Filmrecensie: The Happening

The Happening is een drama uit 2008, geregisseerd door M. Night Shyamalan, met Mark Wahlberg en Zooey Deschanel in de hoofdrollen.

Inhoud

New York en Central Park worden opgeschrikt door vreemde gebeurtenissen: vanuit het niets raken mensen verward, herhalen ze hun woorden en plegen uiteindelijk zelfmoord. Een terroristische aanval, is de snelle conclusie en Elliot Moore, zijn vrouw Alma, zijn bevriende collega Julian en diens dochter Jess besluiten te vluchten. Na een tijdje reizen met de trein besluit Julian terug te keren om zijn vrouw te gaan halen in Princeton, zijn dochter bij het getrouwde koppel achterlatend. Terwijl ze via verschillende media vernemen dat de aanval zich verder verspreidt door het land, proberen ze samen met een grote groep mensen te voet te vluchten. Ondertussen wordt er via media en onder de vluchters steeds meer gespeculeerd over de oorzaak van de gebeurtenissen. Zal het koppel kunnen ontsnappen? En waarvoor zijn ze eigenlijk op de vlucht?

Cast

Personage	Acteur
Elliot Moore	Mark Wahlberg
Alma Moore	Zooey Deschanel
Julian	John Leguizamo
Jess	Ashlyn Sanchez

Beoordeling

Dit is een echt drama en daarmee wil ik niet het genre aanduiden maar mijn mening over deze weinig memorabele film. Om te beginnen zijn de acteerprestaties ondermaats. Mark Wahlberg laat weinig indruk na als biologieleraar maar was nog ietwat te pruimen. Zijn tegenspeelster Zooey Deschanel bakt er echter helemaal niets van: ze lijkt de hele tijd maar weinig geconcentreerd op haar spel. Er is ook absoluut geen vuur te vinden tussen de twee, ook met het dochtertje van Julian hebben ze maar weinig connectie. Het kan natuurlijk ook aan de personages liggen waar we maar weinig achtergrond van krijgen en die amper evolutie doormaken in de loop van de film. Sommige personages zijn ferm overdreven, ietwat belachelijk en anderen zijn veel te vriendelijk voor de omstandigheden. Zowat iedereen kwam bij mij onrealistisch over.

Het verhaal van mensen die vanuit het niets vreemd beginnen te doen en uiteindelijk zelfmoord plegen, vond ik mysterieus en best interessant. De uitwerking is echter weinig indrukwekkend. Het komt er eigenlijk op neer dat we de hele film door de hoofdpersonage volgen in hun vlucht van het mysterieuze fenomeen. Nergens in de film wordt er een uitleg gegeven aan het fenomeen maar men lanceert enkel vermoedens dat het door de natuur wordt geleid. En telkens er een verklaring wordt gegeven, wordt deze door de gebeurtenissen tegengesproken. Het blijft allemaal heel vaag, iets te mysterieus.

Om de hoofdpersonages een doel te geven, heeft M. Night Shyamalan er nog een flinterdun verhaaltje ingeweven over Alma die een tiramisu is gaan eten met een collega terwijl ze tegen Elliot had gezegd dat ze moest overwerken. Een tiramisu, hoe durft ze! En natuurlijk beseffen ze tussen de vreemde gebeurtenissen door hoe graag ze elkaar zien. Ik had echt het idee dat die verhaallijn er achteraf was tussengesmeten om toch maar wat romantiek in de film te brengen.

Het eerste deel van de film is eigenlijk nog wel leuk om te zien: je vraagt je af wat er aan de hand zou zijn en het is geheimzinnig. Maar het tweede deel, het deel na de belangrijkste verklaring van het fenomeen, gaat de film eigenlijk nergens meer heen. De personages hebben geen doel, er is geen grote ontknoping of indrukwekkend einde, en dan, heel plotseling, eindigt het.

Conclusie: interessante verhaallijn, ondermaatse uitwerking. Wat mij betreft je tijd niet waard.