Dirty Mind (Anatomie van Liefde en Pijn #2)

Dirty Mind is een Vlaamse speelfilm van regisseur Pieter van Hees met in de hoofdrol Wim Helsen in zijn speelfilm debuut. Naast hem spelen grote Vlaamse acteurs zoals onder andere Kristine van Pellicom, Peter van den Begin, Sien Eggers en Frank Focketijn. Deze film is het tweede deel in de trilogie 'Anatomie van liefde en pijn' die begon met 'Linkeroever'. De films zijn echter losstaand van elkaar.

Synopsis

Diego is een sukkelige jongeman die samen met zijn broer werkt op film en tv sets waar ze de speciale effecten verzorgen. Zijn broer Cisse is de stuntman, terwijl Diego meer achter de schermen werkt. Diego is niet echt tevreden met zijn leven en wil ook een stunt doen. Als deze mogelijkheid zich voordoet gaat het grandioos mis en Diego belandt in het ziekenhuis.



De artsen zijn zeer serieus over de klap die hij heeft gemaakt, maar Diego voelt zich geweldig. Hij noemt zichzelf Tony T. en onpopt zich als iemand die iedere uitdaging aangaat, een rokkenjager is en zich niet bekommerd om de mensen om hem heen.
De artsen gaan op zoek naar de oorzaak. De diagnose is dat Diego een frontaal syndroom heeft. Een zeldzame aandoening waar mensen dankzij een grote fysieke klap een ander persoon worden. Diego/Tony wordt eerst wel gewaardeerd door zijn omgeving, maar na een tijdje begint Tony ook zijn mindere kant te tonen. De doktoren, de familie en vrienden van Diego/Tony T. gaan op zoek naar een oplossing, terwijl Tony zijn nieuwe leven eigenlijk wel best vind.

Receptie

De film kwam uit in de Vlaamse bioscopen op 29 januari 2009 en zal worden uitgebracht in Nederland op 16 april 2009. De film werd in Vlaanderen goed ontvangen onder andere door de Humo die de film zeer goed vond en zeer te spreken was over de acteerprestaties. Vooral die van cabaretier Wim Helsen die hier zijn speelfilmdebuut maakt.

De mix van genrestijlen is wellicht niet voor iedereen en sommigen speculeren ook dat de visuele stijl van Van Hees een misstap was. De film is zeer korrelig vanwege een speciaal ontwikkelingsproces. Anderen zoals Twitchfilm.com lauwerde juist de visuele stijl en vergeleek het camerawerk van Jan Vancaillie met dat van Christopher Doyle, een bekroonde cinematograaf van onder andere films van Wong Kar Wai. Een compliment wat zeker niet mis is.