Antiwiegeliedje van John Lennon: ‘Cry Baby Cry’

Antiwiegeliedje van John Lennon: ‘Cry Baby Cry’ Op het witte dubbelalbum, simpelweg ‘The Beatles’ genoemd, was duidelijk dat de Beatles geen samenhangend geheel meer vormden. John Lennon en Paul McCartney werkten niet meer samen bij het componeren en een groot aantal van de nummers werd niet samen opgenomen. Dit was bijvoorbeeld het geval met de Lennonsong ‘Cry Baby Cry’ waaraan McCartney een kort staartje breide.

Ruzies

Het witte album werd opgenomen in de zomer van 1968 en uitgebracht in de herfst. Het bevatte 30 songs, voor het overgrote deel van de hand van Lennon en McCartney en ook enkele Harrisonnummers. De ruzies tussen Lennon en McCartney verstoorden de sfeer in de studio zodanig dat het voorviel dat een van beiden de studio verliet en een aantal nummers door de bandleden apart werd opgenomen. De spanningen stegen zelfs zo hoog dat technicus Geoff Emerick woedend de sessies verliet en pas negen maanden later weer opdook tijdens de opnames van ‘The Ballad of John and Yoko’.

McCartney ergerde zich bijvoorbeeld aan nummers als ‘Revolution’ vanwege de opruiende boodschap die Lennon erin had gestoken, terwijl Lennon de “granny musical shit” van McCartneys ‘Obla di obla da’ niet kon pruimen. Drummer Ringo Starr voelde zich niet meer thuis binnen de ruziënde band, verliet de groep tijdens de opnames van ‘Back in the USSR’ en trok twee weken op vakantie.

Inspiratie

De basis van het nummer werd gelegd tijdens het verblijf van de Beatles in India in februari 1967. Volgens biograaf Hunter Davies vond John Lennon voor ‘Cry Baby Cry’ inspiratie bij televisiereclame net zoals voor ‘Good Morning Good Morning’uit het Sgt. Pepperalbum (1967). In de reclame werd gezegd: “Cry baby cry, make your mother buy”. Lennon verving ‘buy’ door ‘cry’ en de eerste stap was gezet. Jaren later zou Lennon het nummer als ‘rubbish’ bestempelen.

Bron: Frederick Warne, Wikimedia Commons (Publiek domein)Bron: Frederick Warne, Wikimedia Commons (Publiek domein)

Muziek

Muzikaal had de song weg van een soort van wiegeliedje met sobere, ingetogen instrumenten, waaronder een zweverig orgeltje en een harmonium bespeeld door producer George Martin. Johns haast fluisterende stem zong een vreemde, feeërieke tekst waarin een koning, een koningin, een hertog en een hertogin dingen doen die ze normaal niet plegen te doen zoals aan seances deelnemen, koken en dergelijke meer. Nonsens en kolder waren nu eenmaal Lennons handelsmerk en werden wellicht ingegeven door het gebruik van geestesverruimende middelen.

Voor de tekst werd Lennon geïnspireerd door een Engels kinderrijmpje, 'Sing a Song of Sixpence‘ waarvan hij een aantal thema’s overnam.

Antislaaplied

Een echt slaapliedje was het natuurlijk niet, aangezien Lennon niet zong “Hush baby, don’t you cry” - stil nu maar, kindje, niet wenen - maar het tegendeel: “Cry baby cry, make your mother sigh” (ween, kindje, doe je moeder zuchten). Aangezien John op dat ogenblik volop in een scheiding met zijn eerste vrouw, Cynthia Powell, was verwikkeld, kan de baby voor zoontje Julian gestaan hebben die door zijn vader wordt aangemaand de rust van zijn moeder te verstoren. De song kan dus beschouwd worden als een omgekeerd slaapliedje of een antiwiegeliedje.

Paul voelt zich niet lekker

Enkele seconden na de song hoor je nog een kort staartje van Paul McCartney ‘Can you take me back’. Is het toevallig dat hij juist nu zingt dat hij liever terug naar huis wil en met de hele zaak niets meer te maken wil hebben? Het korte liedje was een restant van een jamsessie die de groep had gehouden tijdens de opname van ‘I Will’.

Andere versies

  • Ramsey Lewis, instrumentaal (1968)
  • Fool’s Garden (1991)
  • Throwing Muses (1991)
  • Carolyn Mas (1993)
  • Samiam (1997)
  • Phish (1998)
  • Bardo Pond (2006)
  • Katia Melua (2006)
  • Steve Earle (2013)
  • Beady Eye (2013)
© 2013 - 2021 Vosje, het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming is vermenigvuldiging verboden. Per 2021 gaat InfoNu verder als archief, artikelen worden nog maar beperkt geactualiseerd.
Gerelateerde artikelen
Hey Jude, nog steeds een sterke songHey Jude, nog steeds een sterke songHet is alweer lang geleden dat Hey Jude van The Beatles zeven weken achtereen nummer één stond in de Nederlandse Top 40.…
John Lennon wil zagemeel ruiken: Mister KiteJohn Lennon wil zagemeel ruiken: Mister KiteSommige nummers van John Lennon waren ingegeven door zijn mateloze fantasie, zijn enorme creativiteit maar vaak ook door…
John Lennon: 5 opvallende tributes, eerbetonen van collega'sJohn Lennon: 5 opvallende tributes, eerbetonen van collega'sNadat hij zich vijf jaar lang had teruggetrokken uit de muziekwereld maakt John Lennon in het najaar van 1980 zijn rentr…
recensieThe Beatles - RevolverAlweer het zevende studio album van the Beatles. Het album verscheen op 5 augustus 1966. Met een totale lengte van 35 mi…

De eerste Beatlesingle: ‘Love Me Do’De eerste Beatlesingle: ‘Love Me Do’De Beatles waren nog maar tieners toen ze hun eerste single schreven. Het was geen meesterwerk en ze behaalden ermee sle…
John en Paul eisen ‘In My Life’ opJohn en Paul eisen ‘In My Life’ opVele nummers in de beginperiode van de Beatles werden gezamenlijk door John Lennon en Paul McCartney geschreven. Later w…
Bronnen en referenties
  • Magical History Tour, Radio Eén (België), 2012
  • Afbeelding bron 1: Frederick Warne, Wikimedia Commons (Publiek domein)
Vosje (460 artikelen)
Gepubliceerd: 30-10-2013
Rubriek: Muziek en Film
Subrubriek: Artiesten
Bronnen en referenties: 2
Per 2021 gaat InfoNu verder als archief. Het grote aanbod van artikelen blijft beschikbaar maar er worden geen nieuwe artikelen meer gepubliceerd en nog maar beperkt geactualiseerd, daardoor kunnen artikelen op bepaalde punten verouderd zijn. Reacties plaatsen bij artikelen is niet meer mogelijk.
Schrijf mee!