De verschillende gezichten van metal

Metalmuziek is een genre met vele kanten. Mensen associeren het snel met een hoop lawaai en geschreeuw over Satan. Dit hoeft echter niet altijd zo te zijn. Ook de metalmuziek kan – op haar eigen manier – vredelievend zijn.

De ontwikkeling van metal

Metal heeft zich door de jaren heen op een merkwaardige manier ontwikkeld in allerlei subgenres.Tussen eind jaren ’60 en begin jaren ’70 werden de poorten geopend door bands als Led Zeppelin en Black Sabbath. De roots van het genre liggen in de bluesrock, die zich ontwikkelde naar hardrock. Hardrock wordt gekenmerkt door een hard en snel geluid, met elektrische gitaren in de hoofdrol. Vaak wordt dit genre direct in verband gelegd met (heavy) metal, maar toch is het iets anders. De hardrock gaat namelijk nog steeds uit van de oude blues-schema’s. Het ritme heeft nog een zeker swinggevoel, terwijl het bij metal draait om harde gitaarriffs met een sterke melodie. Ook gebruikt de hardrock, in tegenstelling tot de metal, lange aanslagen die hij laat uitklinken en naspelen. Dit verschil is zeker te herkennen.

De muziek ontwikkelt zich steeds verder en wordt ook structureel steeds beter. Het genre begint erkend te worden en wordt constant uitgebreid met nieuwe bandjes. De metalmuziek wordt een manier om je af te scheiden van de rest. Hierdoor ontstaan er steeds meer extreme metalbands. Waarschijnlijk heeft metal hier zijn naam aan te danken.

Trash metal

Een vorm van extreme metal is trash metal. Trashmetal heeft invloeden vanuit de punkmuziek en gaat door merg en been met zijn schreeuwerige zang. De gitaren klinken als machinegeweren en de muziek is een stuk sneller dan gewone metal. Hierdoor komt het een stuk agressiever over. Dit genre ontstond begin jaren ’80. De meest kenmerkende trash metalband is Slayer.

Death metal

Nog extremer dan trash metal is death metal. Dit subgenre is geobsedeerd door dood en verderf. Death metal kent lage, diepe klanken. Vaak wordt er gegrunt: een grommend, rochelend en vaak onverstaanbaar geluid. De bands die waarschijnlijk als eerste genoemd worden wanneer iemand over death metal spreekt, zijn bands als Death, Posessed en Master.

Black metal

Black metal is één van de metalgenres die ook daadwerkelijk aan satanisme doet. De gruntstem wordt vervangen door een hoge en schrille zang. De black metal komt met name uit Noorwegen. In Noorwegen bevinden zich de meeste metalbands die hun gevaarlijke, angstaanjagende naam waarmaken.

Symfonische metal

De symfonische metal is een genre dat binnen de subgenres voorkomt, met name binnen power metal, gothic metal en black metal. Dit genre past elementen in de harde, agressieve muziek toe die klinken als een klassieke symfonie en brengen op deze manier contrast aan. Het wordt soms daadwerkelijk door een orkest gespeeld, maar meestal wordt er alleen voor gezorgd dat het hierop lijkt.

Power metal

Power metal kenmerkt zich door zijn snelheid, maar is echter veel melodischer. Power metal is een relatief vrolijke variant. De tekst is minder doemdenkend en heeft vaak onderwerpen als kosmologie, science fiction, mythologie en fantasie. De zang is over het algemeen hoog en zuiver. Sonata Arctica en Kamelot zijn goede voorbeelden van power metalbands.

Gothic metal

In de gothic metal komen een heleboel tegenstellingen naar voren. De invloeden van extremere metal zijn nog te horen in de zware, logge gitaren, maar aan de andere kant hoor je de vaak hoge, zuivere en vrouwelijke zang. Er wordt veel gebruik gemaakt van klassieke instrumenten als de viool. Uitganspunt voor de gothic metal is de fascinatie voor het mystieke en occulte. Populaire gothic metalbands zijn bijvoorbeeld Within Temptation, Nightwish en Epica.

Glittermetal

Een subgenre dat zich vooral op uiterlijk vertoon richt, is de glittermetal. Voorbeelden hiervan zijn Kiss, Alice Cooper en Mötley Crüe. Deze bands staan bekend om hun extravagante make-up en opvallende kapsels. Hiermee trekken ze veel aandacht. Je zou dus kunnen zeggen dat dit de commerciële tak van de metal is.

Metal en commercie

De metal in zijn totaal heeft een luidruchtig, angstaanjagend imago. Dit hoeft echter niet terecht te zijn. Er zijn bands die dit inderdaad nastreven. Sommige van deze bands zijn satanistisch ingesteld en verwerken dit in hun teksten. Er zijn ook bands die net alsof doen, waarbij dat imago alleen bij de act hoort. Ze willen alleen zo krachtig mogelijk overkomen en de aandacht van de media trekken met hun opvallende vertoningen. Het gaat ze niet om de opvatting die erachter hoort. Deze mensen zelf zijn dus niet satanistisch. Daarnaast zijn er ook nog de metalbands die dit helemaal niet proberen na te streven, bij wie het vooral om de muziek gaat.

Metalconcerten

Metalconcerten staan er over het algemeen om bekend dat er veel gedronken wordt, veel drugs gebruikt wordt en dat er veel agressiviteit aanwezig is. Drank en softdrugs zijn er inderdaad vaak wel te vinden, maar agressiviteit is zeker niet noodzakelijk. Dit idee komt waarschijnlijk van de pit, een gebied voor het podium waar de bezoekers van het concert zogenaamd “vechten”. Mensen slaan wild om zich heen en lopen tegen elkaar op. Dit wordt moshen genoemd. Het is echter een ongeschreven, maar strenge regel dat je je ellebogen niet gebruikt, geen mensen onder de middel of boven de schouders stoot, en dat je een ander overeind helpt wanneer hij of zij gevallen is. Gewonden in de pit zijn zeer
zeldzaam.

Er leeft een hecht en uitgesproken groepsgevoel onder de muzikanten en het publiek. De meeste metalfans vinden respect en begrip heel belangrijk en zijn vooral intensief bezig met muziek. Natuurlijk zijn er uitzonderingen, maar je kunt je
afvragen of dit per definitie met de muziek te maken heeft.

Conclusie

Metal heeft dus zeer veel verschillende gezichten, zowel in de muziek als in de achtergrond. Het kent honderden genres – teveel om te bespreken – die allemaal hun eigen achtergrond kennen. Bij elk genre hoort een ander soort publiek. Dit zijn soms totaal verschillende types. Ook de muzikanten verschillen veel onderling, en er zijn geen twee
metalconcerten hetzelfde.