InfoNu.nl > Muziek en Film > Muziek > Horizons van Parkway Drive: Gelukkig lekker rauw en intens
recensie

Horizons van Parkway Drive: Gelukkig lekker rauw en intens

Horizons van Parkway Drive is een album zonder enkele typering. Het is een klassiek metalcore album zonder enige extra instrumenten naast gitaar, bas, drums en akoestiek. Zijn de krachtige breakdowns, de ritmische alteraties en de banale vocalen genoeg om de luisteraar vast te houden?

Parkway Drive

Parkway Drive is een metalcore band uit Australië. De band kwam tot stand in 2002 en sindsdien hebben ze vier albums uitgegeven:
  • Killing With A Smile (2005)
  • Horizons (2007)
  • Deep Blue (2010)
  • Atlas (2012)

Bandleden:

  • Ben Gordon
  • Luke Kilpatrick
  • Jeff Ling Winston
  • McCall Jia O'Connor

De band kent tegenwoordig groot succes en ze worden geprezen voor hun rauwe vocalen, snelle metal riffjes en hardcore breakdowns.

Horizons

  1. Begin
  2. The Siren's Song
  3. Feed Them to the Pigs
  4. Carrion
  5. Five Months
  6. Boneyards
  7. Idols and Anchors
  8. Moments in Oblivion
  9. Breaking Point
  10. Dead Man's Chest
  11. Frostbite
  12. Horizons

Sfeerbeschrijving en instrumentgebruik

Ik ben persoonlijk niet een groot fan van metalcore bands omdat de gitaar lagen vaak te gelikt overkomen. Een te intensieve productie kan een metal album dan ook goed verpesten als je het mij vraagt. Horizons van Parkway Drive heeft tot een bepaalde hoogte wel de gelikte gitaren, vooral de erg hoge en schelle gitaarsolo's die vaak voorbij komen zijn niet altijd even dragend maar ondanks dat ben ik een grote fan van deze plaat.

Horizons is een zware metal plaat met ontzettend snelle riffjes, breakdowns getypeerd door polyritmiek en ontzettend rauwe vocalen. Zoals eerder vermeld is de band met dit concept dan ook groot geworden maar niet elke band is in staat tracks zo goed op elkaar in te laten lopen. Zo komt het vaak voor dat je duidelijk een overgang hoort en in die milliseconde hoor je dan ook opeens een wereld van verschil. Horizons heeft tevens een zeeman thema, zo klinkt het geheel dan ook roerig en schuddend. Ik ben vooral blij dat de band weg stapt van de normaliter metalcore meuk--Punk-achtige riffjes zijn ook te vinden op de plaat en bij de breakdowns laat de band de gestructureerde sound van de gitaren los. In plaats hiervan krijgt het al een veel rauwere en chaotische structuur. Dit vind ik persoonlijk zo ontzettend goed aan deze plaat.

Met tracks zoals Feed Them to the Pigs en Boneyards is de band tevens niet bang het geheel makkelijk in het oor te leggen, zo zijn de riffjes in deze tracks uiterst dansbaar en energiek. Dramatiek is ook niet weg te spelen van de plaat, zo blijkt uit het statische, geëmotioneerde Moments in Oblivion. Het album sluit af met het melodische Horizons, waarin akoestiek gebruikt wordt. Dat is trouwens erg opvallend, want verder op de plaat zijn vrijwel geen tot nauwelijks andere instrumenten te vinden. Dit zorgt dan ook voor een klassieke metal sound. Horizons is een goed begin als je op zoek bent naar een stevige plaat die makkelijk te luisteren is. Ook tracks als Breaking Point die simpelweg uiterst snel voorbij razen zijn verwelkomend tegenover prille metal luisteraars. Tenslotte is er zelfs een erg melodieuze punk track aanwezig: Het harmonieuze Five Months is om te smullen voor hardcore fanaten.

Uitblinkende nummers

3. Feed Them to the Pigs

Feed Them to the Pigs is, zoals de naam al een beetje indiceert, een erg recht voor je raap metal nummer met uitlokkende gitaar licks en langzame breakdowns sporadisch over de track verspreid. Dubbele basdrum wordt ruim en intensief ingezet maar de drummer zorgt er wel voor dat een over-kill aan stoten vermeid blijft. Zoals eerder vermeld is Horizons een erg klassiek album, veel extra instrumenten zijn er niet te vinden en in die trant moet Feed Them to the Pigs het dan ook hebben van zijn zware, harde typering. Genoeg breakdowns komen voorbij en de snelle, donderende gitaar partijen zorgen voor een concept dat makkelijk uit te luisteren valt.

5. Five Months

Five Months is bij verre de meest melodieuze track. Met harmonieuze en lome gitaar noten opent de track, waarna vluchtige drums inzetten. Vocalen worden afwisselend van de voorgrond naar achter gehaald en weer terug. Dezelfde harmonieuze gitaar sounds zorgen voor ritmische goedheid tussen de andere gitaar door en de schreeuwende uithalen worden deze keer gecombineerd met wat meer gesproken, schelle teksten. Five Months heeft vooral aan het begin wel wat weg van punk maar na deze passage is het overduidelijk weer een metal nummer. Verdoofde, pathische gitaren sieren de laatste opbouw van de track waarna opnieuw ontzettend rappe drums worden ingezet. Five Months is makkelijk te beluisteren en ik vind het vooral een tof nummer omdat de gitaren een stuk dichter bij lijken te komen.

6. Boneyards

Boneyards is overduidelijk het meest populaire nummer van de plaat. Ik weet nog wel hoe versteld ik stond van deze track. Een plaatje vormt in je hoofd bij het beluisteren van deze track: Een zeeman staart vanuit zijn schip onverschillig de grote zeeën in, zijn schip staat op het moment van zinken en zijn laatste woorden worden getypeerd door bitterheid en woede. Boneyards is een erg energiek, schuddend en ontzettend brutaal concept. Vettige, zware lagen gitaar worden klakkeloos uitgesmeerd terwijl rock 'n roll licks hier en daar worden uitgespeeld. Vocalen klinken op zijn tijd heerlijk argwaan en vrijblijvend diep. Met een paar magnifieke, ritmische breakdowns is Boneyards een catchy concept dat toch genoeg genuanceerd is voor een dikke pluim. Een zwarte pluim, wel te zeggen.

9. Breaking Point

Breaking Point is van begin tot eind een track die geen pauzes lijkt te hebben in zijn snelle aard. De track opent meteen met een uitgerekt gitaarsolo die opnieuw erg hoog en ritmisch is ingespeeld. Opgeven moment heb je bij Breaking Point wel even iets van: Heb ik dit al niet eerder gehoord? Gelukkig vaagt dat al snel weg wanneer drums en gitaren samen zorgen voor een doordringende passage vol provocatie en energie. Breaking Point is misschien niet een track die veel alteraties kent maar het is gewoon een tof metal nummer en de melodieuze gitaren op de achtergrond zorgen voor een aannemelijk gevoel voor beginnende luisteraars.

12. Horizons

Geëmotioneerd, akoestisch gitaarwerk opent horizons. De tokkels klinken zowel fragiel als apathisch en wanneer hoekige gitaren inzetten komt er een mixtuur die beschreven kan worden als bitter sentiment. Na een krachtige intro houden alle instrumenten er voor een korte tijd abrupt mee op, waarna de track gelanceerd wordt in een uiterst snelle passage van metalcore. Het opbouwende, anticiperende ritme dat hiervoor hoorbaar was klonk helaas voor mij wel wat beter dan de uiteindelijke conclusie. Zo hadden ze in plaats van opnieuw op snelheid te bouwen van mij het schuddende gevoel mogen behouden. Het duurt echter niet lang voordat een ontzettend consistente breakdown inzet, het is moeilijk je hoofd niet volledig mee te laten knikken op het pakkende geheel. Helaas eindigt het album met een wat banale fade-out, ik had de mooie akoestiek aan het begin van de track wel willen horen als afsluiter. Toch is Horizons een van de betere tracks van de plaat, al hoewel het soms moeilijk is echt een favoriet eruit te pakken sinds ze allemaal zo klassiek en neutraal overkomen.

Prijs

€ 17,99 - € 21,99

Coverdesign

Op de voorkant zien we een grote ijsberg in hoge resolutie, een zwarte balk bovenaan is in geprint met de band-en-albumnaam klassiek ingegrift. Veel voegt de voorkant misschien niet toe maar lelijk is het geheel zeker niet.

Conclusie

Als er een ding te vertellen is over Horizons dan is het dat het meer een plaat is die je in zijn geheel moet aanschouwen: De tracks zijn stuk voor stuk erg klassiek met weinig andere instrumenten. In plaats daarvan weet de band de luisteraar goed vast te houden met veel ritmische alteraties, verbluffende breakdowns en op zijn tijd uiterst melodieuze gitaarsolo's. De productie van de plaat vind ik vooral fantastisch, het klinkt gelukkig niet zo geplastificeerd als veel metalcore bands en vooral de energieke samenkomst in de nummers zijn lekker rauw, banaal en duister gehouden. Het zeeman thema doet de plaat daarnaast ook goed. Duidelijk is de schuddende en koude tint door de gitaren heen en lusteloze teksten zorgen voor een coherent concept. Horizons van Parkway Drive is zeker niet de meest originele plaat maar het doet zijn werk en ik kan mij alleen maar voorstellen dat de live optredens dan ook fantastisch zijn. Ik kan deze plaat aanraden aan elke metal en rock fan, vooral als je op zoek bent naar iets harders dan wat je normaliter luistert dan is dit een goede plek om te beginnen.
© 2013 - 2019 Picobeertje, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
NASA-sonde New Horizons: Is er leven op Pluto?NASA-sonde New Horizons: Is er leven op Pluto?In 2006 gelanceerd en in 2015 eindelijk aangekomen: de New Horizons ruimtesonde. Het is het snelste ruimtevaartuig dat i…
Drive-in bioscoop – Motor uit, film aanVaak wordt de drive-in bioscoop als ‘knuffelbioscoop’ beschreven. Het draagt een absolute cultuurstatus met zich mee. Oo…
Drive-in woning, de voordelen en de nadelenEen drive-in woning is een huis van twee of drie woonlagen met op de begane grond een inpandige garage in het huis. Het…
Google Drive: Hoe werkt het en wat kan ik er mee?Google Drive: Hoe werkt het en wat kan ik er mee?Cloudopslag. Een aantal jaren terug leverde deze term nog vreemde reacties op. Tegenwoordig maakt bijna iedereen en iede…
Drive door interne en externe motivatieDrive door interne en externe motivatieEen drive hebben is een uiting van motivatie, dit kan zowel door interne als externe motivatie veroorzaakt zijn. Het is…

Reageer op het artikel "Horizons van Parkway Drive: Gelukkig lekker rauw en intens"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Picobeertje
Gepubliceerd: 06-03-2013
Rubriek: Muziek en Film
Subrubriek: Muziek
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!