Bay blijkt even zo grote held als Optimus Prime

Recensie Transformers. Over de naïeve arrogantie van zelfingenomen filmcritici. Samen met producent Steven Spielberg heeft de vaak bekritiseerde regisseur Michael Bay Transformers, een van de meest succesvolle tekenfilmseries uit de jaren negentig, naar het witte doek ‘getransformeerd’. Het eindresultaat mag er zijn, de waardering bij de fijnproevers blijft helaas uit.

Hype in de jaren negentig

Gedurende mijn kindertijd slokte twee passies veruit het meeste van mijn tijd weg: voetballen en de televisie. Groot fan was ik in de jaren negentig van getekende Amerikaanse actieseries als G.I. Joe, Heman, Spiderman, X-Men, Batman en Transformers. Deze populaire tekenfilmseries, die mij tot frustratie van mijn moeder uren achtereen aan de buis deden kluisteren, hanteerden allen hetzelfde recept: de strijd die dappere, sympathieke helden voerden met de slechteriken die over de rug van onschuldige mensen de macht (op aarde) wilden grijpen. Uiteraard wonnen de goeden het na een heroïsche strijd altijd maar weer net van de kwaden.

Ook ik was een jongetje dat de grootse gebeurtenissen die ik waarnam op de televisie zelf wilde naspelen. Op microniveau ging ik in mijn eigen kamer de strijd aan met het kwaad middels actiefiguren die ik na lang zeuren bij mijn moeder had gekregen. Daarmee was ik een perfect prototype van de doelgroep waarmee Japanse speelgoedfabrikanten rijkdom vergaarden. De hitserie Transformers was hiervan het lichtend voorbeeld. De merchandising rondom Transfomers nam in de jaren negentig immense proporties aan. Nadat drie pilot afleveringen van deze serie redelijk onverwachts in de Verenigde Staten uitgroeiden tot een hype onder de jeugd speelde de commercie hier perfect op in.

Transformers bestaan uit twee soorten robots: de Autobots (de goede) en de Decepticons (de kwaden). De spectaculaire, lichtjaren durende oorlog tussen deze rivaliserende groepen ontaard uiteindelijk in een clash op moeder aarde. De gewetenloze Decepticons vormen een bedreiging voor de mens, die echter beschermd worden door Autobots: deze moraalridders worden geleid door Optimus Prime, die hiërarchisch gezien de zelfde rol bekleed als Grote Smurf doet bij de smurfen. Kenmerkend voor zowel de Autobots als de Decepticons is dat ze zich vermommen als auto, straaljager of tank en bij tijd en wijlen uit hun schild kruipen en transformeren in torenhoge vechtjassen van robots.

Vertaling naar het witte doek

Deze onwezenlijke ingrediënten vormden de basis voor een ongekende hype in de jaren negentig die uiteindelijk enkele jaren zal duren. Toen mij het nieuws bereikte dat Steven Spielberg (producent) en Michael Bay de techniek rijp genoeg vonden om deze spectaculaire tv serie eindelijk te verfilmen voor het witte doek was ik in eerste instantie erg huiverig. Immers, het verhaal achter de Transformers is in vergelijking met Science Fiction films als Star Wars en War of the Worlds compleet ridicuul te noemen. Bang was ik dat Bay de tv serie wilde verkrachtten door een bloed serieus verhaal met te veel moraal te creëren.

De negatieve recensies

Voordat ik een film bezoek lees ik geregeld recensies van quasi intellectuele recensenten, die mij negen van de tien maal van een bezoek weerhouden. Wie blind vaart op het oordeel van recensenten zal slechts de low budget films in het plaatselijke filmhuis bezichtigen. Blockbusters worden geregeld als paria behandeld door het kritische journaille.

Het oordeel dat de recensenten van intellectuele kranten als Volkskrant en NRC velden over Transformers viel me zwaar. De critici kraakten de film. Dit weerhield me echter niet van het kopen van een kaartje. Ik wilde mijn jeugd sentiment nieuw leven in blazen en me dolgraag weer dat kleine jongetje voelen dat op het puntje van de bank genoot van de heroïsche gevechten tussen Optimus Prime en oer slechterik Megatron.

Gelukkig bleek mijn angst (dat de film me een ander en dus verkeerd gevoel zou bezorgen dan de tv serie deed) ongegrond. De transformers leken levensecht en gedroegen zich zoals in de tekenfilm. De strijd tussen goed en kwaad werd met een overdaad aan prachtige, realistisch ogende actiescènes overgebracht. De juist gekozen soundtrack, geleverd door Linkin Park (What I’ve done), versterkte mijn goede gevoel.

Ik voelde me gelukkig twee uur lang die kleine jonge die genoot van een inderdaad onzinnig plot (en ja, sommige actiescène’s slaan inderdaad nergens op en zijn letterlijk onnavolgbaar), dat in dienst stond van een onverstelbaar mooi spektakel. Gelukkig was het niet andersom. Bay is wat mij betreft een held en hij heeft mijn jeugdliefde absoluut nieuw leven in geblazen.

De verzuurde critici gaan er prat op dat actie in dienst moet staan van het verhaal en keurden de film dus massaal af. Jammer. Ik vind deze houding getuigen van een elitaire en arrogante houding. Films (en met name blockbusters) zijn er voor het gewone volk. Daarbij is het jammer dat de recensenten van De Volkskrant en het NRC Handelsblad zichzelf blijkbaar veel te serieus nemen. Alsof ze culinair recensent zijn en worden neergezet bij Mc Donalds uiten ze hun onvrede over de voorgeschotelde maaltijd. Dit getuigt van weinig inlevingsvermogen en in mijn ogen zelfs domheid. Bovendien, af en toe een maaltijd nuttigen bij Mc Donalds of Burger King is helemaal niet verkeerd. Jezelf af en toe domweg laten overrompelen op het witte doek ook niet. Vooral als jezelf weer even waant in de mooiste tijd van je leven: de onbezorgde kindertijd. © 2007 - 2009 Remkock, gepubliceerd in Filmrecensies (Muziek en Film) op 16-07-2007, laatst gewijzigd op 17-07-2007. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Remkock is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• Transformers de film: Gebaseerd op de lijn van Hasbro speelgoed, de film Transformers, die de lol in naar de bioscoop gaan, terug zal brengen. Het is een mengeling van komedie met robot aktie en een vleugje…
• De sub-prime hypotheek: Nog niet zo heel erg lang kent Amerika een heel ongewone hypotheekvorm. De sub-prime hypotheek, waarbij in het begin een lage rente betaald wordt en wat langzaamaan oploopt. Het bijzo…
• Goedkoop vliegen naar Montego Bay - Jamaica: Let op de low budget maatschappijen Air Berlin en Jetairfly die met goedkope vliegtickets Jamaica een stuk dichterbij brengen. Ze vertrekken respectievelijk uit D…
• De unieke stijl van Film Noir: De Film Noir. Er is heel weinig bekend over dit genre, terwijl het in de jaren ’40 zo populair was. Daarom is hieronder het genre eens uitgediept.
• Quantum of solace: De 22e Bond film draait nu al weer sinds 6 november in de Nederlandse bioscopen. Deze bond film is de eerste die als vervolg komt op het voorgaande deel en is de tweede Bond film voor Dani…