InfoNu.nl > Muziek en Film > Muziek > Muziekrecensie: Down The Road Wherever – Mark Knopfler
recensie

Muziekrecensie: Down The Road Wherever – Mark Knopfler

Muziekrecensie: Down The Road Wherever – Mark Knopfler Op 16 november 2018 is het negende soloalbum van Mark Knopfler uitgebracht. Het album heet 'Down The Road Wherever' en bevat 14 nummers (de deluxe versie bevat 16 nummers). De opnames van de plaat waren al eind maart 2018 afgerond maar werden dus pas half november uitgebracht. Vermoedelijk heeft dit te maken met de tour die Mark en zijn band zullen doen in 2019. Er zou anders een te lange tijd hebben gezeten tussen het uitbrengen van de cd en de promotietour. Down The Road Wherever is van hoogstaande kwaliteit zoals alle platen die Knopfler tot en met dit album heeft uitgebracht. Hoewel de muziek niet echt vernieuwend is qua stijl lijkt het wel één van de weinige keren dat Mark Knopfler een aantal dansbare nummers, waaronder een reggae-song, heeft geschreven die prettig in het gehoor liggen. Ook kent het album een aantal rustige jazzy nummers. Liefhebbers van de Dire Straits gitaarsound komen eveneens aan hun trekken alhoewel uitgebreide gitaarsolo's nagenoeg achterwege blijven.

Openingsnummer

Mark Knopfler weet als geen ander om zijn albums te beginnen met een echt openingsnummer en te eindigen met een afsluitende uitsmijter. Het openingsnummer is ditmaal Trapper Man dat begint met zacht keyboardgeluid en akoestisch gitaar en na een seconde of dertig stevig ingezet wordt met drums en elektrisch gitaar. Het nummer zou zo maar door Bruce Springsteen kunnen zijn geschreven. Vooral het drumwerk doet sterk denken aan Max Weinberg van de Springsteens E-street band. Het orgelgeluid, de piano en de achtergrondzang versterken dat gevoel alleen maar. Toch blijft het een echte Knopfler-song met zijn karakteristieke gitaargeluid.

Bron: Volkan Yuksel, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)Bron: Volkan Yuksel, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)

Blues funk dansmuziek

Met Back On The Dancefloor zet Knopfler het uptempo van het eerste nummer door. Dit nummer, 'upbeat blues funk', ligt meteen lekker in het gehoor en blijft ook daarna lang in je hoofd hangen. Het elektrisch gitaarwerk is typisch Dire Straits. De solo's zijn niet al te lang, de achtergrondzang is heerlijk. Zullen de bezoekers van het concert op 23 juni 2019 in de Ziggo Dome van hun stoel opstaan en spontaan gaan dansen bij het horen van dit nummer? Good On You Son, de nummer 5 van de cd, is eveneens een dansbare plaat. Ook weer een song die lang in je hoofd blijft hangen. Dire Straits-fans zullen het lied zeker kunnen waarderen. Tegen het einde zet de saxofoon in en vormt een mooi duet met Marks gitaar. Nobody Does That, nummer 8, is een funky-achtig nummer met een hoofdrol voor een blazerssectie. Aan niets merk je dat Knopfler een behoorlijk oude man is van bijna 70 jaar. Het lied swingt de pan uit. Het laatste opvallende dansnummer is Heavy Up, een reggae-song à la Knopfler met een korte hol klinkende gitaarsolo op het eind gevolgd door trompet. Je waant je op vakantie op een tropisch eiland. Ook hier speelt de achtergrondzang een belangrijke rol. De vier dansplaten bewijzen dat Knopfler tijdens zijn solocarrière er alles aan doet om zoveel mogelijk muzieksoorten te spelen en niet blijft hangen in de Dire Straits-sound. Overigens heeft Knopfler in het verleden zowel met Dire Straits als soloartiest wel swingende rock 'n roll-nummers geschreven. Dus helemaal onbekend met dansmuziek is hij nu ook weer niet.

Jazzy nummers

Naast dansmuziek heeft Knopfler zich ook met succes gewijd aan twee rustige jazzy nummers en eentje wat swingend. When You Leave is het eerste nummer in deze korte serie. Er wordt een lekkere melancholische sfeer gecreëerd met hoofdrollen voor de akoestische gitaar, piano en trombone. Slow Learner is een vergelijkbaar lied dat een beetje doet denken aan Fade Away van Dire Straits. De stem van Knopfler past precies bij deze jazzy songs. Bewust of onbewust valt nu wel op dat Knopfler toch wel een oudere man is. Waarschijnlijk speelt Knopfler deze nummers als hij als 80-jarige nog wat intieme concerten geeft in kleinere zalen voor een select gezelschap. Rear View Mirror is het kortste nummer en staat op de deluxe cd als bonustrack. Echt zo'n swingend jazznummer met een vette orgelsound van Jim Cox.

Bron: Sebastien.gross, Wikimedia Commons (CC BY-SA-4.0)Bron: Sebastien.gross, Wikimedia Commons (CC BY-SA-4.0)

Voetballied

Just A Boy Away From Home is een opvallend voetballied op deze cd,mede omdat het een combinatie is van eigen materiaal en het bekende 'You'll Never Walk Alone' van Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II. Het begin, dat een beetje gospelachtig klinkt, lijkt wat op Junkie Doll dat op Sailing To Philadelphia staat en gaat vervolgens perfect over op het bekende lied dat ooit door Lee Towers is gecoverd. De slidegitaar is scherp en doordringend. Ook deze song blijft lang in je hoofd hangen. Mark Knopfler schreef dit lied naar aanleiding van een incident dat zijn vader meemaakte na een hartaanval. "Hij was in Newcastle General, dat erg dicht bij het voetbalveld ligt. Hij lag midden in de nacht wakker en hij hoorde een jongen op de verlaten straat lopen buiten zingend: 'You'll Never Walk Alone.' Natuurlijk was hij een fan van Liverpool en was hij bij de wedstrijd geweest - of wie weet heeft hij het misschien op de een of andere manier gemist. Maar daar was hij in Newcastle zijn lied aan het zingen. Mijn vader vond het inspirerend, de strekking ervan." De track bevat een volledige, opzwepende reprise van de beroemde melodie. "Het voelde gewoon goed om het op de slidegitaar te spelen", zegt Mark. "Ik dacht: 'Ik ben begonnen, dus ik kan net zo goed eindigen'. En het is leuk voor de band om te spelen."

Typisch Knopfler

De overige songs zijn typisch Knopfler. Nobody's Child kabbelt rustig voort. Echt weer zo'n luisterliedje waar je bij weg kan dromen in je luie stoel. My Bacon Roll is zeer melodieus zoals alleen Knopfler zijn liedjes kan schrijven. Een mooie gitaarsolo en een paar opvallende pianoakkoorden op het einde. Drovers Road lijkt een tweede versie van Before Gas And TV dat Knopfler eerder schreef. Het is een combinatie van folk en Keltische muziek. One Song At A Time opent weer met die typische gitaarsound van de Pensa. In dit lied komt de strofe 'Down To The Road Wherever' voor. Hiermee gaat Knopfler terug naar de beginjaren van Dire Straits (1979). Het is ook een ode aan de inmiddels overleden gitarist Chet Atkins met wie hij ooit een plaat opnam. Mark: “Ik herinner me dat mijn vriend Chet Atkins eens zei dat hij zich 'één nummer tegelijk' uit de armoede haalde.” Floating Away heeft is weer zo'n rustig voortkabbelend nummer waar Knopfler dan weer een voorspelbare rustige solo doorheen gooit. Every Heart in the Room klinkt een beetje jaren 70-achtig. Het staat op de deluxe cd als bonustrack.

Bron: Ckuhl, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)Bron: Ckuhl, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)

Afsluitend nummer

Matchstick Man is de afsluiter van de cd. Het gaat over Knopfler zelf als lifter die op tijd thuis wil zijn voor de kerst. Mark speelt hier solo op zijn akoestische gitaar. Hij vertelt over het nummer: "Ik kreeg een lift (van een vrachtwagenchauffeur) naar de oude A1 en hij zette me af op een hoog kruispunt in de Midlands. De zon scheen, er was overal sneeuw en ik kon kilometers ver weg kijken. Er bewoog nergens iets. Ik sta daar met mijn gitaarkoffer en tas en ik realiseerde me waar ik voor gekozen had in mijn leven. Voor mij was het precies wat ik wilde doen. Het is maar een momentopname van mij. Vanuit de lucht was ik een piepkleine luciferfiguur in deze uitgestrektheid van sneeuw met zijn droom om een muzikant te zijn.”

Muzikale genie

Mark Knopfler is een echte muzikale genie; hij is de Johan Sebastian Bach onder de popmuzikanten. Zijn liedjes worden steeds beter. Hij kan als geen ander de juiste muzikale sfeer creëren wat de kracht is van zijn muzikale gave. Hij wordt hierin bijgestaan door goede muzikanten die die sfeer goed kunnen vertolken. Waren op de laatste albums vooral fluiten te horen als sfeermakers, op deze cd is dat de blazerssectie. Op internet lees je vooral de hoop van veel fans dat de Dire Straits-sound te horen is, maar gelukkig laat Knopfler zich daardoor niet beïnvloeden. Het is juist mooi dat hij kiest voor allerlei verschillende muziekstijlen en dat dan op zijn eigen manier vertolkt zodat het dan toch nog typisch Knopfler is.

Hoeveel nummers van dit album tijdens de nieuwe tour in 2019 gespeeld zullen worden is nog even afwachten. Vaak zijn het hooguit 3 of 4 nummers en is de rest oud materiaal. Mogelijk dat bij de tour ook een aantal blazers meedoet. Die kunnen naast de nieuwe songs ook de oude liedjes weer wat nieuw leven in blazen.

Tracklist

  1. "Trapper Man" 6:00
  2. "Back on the Dance Floor" 5:30
  3. "Nobody’s Child" 4:16
  4. "Just a Boy Away from Home" 5:12
  5. "When You Leave" 4:12
  6. "Good on You Son" 5:37
  7. "My Bacon Roll" 5:35
  8. "Nobody Does That" 5:15
  9. "Drovers' Road" 5:05
  10. "One Song at a Time" 6:17
  11. "Floating Away" 5:02
  12. "Slow Learner" 4:34
  13. "Heavy Up" 6:00
  14. "Every Heart in the Room" 4:30 (bonus) 1
  15. "Rear View Mirror" 2:29 (bonus)
  16. "Matchstick Man" 2:52

Credits

  • Gitaren: Mark Knopfler; Richard Bennett (nummers 5, 7, 8, 9, 10, 11 en 13); Robbie McIntosh (nummers 4 en 14)
  • Keyboards: Jim Cox en Guy Fletcher
  • Contrabas en elektrische bas: Glenn Worff
  • Drums: Ian Thomas
  • Percussie: Danny Cummings
  • Viool: John McCusker (nummers 9 en 10)
  • Fluit: Mike Goldrick (nummers 9 en 10)
  • Saxofoon: Nigel Hitchcock (nummers 1, 4, 6, 8, 13 en 15)
  • Trompet: Tom Walsh (nummers 1, 4, 8, 12, 13 en 15)
  • Trombone: Trevor Mires (nummers 1 en 13)
  • Achtergrondzang: Imelda May (nummers 2 en 11); Kris Drever (nummers 7, 9 en 14); Beverley Skeete en Katie Kissoon (nummers 1, 6, 8 en 13); Lance Ellington (nummers 6, 8 en 13); Danny Cummings (nummer 2 en 10); Guy Fletcher (nummer 6)
  • Gitaar technicus: Glenn Sagers

Alle nummers zijn geschreven door Mark Knopfler, behalve nummer 4 (samen met Richard Rodgers en Oscar Hammerstein II). Het album is geproduceerd door Mark Knopfler en Guy Fletcher. De opnames vonden plaats in de British Grove Studios van Mark Knopfler in Londen.

Wat schrijven andere recensenten?

American Songwriter

"Deze uitbreiding naar verschillende muziekgenres en -stijlen maakt Down The Road Wherever overal een gevarieerd, ongewoon en toch uitnodigend gevoel over het gebruikelijke pad van Mark Knopfler. Hij onderzoekt frisse geluiden met de klasse en verfijning die we gewend zijn van deze getalenteerde veteraan, van wie de MTV-dagen lijken op wazige beelden in een achteruitkijkspiegel."

AllMusic

"Een enigszins lange verzameling, het album heeft de neiging om een beetje te slepen in de tweede helft en hoewel er geen duidelijke blindgangers zijn, hadden er beter 10 of 12 nummers op kunnen staan."

Uncut

"Reflecterende, rijpe, minder belangrijke ruminaties, veel melodisch gepolijst gitaarspel en Knopflers stem, die met de jaren mooi is afgezet tegen een warme, rijke braam."

Mojo

"Het tempo van de laatste weg van Mark Knopfler is stabiel en onverstoorbaar, zoals een wandeling van 72 minuten rond een vertrouwde locatie - geruststellend maar vrij van opwinding."

Rolling Stone

"Op een album met 14 nummers is er zeker wat opvulling (zie het slaperige "When You Leave"), maar voor het grootste deel blijft de Blues-roots-mix van Knopfler hier met een frisse dosis jazz en funk doordrongen."

Maxazine

"Het is een album met vele gezichten geworden en als geheel past het perfect in elkaar. Van jazz-achtige nummers tot vrolijke bijna dansbare nummers. Het album is met nummers als ‘One Song at a Time’, ‘Just a Boy Away From Home’ en ‘Matchstick Man’ zijn meest persoonlijke album geworden."

Nieuweplaat

"Alles op Down The Road Wherever lijkt in functie te staan van het geheel. En hoewel het geheel mooi is, is Knopfler vergeten hoe mooi een glansrol soms kan zijn."

Voetnoot

1 Knopfler zou Knopfler niet zijn als hij ook niet boxset zou uitbrengen. Inhoud van de boxset: dubbel 12" vinyl (de hoes heeft een andere cover art dan de 'normale' vinyl versie). Extra vinyl met 4 bonus tracks, deluxe cd in cardboard hoes, download code van alle tracks, 12" print van het artwork (geen copy), 12" gitaar-tablatuur van 'Back On The Dance Floor'. De 4 bonustracks zijn:
  1. Pale Imitation
  2. Don’t Suck Me In
  3. Sky And Water
  4. Back In The Day

Lees verder

© 2018 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
The Never Ending Tour van Bob DylanIn de zomer van 1988 begon de levende legende Bob Dylan aan een grote tournee. Tot op de dag van vandaag is er eigenlijk…
Dire Straits: innoverende video voor Money for nothingDire Straits: innoverende video voor Money for nothingIn 1985 brengt de Britse groep Dire Straits het album ‘Brothers in arms’ uit waarop ‘Money for nothing’ is te vinden. Di…
Dire Straits: Sultans of SwingDire Straits: Sultans of SwingDire Straits was een Britse rockband met als bekendste lid zanger de legendarische gitarist Mark Knopfler. De band stond…
Jupiler League seizoen 2017-18: speeldata en speelschemaJupiler League seizoen 2017-18: speeldata en speelschemaOp 12 juni 2017 werd het speelschema gepubliceerd omtrent de Jupiler League-kalender van het seizoen 2017-18. Er doen tw…
Sterven XI: post traumatisch stress syndroomDe Israëlische professor Zahava Solomon uit Tel Aviv die de lange termijn effecten bestudeert op soldaten die vechten en…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: Sebastien.gross, Wikimedia Commons (CC BY-SA-4.0)
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Down_the_Road_Wherever
  • http://www.markknopfler.com/discography/down-the-road-wherever/
  • Ttps://www.rollingstone.com/music/music-album-reviews/review-mark-knopflers-down-the-road-wherever-is-a-sturdy-blues-roots-blend-757712/
  • https://www.metacritic.com/music/down-the-road-wherever/mark-knopfler
  • http://www.maxazine.nl/2018/11/16/mark-knopfler-down-the-road-wherever/
  • Afbeelding bron 1: Volkan Yuksel, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)
  • Afbeelding bron 2: Sebastien.gross, Wikimedia Commons (CC BY-SA-4.0)
  • Afbeelding bron 3: Ckuhl, Wikimedia Commons (CC BY-SA-3.0)

Reageer op het artikel "Muziekrecensie: Down The Road Wherever – Mark Knopfler"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 13-12-2018
Rubriek: Muziek en Film
Subrubriek: Muziek
Bronnen en referenties: 9
Recensies…
Deze rubriek bevat artikelen welke naast objectieve informatie ook subjectieve informatie in vorm van een recensie bevat.
Schrijf mee!