The King Of Kong: A Fistfull Of Quarters

The King Of Kong: A Fistfull Of Quarters is een Amerikaanse documentaire uit 2007 over 'classic gaming' die zich richt op Steve Wiebe en Billy Mitchell die beiden gaan voor het wereldrecord op Donkey Kong.

Synopsis

Walter Day richtte Twin Galaxies op, een organisatie die zich bezig houdt met het bijhouden van topscores van video games. Eén van de recordhouders is Billy Mitchell die sinds de jaren '80 de topscores heeft op Donkey Kong en Centipede. Mitchell is iemand die graag zichzelf promoot als de 'Sauce King' van Florida vanwege zijn succesvolle lijn van 'hot sauces'. Mitchell vind dat zijn 'highscores' zijn grootste succes zijn. Zelf vraagt hij zich af of dat er dankzij zijn succes in zijn leven er ergens een persoon die zijn hele leven al tegenslagen heeft, omdat alle ballen de kant van Mitchell op gerold zijn. Aan de andere kant van de VS in Redmond, Washington woont Steve Wiebe.

Een man met een vrouw en twee kinderen die ontslagen werd bij Boeing juist toen hij het contract rond had voor zijn koopwoning. Nu werkt hij als een scheikunde leraar op een middelbare school. Zijn vrouw beschrijft hem als een tragisch persoon die ondanks zijn muzikale talenten het nooit gehaald heeft in de muziekindustrie, maar ook dankzij een blessure zijn honkbal-carrière moest opgeven. Tijdens zijn avondschool opleiding voor scheikunde leraar kocht Wiebe een Donkey Kong arcadekast om in zijn vrije tijd op te spelen.

Na een artikel te hebben gelezen over Mitchell zijn record op Donkey Kong (874.300) vind Wiebe, dankzij zijn mathematische talenten, een perfecte manier om een hoge score te halen met Donkey Kong. Hij haalt een topscore van 1.006.600 punten. De videotape die hij gemaakt heeft van zijn poging stuurt hij op naar Twin Galaxies. Mitchell, één van de juryleden bij Twin Galaxies stuurt zijn protégé Brian Kuh (die zelf gaat voor een topscore met Donkey Kong) langs bij Wiebe om zijn kast te controleren.

Die komt erachter dat Wiebe de kast heeft gekregen van Roy Shildt, de aartsvijand van Billy Mitchell aangezien deze een Missile Command score heeft, maar nooit erkend werd door Twin Galaxies. Deze vete is niet bekend bij Wiebe en deze ziet dan ook zijn score afgewezen worden door Twin Galaxies, dankzij zijn contact met Shildt.

Wiebe wordt uitgenodigd door Walter Day naar Funspot in Laconia, New Hampshire, om te laten zien dat hij het werkelijk kan. Wiebe reist af naar het oosten van de VS in de hoop dat hij live tegen Mitchell zou kunnen spelen en kan laten zien dat hij een betere score kan neerzetten. Ondanks dat Mitchell niet komt opdagen zet Wiebe een geweldige score neer. Tien minuten later arriveert er een videoband waarop Mitchell een hogere score neerzet dan Wiebe tien minuten geleden haalde. Een verslagen Wiebe kan niet geloven dat iemand op deze manier zijn wereldrecord vernietigd en de moeite niet eens neemt om op te komen dagen.

Negen maanden later komt Wiebe erachter dat Guinness World Records een aantal topscores wil publiceren en daarmee reist hij naar Hollywood, Florida om mee te doen aan een publieke competitie. Wiebe belt Mitchell in de hoop dat hij deze keer wel zijn titel komt verdedigen, maar Mitchell slaat dit aanbod af. Mitchell is verbouwereerd dat hij de hele VS afreist om een score neer te zetten en dat Mitchell dit vertikt, ondanks dat Billy Mitchell in Hollywood, Florida woont en zijn huis nog geen tien minuten van de arcadehal staat. Nog erger, Wiebe lukt het niet om het record te halen.

Toch biedt Day zijn excuses aan namens Twin Galaxies vanwege het gedoe met Mitchell en Shildt. In een 'coda' van de documentaire haalt Wiebe het wereldrecord in zijn garage met een score van 1.049.100 punten. Desalniettemin werd deze een jaar later weer verbroken door Billy Mitchell, die haalt maar liefst 1.050.200 punten.

Receptie

De film werd positief ontvangen door de critici.Robert Wilonsky (Village Voice) noemde de documentaire een "Miniature Masterpiece" en noemde de film één van zijn favoriete films van dat jaar (2007). Peter Travers van de Rolling Stone roemde de film vanwege het feit dat het verhaal over de gamers die geobsedeerd zijn met een topscore een metafoor is voor de teloorgang van de Westerse beschaving. Anderen zoals de bekende criticus Roger Ebert gaf de film 3 sterren en noemde het een "docuentary that is beyond strange".

De film is niet alleen een interessante kijk in de wereld van 'Classic Gaming', maar is ook nog zeer spannend opgebouwd. De emotionele lading wordt gegeven door de familie en vrienden van Steve Wiebe die zijn drang om een wereldrecord te halen wijten aan het feit dat hij faalde op veel andere dingen in zijn leven.Eén van zijn vrienden verteld dan ook dat als Steve faalt om iets te bereiken hij zich depressief voelt, omdat hij vind dat hij heeft afgedaan bij de mensen waar hij om geeft.

In eerste instantie was het de bedoeling van de filmmakers om een documentaire te creëren over meerdere 'gamers', maar kwamen tijdens de opnames tot de conclusie dat er geen verhaal in zat. Toen uiteindelijk bleek dat Mitchell niet wilde komen opdagen om zijn titel te verdedigen en dit leidde tot emotionele reacties vonden zij hun 'hoofdpersonages'.

De film brengt een sympathieke protagonist en een arrogantere antagonist, alhoewel volgens Wiebe dit niet expres zo gedaan is, maar slechts omdat hij en Mitchell gewoonweg per toeval in deze rol vielen. De film is inmiddels uitgebracht op dvd in de VS en in de GB.