One A.M. van Charles Chaplin

One A.M. is een film uit 1916. De film werd geregisseerd door Charles Spencer Chaplin junior, beter bekend als Charlie Chaplin. Hij was uniek in de mate van controle die hij uitoefende op de ontwikkeling van zijn eigen films. Charlie zei ooit: “All I need to make a comedy is a park, a policeman and a pretty girl.”

Charles Chaplin

In deze film schittert hij voor de eerste keer alleen, buiten een kleine rol van de taxichauffeur (gespeeld door Albert Austin) aan het begin van de film. In dit opzicht kan je al zeggen dat One A.M. een unieke film is. Het is zijn eerste solo performance. Chaplin’s grote voorbeeld was Max Linder, het pseudoniem van de Franse acteur Gabriel-Maximilien Leuvielle. De gelijkenissen zijn dan ook treffend. Chaplin is een van de invloedrijkste sterren in de geschiedenis van de film. Terwijl Harold Lloyd aan klokken hing en Buster Keaton zich door complexe situaties manoeuvreerde, werd Chaplin een grote ster door zijn improvisatievermogen.

Komedie, een van de oudste genres

One A.M. is een komedie. Komedie is een van de oudste toneelgenres, wat later is overgewaaid naar de televisie. De komedie op het witte doek werd geboren in 1895 toen de gebroeders Lumière de film ‘L’Arroseur Arrosé’ uitbrachten. In deze film trapt een kwajongen op een tuinslang. Dat dit een groot succes werd, kunnen we afleiden uit het feit dat de komedie nu nog steeds populair is. Het genre domineerde in de begintijd van de stomme film, omdat er geen geluid voor nodig was om effect te hebben. Het kan gaan van visuele slapstick tot verbale gevatheid.

Slapstick

One A.M. is een goed voorbeeld van slapstick. Het is een soort komedie waarin lichamelijke acties de hoofdrol spelen. Er is sprake van een klassieke cameravoering. Men maakt gebruik van close-ups op de juiste momenten. Dit gebeurt in functie van de grap. Een goed voorbeeld hiervan is wanneer Chaplin struikelt over een opgezet dier. Charlie Chaplin wordt in de film begeleid door muziek, wat ook een kenmerk is van slapstick. Zijn manier van acteren is heel theatraal. Het komt niet realistisch over, wat dan ook de bedoeling is bij slapstick. Het verhaal is ongecompliceerd. In deze film is de dronken Chaplin in oorlog met de excentrieke verzameling in zijn huis. Dit zorgt dus voor de nodige valpartijen en pijnlijke situaties. Het personage dat Chaplin vertolkt, evolueert niet in de film. Het is overduidelijk een typetje. We noemen dit ook wel een flat character. Dit zijn personages met een vereenvoudigd karakter. Er wordt weinig over gezegd, wat ook het geval is in de film van Chaplin.

Beoordeling

Chaplin beschouwde de periode dat hij werkte voor Mutual Film Corporation, als een rooskleurige periode. Dit kan je zeker afleiden uit de prachtige films die hij toen produceerde. Chaplin was dan ook een duizendpoot die alles aankon. We kunnen dus wel zeggen dat Chaplin een icoon is in de geschiedenis van de film. Dankzij deze film zal hij in ons geheugen blijven hangen als de man die liever naar boven gaat met zijn kapstok dan met de trap.