'Wavumba': jeugdherinneringen aan een Keniaanse fantasie

In de close up zijn de groeven in het gezicht van de oude man goed te zien, als een kustlijn waar het water tegenaan heeft geslagen. De handen zijn gerimpeld als de rimpels die je op je vingers ziet als je ze lange tijd in het water hebt gehouden. Wavumba, zij die naar vis ruiken. ‘Wavumba’ is een film die verhaalt over de liefde voor de zee, de cultuur van mythes en tradities. Maar bovenal is het een film over doorzettingsvermogen, zelfvertrouwen en (bij)geloof.

Uitbeelding van jeugdherinneringen

Regisseur Jeroen van Velzen groeide op in Kenia en droomde weg bij het idee aan de wereld waar de geesten en de mensen elkaar ontmoeten. De mens en de geesten waren als spiegelbeelden van elkaar, de baobab boom, een boom met wortels in de lucht werd met de geesten gedeeld zodat ook zij in de schaduw konden zitten. Het waren verhalen die de schoonmaakster hem vertelde. De basis voor de film is een soort van innerlijke monoloog, waarin Van Velzen zijn jeugdherinneringen aan die verhalen wil uitbeelden. In de verhalen was er een man waar hij het meest naar opkeek en dat was de leider van de Wavumba, zij die naar vis ruiken. Het beeld dat Van Velzen had van deze man wilde hij projecteren op de oude Keniaanse visser, Masoud.

Heldendaden van een haaienvanger

Masoud is niet de man die Jeroen voor ogen had als leider van de Wavumba. Masoud is een stugge brompot, maar ook een perfectionist. Hij is de enige die nog volhardt in de queste om een grote haai te vangen. Dag en nacht trekt hij verder de zee in, hij gaat op zoek naar het beste aas en trotseert daarvoor giftige koraalriffen en snijdende schelpen. In zijn ogen zie je zijn vastberadenheid om door te gaan, hij zal die haai vangen, koste wat het kost. Hij vertelt op levendige wijze over zijn heldendaden en toont zijn opgelopen wonden in de strijd tegen de haai, de octopus en de zeeslang.

De wereld van de mensen en de wereld van de geesten

Naast de regisseur zelf doen vier Keniaanse vertellers hun verhaal en dat doen ze zo beeldend en met zoveel plezier dat het zeer begrijpelijk is dat Van Velzen deze verhalen in een film heeft willen vastleggen. Als resultaat van een prima montage vullen de verschillende vertellingen elkaar erg goed aan. Zo is er het moment dat Masoud tegen Juma tekeer gaat; alles wat Juma doet is fout. Terwijl zij kibbelen vertelt een vrouw over de twist tussen een grote, maar oude visser en een dikke, jonge man die zijn metgezel is tijdens de vangst. De geesten vinden het stel zo opmerkelijk dat zij hen alles bieden en naar het rijk van de geesten halen "en daar leefden ze nog lang en gelukkig".

De poging maakt gelukkig

De zoektocht naar de haai en de vangst van de haai staat centraal in deze film, maar zoals producent Digna Sinke in de Q&A na de vertoning zegt: “het gaat er niet om dat de haai wordt gevangen, het gaat erom dat je probeert de haai te vangen en dat maakt je gelukkig”. De film 'Wavumba' valt onder het programmaonderdeel "Bright Future"bij het Internationaal Filmfestival Rotterdam. De film beleefde hier haar première op 26 januari 2012. 'Wavumba' is nog drie maal op het festival te zien, kijk voor de data en tijden op de website van het filmfestival .