Dvd-bespreking: The Triangle

'The Triangle' is een erg genietbare miniserie die speciaal voor het SciFi Channel werd gemaakt, maar productiewaarden kent die het tv-gemiddelde ver overstijgen. Met een verstoring in het tijd-ruimtecontinuüm binnen de Bermudadriehoek zal deze serie van in totaal ongeveer 4 uur bovendien heel veel sf-fans aanspreken.

Het verhaal

Terwijl dierenbeschermingsactivist Meeno Paloma (Lou Diamond Phillips) samen met zijn Greenpeaceteam een walvisvaarder probeert te stoppen, gebeurt er iets bizar: het schip wordt in tweeën gebroken door een enorme, onbekende kracht, waarna ook de sloep van Meeno kapseist. In het ziekenhuis krijgt de man bezoek van boulevardjournalist Howard Thomas (Eric Stolz), die al jarenlang bericht over de Bermudadriehoek waar het incident plaatsvond. Howard is echter geen ‘believer’ en reageert dan ook pragmatisch wanneer hij door de steenrijke Eric Banerall (Sam Neill) wordt aangeworven om uit te zoeken wat er met diens verdwenen handelsschepen is gebeurd. De opdracht is simpel: indien de journalist en een door Banerall samengesteld team er in slagen om te ontdekken wat er aan de hand is, krijgt elk van hen 5 miljoen dollar. Het groepje experts bestaat buiten Howard uit drie anderen: de onverschrokken meteoroloog Bruce Geller (Michel E. Rodgers), paragnost Stan Lathem (een zoals altijd enigmatische Bruce Davison) en de knappe, maar zopas wegens een te groot rechtvaardigheidsgevoel ontslagen oceanograaf Emily Patteson (Catherine Bell, het best gekend van de 203 afleveringen van JAG waarin ze luitenant-kolonel Sarah MacKenzie vertolkte). Aanvankelijk gelooft het viertal niet in de stelling dat er onverklaarbare dingen plaatsvinden in de Bermudadriehoek, maar al snel ontdekken ze dat er wel degelijk een soort scheur is ontstaan in het tijd-ruimtecontinuüm… iets wat ook Meeno ontdekt wanneer plots blijkt dat hij vader is van een tweede kind…

Bespreking

The Triangle is een miniserie van 3 afleveringen die in totaal 255 minuten (4 uur en 15 minuten) duren en speciaal voor het SciFi Channel werden gemaakt. Vaak voorspelt dat weinig goeds, maar scenaristen Dean Devlin (Stargate, Independence Day, The Patriot, The Librarian), Rockne S. O’Bannon (The Twilight Zone, SeaQuest DSV, Alien Nation) en Bryan Singer (X-Men, X2, House M.D., Superman Returns, Valkyrie) kunnen op heel wat krediet rekenen in Hollywood en wisten de producers blijkbaar te overtuigen om een behoorlijk groot budget los te weken, waardoor de speciale effecten in The Triangle er erg goed uitzien. In tegenstelling tot de standaard troep die we soms op het SciFi Channel te zien krijgen, draait deze miniserie niet echt om actie of horror, maar wel om een (pseudo)wetenschappelijk gegeven. Wie wat van fysica en quantummechanica kent, weet immers dat er meer dan vier dimensies zijn en dat tijdreizen er wel eens toe zou kunnen leiden dat men in een andere vertakking van de realiteit terechtkomt, waardoor er niet echt iets verandert in de werkelijkheid waaruit men oorspronkelijk vertrokken is. Nadat de personages in The Triangle beginnen te beseffen dat ze te maken hebben met een dimensionale scheur in het midden van de Bermudadriehoek, moet elk van hen zijn of haar eigen voorbije overtuigingen over het paranormale herzien. Terwijl ze proberen uit te zoeken wat er precies voor zorgt dat de werkelijkheid in de buurt van de Bermudadriehoek onderhavig is aan allerlei fluctuaties, wordt elk van hen middels verschillende subplots verder uitgediept. Dat zorgt er soms voor dat het verhaal wat aan kracht en dwingendheid inboet, waardoor de aandacht hier en daar dreigt te verslappen, maar een groot minpunt is dit niet, aangezien elk van de protagonisten op die manier veel geloofwaardiger wordt.

Naarmate de miniserie vordert, steunen de scenaristen steeds vaker op toevalligheden en het soort moeilijk te verteren aannames die sommige mensen hoofdpijn bezorgen. Zo worden enkele personages na een verandering in de werkelijkheid opeens in een andere situatie gegooid, maar met hun geheugen intact. Persoonlijk zouden we het geapprecieerd hebben als de makers moeite hadden gedaan om uit te leggen waarom zij zich nog alles herinneren, terwijl de mensen in hun buurt volledig onwetend lijken te zijn. Zelfs een bij de haren getrokken pseudowetenschappelijke uitleg (‘we bevonden ons dichtbij de bron’ of zo) zou welkom geweest zijn. Dat het creatieve team toch verwacht dat de kijkers de premisse zullen slikken, heeft veel te maken met de uitstekende speciale effecten, de goede vertolkingen, de goed uitgediepte personages en het verder vrij intelligente script, dat weigert om het publiek te behandelen als een groepje idioten. Het resultaat is een redelijk spannende miniserie met hoge productiewaarden. The Triangle is niet altijd evenwichtig, maar won terecht een Saturn Award voor beste televisiepresentatie en een Emmy voor uitstekende speciale visuele effecten. Dat ook Sam Neill en Catherine Bell bijna in de prijzen vielen voor hun vertolkingen, zegt verder genoeg. Niet zonder foutjes, dit The Triangle, maar zeker de moeite waard om eens te bekijken. ***

Extra’s

Spijtig, maar The Triangle heeft zeker niet het bonusmateriaal gekregen die het verdient. Je zou denken dat meer dan vier uur film garant staat voor behoorlijk wat extra’s, maar in de plaats krijgen we enkel interviews met de voorspelbaar enthousiaste Lou Diamond Phillips, Eric Stoltz, Sam Neill en Catherine Bell. Verwaarloosbaar, dus, en een gemiste kans. 1/2

Technische details

Technisch is er erg weinig aan te merken op The Triangle. De speciale effecten zijn, zoals gezegd, van een zeer hoog niveau voor een tv-productie en komen uitstekend tot hun recht in de ‘anamorphic widescreen transfer’, al hangen er in een van de slotscènes net iets teveel vliegtuigen in de lucht. De ietwat donkerdere kleuren passen uitstekend bij het verhaal, maar zo nu en dan zijn de scènes die plaatsvinden in de duisternis iets te zwart, waardoor je als kijker te weinig details kunt zien. Een van de sterkste technische punten is verder de erg goede soundtrack en de stevige geluidseffecten, die perfect worden weergegeven in Dolby Digital 5.1 (of 2.0, voor wie geen surroundsysteem heeft). Knap.

Technische fiche

• Regie: Craig R. Baxley
• Scenario: Dean Devlin & Bryan Singer (verhaal), Rockne S. O’Bannon (teleplay)
• Productie: Volker Engel, Kelly Van Horn, Marc Weigert
• Cinematografie: David Connell
• Muziek: Joseph LoDuca
• Montage: Sonny Baskin

Artistieke fiche

• Eric Stoltz
• Catherine Bell
• Lou Diamond Phillips
• Bruce Davison
• Michael E. Rodgers
• Sam Neill
• Lisa Brenner
• John Sloan

***