Hairspray: feel good musical

Sinds 27 september 2009 op de planken Met veertig musicaltalenten en tientallen betrokkenen achter de schermen trekt de musical Hairspray avond aan avond volle zalen. Een verslag.

Wervelend

Met Hairspray maakten producer Albert Verlinde en choreograaf George Martin een verbluffend staaltje theater. Hoewel ook Grease onder regie van Martin viel, overtreft Haispray mijn verwachtingen. Onder het maken van enerverende dansen zingen de sterren alle songs life. Dat maakt van Hairspray een wervelende show vol passie en ritme.

Zestiger jaren

Met petticoats, Jacky Kennedy-look en uiteraard zwart t.v. laat Haispray de zestiger jaren herleven. De tijd dat Amerika met Obama een zwarte president kreeg ligt nog ver in het verschiet.

Het is 1962: de tijd van de eerste mens in de ruimte, Martin Luther King, Che Guevara, en rebelse jongeren. Met hun dans en muziek zetten ze zich af tegen ouders en maatschappij. Het mollige meisje Tracy Turnblad (Esméee van Kampen) droomt ervan om op als danseres door te breken in de populaire Corny Collins show. Daar bindt ze de strijd om de titel miss Baltimore. In het Twiggy-tijdperk lijken Tracy’s kansen al bij voorbaat verloren. Superslank is goed maar superdik helemaal fout.

Superslanke dennen

Wat Tracy op al die ‘superslanke dennen’voor heeft is haar tomeloze enthousiasme. Bij Tracy gaat het niet om het uiterlijk maar vooral om haar innerlijk. Bij mannen raakt ze een snaar die haar al snel tot in de hogere regionen van de showbizz plaatst. Maar of ze zal winnen…?

Tracy zou Tracy niet zijn als ze al die roem voor zichzelf opeist. Ze wil vooral ook negers in haar succes laten delen. Anders dan zoveel van haar tijdgenoten vindt Tracy dat ieder mens gelijke kansen moet hebben. Ongeacht zijn huidskleur. Al deze strijd vindt ook weerklank in de prachtig vol passie gezongen souls van deze musical.

Baltimore

De musical doet als een zoete droom al je zorgen vergeten. Gebaseerd op ware feiten toont het op lichtvoetige wijze de strijd om een wereld waarin blank met zwart mag dansen. Vandaar dat de musical in Baltimore speelt. Daar weigerde het lokale t.v. station elk programma waaraan ook zwarte mensen voorkwamen.

Vlak voor de pauze komt deze strijd voor het voetlicht wanneer zwarte en blanken in opstand komen. In een protestmars lopen ze rond met borden waarop we diverse leuzen lezen. Maar ook hier blijft alles lichtvoetig waardoor het publiek steeds weer schaterlacht.

Want wat te denken van leuzen zoals ‘Pik wit en spier zwart’, en ‘zwart telt ook op t.v. mee’. Dat brengt meteen de seksuele revolutie en de beperkte media in beeld. De gelijke burgerrechten van Abraham Lincoln waren nog lang geen realiteit. Ontroerend is de soulsong ‘op het pad naar de vrijheid worden negers niet gespaard.’ Veelbetekenend zijn ook de woorden: ‘Jullie eer ligt in het duister’.

Grease

Ondanks die diepere ondertoon blijft Hairspray een grease-achtige musical voor het hele gezin. Je komt soms ogen te kort want op verbazend knappe wijze weet de regisseur het gehele toneel te vullen. Soms vinden verschillende scènes tegelijk plaats om dan weer samen te vloeien tot één lijn vol harmonie. Dat doet de show sprankelen.

Ook het decor laat de ogen niet met rust. De achtergronden zijn al net zo verscheiden als spelers en songs. Geraffineerd met bijzonder schaduwspel. Glamoureus met glitter maar ook eenvoudig met raamwerk. Dankzij deze variatie krijgt elke scène zijn eigen sfeer. Formidabel.

Swingend, sensueel, en spannend. Gewoon doen!