Theater en Kommil

Kommil Foo; Cabaret

Kommil Foo; Cabaret

Kommil Foo is een belgische cabaretformatie, bestaande uit Raf en Mich Walschaerts. Ik heb ze gezien op 7 Juni 2005 in De Oosterpoort.


Korte Samenvatting

Het begint met een lied. “Weg met de liefde!”. Een zin die karakteriserend is voor de rest van het stuk. Het podium loopt voor een deel schuin omhoog, en op het schuin omhoog lopende gedeelte zit de ene van de twee broers met een turkse trom. Raf zit achter de piano, ze spelen het ‘weg met de liefde’. Met daarna het slechte nieuws. De wereld is namelijk net vergaan, en alles staat onder water. Op het water zitten zwarte vogels.

De show

Dat is zo ongeveer de sfeer die de show uitstraalt. Cabaret met een traan las ik ergens. Precies de juiste woorden. Het gaat over de donkere kanten van het leven. Je bent de gelukkigste man op aarde, gelukkig getrouwd, maar er hoeft maar iets te gebeuren of de hele situatie slaat om.
Maar het is niet alleen cabaret. Nee het zijn ook liedjes en toneel. De liedjes zijn nog best goed geschreven ook. De broertjes kunnen beide piano spelen, mondharmonica en accordeon, en blokluit. En ook het toneel is erg goed en mooi. Met weinig decorstukken weten ze je toch mee te voeren in de voorstelling. De decorstukken worden op allerlei verschillende manieren gebruikt. Een duimstok bijvoorbeeld. Deze word gebruikt om dingen op te meten (verrassend!), maar ook als typmachine, en als vrouw.

Publiek

Ook het publiek wisten ze er goed bij te betrekken. Er waren bijvoorbeeld een paar mensen die te laat waren. Ze reageerden daarop met “sorry we zijn te vroeg begonnen”, en gingen netjes wachten tot deze mensen zaten. Ook was er iemand die met zijn snoeppapiertje zat te ritselen, waarop ze zeiden dat je dit absoluut niet in het theater mocht doen. Zo bespeelden ze het publiek, ook met hun spel.

Al met al was het een goeie voorstelling, beter dan ik ooit eerder gezien heb (zoveel heb ik ook nog niet gezien). Het geluid licht, podium en decor waren ook zwaar in orde. Alleen jammer dat ze niet in de stadsschouwburg speelden, met een veel mooiere zaal.

Fragment uit het lied ‘Altijd het verdriet’:

“soms denken aan de dood
en weten dat hij sowieso
toch hopen
maar dan voelen dat het allemaal maar niks is
dat het een grap is, een flits is, meer is er niet
van de weeromstuit gelukkig zijn
met altijd het verdriet”
© 2006 - 2009 Sonisch, gepubliceerd in Theater (Muziek en Film) op 27-11-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Sonisch is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen


Reageer op het artikel "Kommil Foo; Cabaret"


Er zijn nog geen reacties geplaatst op dit artikel.