Harvey Keitel : de carrière van een karakteracteur

Harvey Keitel (°1939) is een van de opvallendste acteurs in de Amerikaanse cinema. Hij staat vooral bekend voor zijn vertolkingen van geroutineerde gangsters, maar dankzij zijn veelzijdigheid kan hij ook meer genuanceerde personages aan. Of hij nu gewelddadige of gematigde rollen speelt, imponeren doet hij altijd. De twee belangrijkste ankerpunten in zijn carrière zijn de regisseurs Martin Scorsese en Quentin Tarantino. Harvey Keitel werd geboren in Brooklyn, New York, als zoon van Joodse immigranten. Na een periode in het Amerikaanse leger besloot hij om zich op acteren toe te leggen. Aan de filmschool maakte hij kennis met de jonge, ambitieuze filmstudent Martin Scorsese.

Scorsese

Harvey Keitel en Martin Scorsese raakten bevriend en werkten meteen samen in "Who's that knocking on my door ?"(1967), het debuut van Scorsese. Keitel kreeg de hoofdrol in de film, net als in Scorsese's doorbraakfilm "Mean Streets" (1973), waar hij een jongeman speelt die verscheurd wordt door zijn criminele aspiraties en zijn religieuze overtuiging. Deze film bracht ook Robert De Niro op het voorplan. Het trio vrienden zette hun samenwerking verder in de klassieker "Taxi Driver", waarin De Niro de hoofdrol kreeg. Keitel speelde de rol van Matthew (alias "Sport"), de souteneur van de prostituee "Iris", gespeeld door de jonge Jodie Foster.

Na de mislukte cast voor de hoofdrol in "Apocalypse Now" van Francis Ford Coppola, werd het een beetje stil rond Harvey Keitel. In de jaren tachtig speelde hij hoofdzakelijk in minder bekende films. In het begin van de jaren negentig kwam hij sterk voor de dag in Bugsy (1991) en in Bad Lieutenant (1992), maar het was de jonge, bevlogen regisseur Quentin Tarantino die Keitels carrière een boost van jewelste gaf.

Tarantino

Tarantino, die zich toen nog volop een weg naar de top aan het timmeren was, koos Keitel voor de rol van Mr. White in het gangsterepos "Reservoir Dogs" (1992). Keitel maakte zo een indruk op Tarantino dat hij ook in zijn volgende film "Pulp Fiction" (1994) een belangrijke rol kreeg. Keitel kroop in de huid van "probleemoplosser" Winston Wolfe en zette een onvergetelijke acteerprestatie neer, terwijl "Pulp Fiction" een absolute cultfilm werd. Keitel zorgde later voor een sterk staaltje acteren door in een volgende Tarantino-film "From dusk till dawn" (1996) de rol te spelen van de vreedzame, vergevingsgezinde dominee Jacob Fuller.

Deze indrukwekkende vertolkingen wierpen hun vruchten af. Midden jaren negentig werd Keitel een zeer gegeerd acteur en zijn naam komt dan ook voor op talrijke kwaliteitsfilms uit die periode. Keitel bewees dat hij veel karakters aankan. In "Smoke" (1995) en "Blue in the face" (1995) mag hij zich uitleven als de sympathieke eigenaar van een sigarenwinkel in zijn geboortestad Brooklyn. Ook als politieman komt Keitel goed uit de verf, zoals in "Clockers" (1995) en in "Copland" (1997), waarin hij trouwens weer verenigd werd met zijn maatje Robert De Niro.

Andere hoogtepunten

• The piano (1993)
• City of Industry (1997)
• Holy Smoke ! (1999)
• The path to 9/11 (2006)