikken wordt het al gauw duidelijk dat er aantrekkingskracht is tussen de hoofdpersonen.

Een goed voorbeeld hiervan is de scène waarin Elizabeth door Darcy ten dans wordt gevraagd. Op het moment dat ze op de dansvloer staan, zijn ze eerst zeer beleefd tegen elkaar. Echter slaat de stemming al gauw over en is er een duidelijke ‘klik’ te zien waardoor ze beiden vergeten wat er om hen heen gebeurt en het lijkt alsof ze alleen op de dansvloer staan. Doordat de strijd maar ook de passie van het scherm spat, kan geen enkele vrouw ontkennen dat zij graag in de schoenen van Elizabeth Bennet had willen staan. Je vind het intens jammer dat de scène als zo snel afgelopen is.

Ook een van de laatste scènes, waarin Elizabeth en Darcy elkaar bij de opkomende zon tegenkomen voel je de ongemakkelijkheid die de etiquette van die tijd met zich meebracht. Je ziet twee mensen die immens veel van elkaar houden maar worden tegengehouden door goed gedrag en elkaar in eerste instantie niet eens aanraken.

Je wacht op de kus. En je blijft wachten. En op het moment dat je denk dat de kus komt… komt hij niet. Haast onbegrijpelijk, echter zeer gepast en aangepast aan de omgangsnormen van die tijd.

Muziek

In de film wordt op prachtige wijze gebruik gemaakt van de muziek. Precies op de goede plek, waar het een emotioneel of juist vrolijk tintje nodig heeft. De soundtrack staat vol met prachtige licht klassieke stukken die je het gevoel geven alsof je zelf weer helemaal in de film zit. Een mooi voorbeeld is de track ‘Leaving Netherfield’ welke in de film wordt gebruikt als overloop wanneer Mr. Bingley met zijn gevolg Netherfield verlaat om de winter in Londen door te brengen en er geen enkele aanwijzingen zijn dat hij in het voorjaar terug zal komen. Je voelt met de muziek het verdriet dat Jane Bennet, de oudste zus van Elizabeth en helemaal weg van Bingley, voelt wanneer ze beseft dat haar grote liefde uit haar leven zal verdwijnen.
Ook ‘Georgiana’ is een track die precies bij haar personage past. Georgiana Darcy, het zusje van, is jong, vrolijk en springerig, net zoals de muziek die daarbij gecomponeerd is. En dik compliment voor componist Dario Marianelli.